Cute Variety Online

 
ดูหนัง
น่ารักดอทคอม | หาเพื่อน Msn List | คลับคนน่ารัก | แชท ห้องคุย | กระดานสนทนา | อีการ์ด Ecard | ทอมดี้ น่ารัก | สมัครสมาชิกใหม่
 
พื้นที่โฆษณา

@ ปรับแต่งมือถือ !!! : Truetone Karaoke Poly Karaoke Truetone PolyRingtone Mobile Wallpaper Mobile Theme Mobile Animation Vdo Clip Sound Clip Mobile Game My Wallpaper
@ Harddisk Notebook ราคาถูก ต้องที่ Kampcom.com เท่านั้น !! : Harddisk Notebook External Case IBM + Harddisk 60 GB , 80 GB ,100 GB ,120 GB ราคาถูก จัดส่งทั่วไทย !!
@ ติดต่อลงโฆษณา Text Link ราคาประหยัด Click
 
 
Member
Profile ของ เจมมี่
เจมมี่
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง TG Nineng IP-address : 122.155.44.203

Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...5...
5

ค้างคืน?

ผมยืนนิ่งมองดูประตูตาไม่กระพริบ วันนี้เป็นวันซวยของผมใช่มั้ย T^T’ นี่มันไม่ยุติธรมมเอาซะเลย ผมโดนแกล้ง ง !! ผมได้แต่ยืนคร่ำครวญ นึกเจ็บใจไม่หายที่เพื่อนรักดันมาทิ้งกันลงคอ

“เอ่อ คือว่า” ผมเดินกลับมานั่งที่เดิม พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ

“หือ มีไรหรอ”ผิงถามผมกลับโดยที่ตายังคงจดจ่ออยู่ที่รายงาน

“เราอยากกลับบ้านแล้วอ่า เรากลับบ้านก่อนได้มั้ย” ผมกำมือแน่นพลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆอีกครั้ง

“อ้าว อยากกลับแล้วหรอ” ผิงวางปากกาที่กำลังจดรายงานอยู่แล้วเงยหน้ามองผม


“อืม เราเหนื่อยแล้วน่ะ ก็เลยอยากกลับไปพักผ่อน” ผมบอกไปมั่วๆเพื่อหาทางกลับบ้านเร็วๆ

“อ๋อ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวเราไปส่งน่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเรากลับเอง”

ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีเมื่อผิงอาสาจะไปส่ง เอิ่บ บ อย่าไปส่งผมเลย ย ย ยแค่นี้ผมก็ทำใจลำบากแล้วว ว T^T’

“แน่ใจหรอ เราว่าเราไปส่งดีกว่าเมลล์เพิ่งมาบ้านเราเป็นครั้งแรกนิ๊ ถ้าปล่อยให้กลับเองเดี๋ยวก็หลงทางหรอก”

ผิงยังคงดื้อดึงที่จะไปส่งผมให้ได้ ผมขนวดคิ้วคิดหนัก สิ่งที่ผิงพูดมามันก็ใช่ผมเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ตอนมาไอ้กายก็เป็นคนพามาด้วยสิ เฮ้อ เอาวะ เป็นไงเป็นกัน

“อืม เอางั้นก็ได้ ขอบคุณนะ” ผมตอบยิ้มๆจากนั้นก็ลงมือเก็บรายงานเข้ากระเป๋าแล้วเดินตามผิงออกจากห้องไป

~~ ครึ๊ม ครึ๊ม เปรี๊ยงงงงงง ~~

พอนั่งรถมาได้ไม่นานฝนก็ตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยแถมมีเสียงฟ้าร้องสะนั่นหวั่นไหวเหมือนแผนดินจะแยกออกจากกันยังไงยังงั้น ผมไม่ชอบเอาซะเลยกับเสียงฟ้าร้องเนี่ย เพราะตอนเด็กๆผมมีปมกับเรื่องฟ้าร้องมากT^T’ ผมนั่งกอดเข่าอยู่ในรถตรงเบาะหลังโดยมีผิงนั่งอยู่ข้างๆ ผมมองดูนาฬิกาดิตจิตอลที่อยู่ตรงหน้ารถก่อนที่จะทำหน้าเซ็งๆเมื่อเห็นว่าตอนนี้เพิ่งหกโมงเย็นเอง หากแต่ว่าท้องฟ้ามืดยังกับสองทุ่มแน่ะ

“เมลล์ เป็นไรเปล่า ทำไมนั่งท่านั้นล่ะ” ผิงหันหน้ามาถามผมเมื่อสังเกตุเห็นว่าผมนั่งกอดเข่าพิงกับประตูรถอยู่ (ผมคิดว่างั้นนะ)

“เอ่อ เรากลัวเสียงฟ้าร้องนะ แหะ!ๆ” ผมบอกผิงอย่างอายๆ พลางซุกหน้าลงกับเข่า

~เปรี๊ยง~

“อื้ออ อ”

ผมเผลอครางออกมา เมื่อฟ้าร้องดังอีกครั้ง แง๊!ๆ เมื่อไรจะถึงบ้านเนี่ยย ไม่ไหวแล้ววะโว๊ยยย อยากมุดหัวอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วว วว T^T’

พึ๊บ!

จู่ๆก็มีอะไรบางอย่างมาคลุมหัวผมไว้ พอผมเงยหน้ามาดูก็รู้ว่าสิ่งนั้นคือเสื้อแขนยาวตัวใหญ่

“เอาคลุมหัวไว้ มันช่วยปิดแสงฟ้าแลบได้” ผิงพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าผมไม่พูดอะไร (สงสัยคงเห็นผมมองดูเสื้อตัวนั้นอย่าง งงๆมั้ง)

ผมมองไปทางผิงเพื่อที่จะขอบคุณแต่พอมองไปก็เห็นแค่ภาพรางๆเพราะในรถค่อนข้างมืดมาก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าผิงมองมาทางผมหรือเปล่าแต่ความรู้สึกของผมตอนนี้เหมือนกำลังโดนจ้องยังไงไม่รู้

“ขะ ขอบคุณนะ”

ผมกล่าวขอบคุณผิงแล้วรีบมุดหน้าซุกลงกับเข่าอีกครั้ง ผมจับตรงหน้าอกตัวเองไว้แน่นเพื่อควบคุมหัวใจไม่ให้เต้นแรง ถ้าหัวใจผมมันยังเต้นแรงอย่างนี้ไปเรื่อยๆล่ะก็ ผิงอาจจะได้ยินแน่ ในรถยิ่งเงียบๆอยู่ด้วย!! และก่อนที่ผมหัวใจจะวายตายไปซะก่อน รถเบนซ์ของผิงก็แล่นเข้าไปจอดเทียบริมฟุตบาธหน้าบ้านผมพอดี

“ขอบคุณที่มาส่งนะ” ผมบอกขอบคุณผิงอีกครั้งแล้วยืนเสื้อให้

“เดี๋ยวดิ จะตากฝนออกไปหรือไง รอแป็บ เดี๋ยวเรากางร่มไปส่ง”

ผิงร้องห้ามเมื่อเห็นว่าผมเอื้อมมือจะเปิดประตูรถออกไปทั้งๆที่ฝนก็ยังคงตกกระหน่ำไม่ลืมหูลืมตา เออว่ะ ผมนี่ก็บ้าเนอะลืมไปได้ไงว่าฝนตกอยู่ โธ่! ตั้งสติหน่อยสิไอ้เมลล์!! ไอ้ฝนบ้านี้ก็เหมือนกันจะตกอะไรหนักหนา ฟ้ารั่งรึง๊ายยยยยยย!!

“อะ อืม”

~~ ซ่า ~~~

เสียงฝกตกดังขึ้นกว่าเดิมเมื่อผมเปิดประตูรถออกมา

“ระวังเปียกนะ”

ผิงยืนกางร่มรอผมอยู่ข้างนอกรถพร้อมกับยื่นมือมาให้ผมจับตอนที่ผมกำลังก้าวขาลงจากรถอย่างทุลักทุเล

“ทำไมบ้านเมลล์มืดจัง ไฟดับหรอ” ผิงถามผมพลางพยายามจับร่มไม่ให้ปลิวไปกับลม

“น่าจะใช่ รอแป็บนะ เราหากุญแจเปิดบ้านก่อน” ผมบอกแล้วเดินไปหน้าประตูบ้าน

~~~ แกร๊ก ~~ แอ๊ค ค ค ค ~~

“ป้าหม่อนคะ เมลล์กลับมาแล้วค่ะ ป้าหม่อนคะ ป้าอยู่ไหน”

ผมตะโกนเรียกป้าหม่อนเมื่อเปิดประตูเข้ามาในบ้านแล้ว ผิงเก็บร่วมแล้วเดินตามผมเข้ามาโดยไม่พูดอะไร ผมวิ่งไปยังห้องครัวแล้วก็เรียกป้าหม่อนอีกครั้ง

“ป้าหม่อนคะ ป้าอยู่ไหน เมลล์ไม่เล่นซ่อนหาแล้วนะ เมลล์กลัว”

ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆเมื่อมองดูรอบๆห้องครัวแล้วพบว่าป้าหม่อนไม่ได้อยู่ในนั้น

“เมลล์ เป็นอะไรหรือเปล่า” ผิงเดินมายืนอยู่ข้างหลังผมแล้วถามผมที่ยืนอยู่หน้าห้องครัวไม่ขยับไปไหน

“เปล่าๆ เราไม่ได้เป็นไร ถ้าผิงจะกลับแล้วก็กลับได้เลยนะ”ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

“ถ้าไม่ได้เป็นอะไรแล้วทำไมต้องทำเสียงเศร้าด้วยล่ะ ไหนหันหน้ามาหน่อยสิ๊”

ว่าจบผิงก็จับไหล่ผมหมุนให้หันหน้าไปหาผิงพอผมหันหน้าไปหาผิงแล้วผมก็ได้แต่ก้มหน้างุนมองพื้นเช่นเคย ผมไม่กล้าสบตาผิงเพราะกลัวผิงจะเห็นความอ่อนแอของผม ผมเป็นโรคขี้กลัว อยู่คนเดียวไม่ได้ ยิ่งเป็นตอนนี้ด้วยแล้วละก็ ผมยิ่งอยู่ไม่ได้เลยล่ะ

“ก้มหน้าทำไมอ่า เงยหน้ามาคุยกับเราก่อน”

ผิงจับค้างผมให้เงยหน้าขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นก็พบว่าหน้าเราสองคนห่างกันไม่ถึงคืบด้วยซ้ำ ใจผมเต้นตุ๊มต่อมๆอย่างแรง และสายตาผมก็มองลึกเขาไปในตาของผิง ถึงแม้ว่าตอนนี้ในบ้านค่อนข้างจะมืดแต่แสงฟ้าแลบก็ยังคงเร็ดรอดเข้ามาสร้างแสงสว่างให้อยู่เรื่อยๆ ความอ่อนโยนในสายตาของผิงที่ผมเห็นนั้นมันทำให้ผมอายแทบอยากจะแทรกพื้นห้องครัวหนีซะให้ได้

“เอ่อ เราไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ เราว่าผิงกลับได้แล้วล่ะ เดี๋ยวคุณลุงที่มาด้วยจะรอนาน”

พอผมได้สติก็รีบถอยหลังออกห่างทันที ผมก้มหน้ามองพื้นอีกครั้งและก็ยังตอบซ้ำๆกับผิงเหมือนเดิมว่าผมไม่ได้เป็นอะไร แม้ข้างในใจของผมจะกรีดร้องออกมาว่า อย่าไปเลยนะ ผมไม่อยากอยู่คนเดียว

“ผิงกลัวใช่มั้ย”

“กะ กลัวอะไร เราเปล่ากลัวซะหน่อย เราแค่เป็นห่วงป้าหม่อนน่ะ ไม่มีไรหรอก”

ผมตอบแบบอึกอักแล้วเงยหน้ามองผิงที่ยืนพิงขอบประตูเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงท่าทีสบายๆ

~~ เปรี๊ยงง!!~~

“อื้อออ!”

ผมเผลอครางอีกครั้งพร้อมนั่งลงแล้วยกมือมาปิดหู ย๊ากก ไอ้ฟ้าบ้าจะมาร้องอะไรตอนนี้เนี่ยยยย ย !! โอ๊ยหมดกัน ท่าแมนๆของผมมมมมมมม!!

“หึหึ ครางเสียงหลงเลยนะพ่อคนเก่ง”

ผิงเยียดยิ้มอย่างยั่วยวนพลางเดินมานั่งยองๆข้างๆผมแล้วกระซิปเสียงเย็น อึ๊ยย ขนลุกหมดแล้วนะคร๊าบบบบบ ใครก็ได้ช่วยผมที!!

“ก็ฟ้ามันร้องเสียงดังนี่นา แค่ตกใจเท่านั้นแหล่ะ”

ผมลุกขึ้นพรวดพร้อมกับแก้ตัวสาระวน และเหตุผลที่ผมยกมาอ้างมันโคตรจะปัญญาอ่อนมากๆด้วย T^T’

“เร๊อะ!?”

ผิงเค้นเสียงสูงพลางหลี่ตาลงอย่างจับผิด สายตาแบบนั้นมันอะไรก๊านน ผมเริ่มจะไม่ไว้ใจผิงแล้วนะ!!..

“ก็ใช่นะสิ เราว่าผิงกลับไปได้แล้วล่ะ เราจะขึ้นไปอาบน้ำนอนแล้ว ขอบคุณอีกครั้งนะที่มาส่ง”

ผมบอกปัดแล้วดันหลังผิงให้เดินออกไปจากหน้าห้องครัว ขอโทษนะผิง เราไม่ได้อยากจะไล่ผิงเลยนะ แต่ถ้าผิงยังทำสายตาใส่เราแบบนี้อยู่ละก็ เราอาจจะต้องตายก่อนแน่ๆ

“แน่ใจนะ” ผิงถามผมอีกครั้งเมื่อเราเดินมาถึงหน้าประตูบ้าน

“แน่ใจสิ เอาน่า ถ้ามีอะไรไม่ดีเดี๋ยวเราโทรหาผิงเอง ไม่ต้องห่วงเราหรอก เราอยู่ได้”

ผมยิ้มให้ผิงพร้อมกับจับมือผิงด้วยเพื่อย้ำให้ผิงรู้ว่าผมไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ

“ก็ได้ๆ งั้นเราไปนะ” ว่าจบผิงก็กางร่มแล้วเดินไปขึ้นรถ จากนั้นรถเบนซ์ของผิงก็แล่นออกจากหน้าบ้านผมไป


~~~ ครึ๊ม ครึ๊ม เปรี๊ยง! ~~~

“ฮื่อๆ ไอ้ฟ้าบ้าจะร้องอะไรหนักหนา อึก..เกิดมาไม่เคยร้องเคยผ่าหรือไง ป้าหม่อนคะ ป้าอยู่ไหน เมลล์กลัว“

หลังจากที่ผิงกลับไปไม่นานผมก็รีบอาบน้ำแล้วมานอนซุกตัวร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียงคนเดียว ปากก็กนด่าฟ้าฝนพรึมพรัม อยากโทรหาป้าหม่อนใจแทบขาดแต่ก็โทรหาไม่ได้ ไอ้โทรศัพท์บ้าก็ดันมาแบตหมดซะงั้น อะไรมันจะเคราะห์ซ้ำกรรมซัดขนาดนี้!

~~ อ๊อดดดดด! ~~~

จู่ๆเสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้น ผมเอื้อมมือไปคว้านาฬิกาดิจิตอลอยู่บนหัวเตียงขึ้นมาดูก็เห็นว่ามันสามทุ่มกว่าๆแล้ว ใครกันมากดออดตอนฝนกำลังตกกระหน่ำอย่างนี้ ถ้าเป็นพวกมือบอนละก็ แมร่งจะเอาไม้เบสบอลฟาดหัวซะให้เข็ดเลย ใจหนึ่งก็คิดว่าคงเป็นป้าหม่อนเมื่อคิดได้ดังนั้นผมก็ตัดสินใจลุกขึ้นไปใส่สเต (ไม่ใส่ไม่ได้เพราะตอนนี้ผมใส่ชุดนอนอยู่) แล้วเดินลงไปข้างล่างพร้อมกับไม้เบสบอลคู่ใจในมือ

พอเดินมาถึงข้างล่างแล้วผมก็ยืนมองดูประตูที่ยังโดนกดออดเป็นระยะๆอย่างลังเล เอาไงดีวะ ถ้าเปิดออกไปแล้วไม่ใช้ป้าหม่อนละจะว่าไงเพื่อเป็นโจรแอบย่องเบาวันฝนตกจะทำไง บ้าน่า ไอ้โจรติ๊งต๊องที่ไหนมันจะมากดออดหน้าบ้านให้เจ้าของบ้านรู้ล่ะว่ามันจะมาปล้นน่ะ ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ เผื่อมันเป็นกลอุบายใหม่ในวงการโจรขึ้นมาละจะทำยังไง เอาเหอะจะยังไงก็ช่างขอปลอดภัยไว้ก่อนละกัน แต่ก็นะ ขอทำใจแป็บนึงเด๊ T^T’

หนึ่ง

ฟืดด สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

สอง

ฟู!~~~ หายใจออกช้าๆ ตั้งสติไว้ ตั้งสติ ใจเย็นๆอีเมลล์ ใจเย็นๆ เอาล่ะ!

สาม !

ปั๊ก

“ย๊ากกกก”

ผมกระชากประตูออกอย่างแรงพร้อมกับยกไม้เบสบอลฟาดรัวไปยังไอ้โจรห้าร้อยที่อยู่หน้าบ้านอย่างไม่ลืมหูลืมตา

ตุ๊บ ตั๊บ! ฟาดมันไปแรงๆ ใส่มันไปไม่ยั้ง

ผลั่ก! เฮ๊ยย บ้าน่า

ปัง!

หมับ !

“เหวอออ”

ผมอุทานอย่างตกใจเมื่อไอ้โจรบ้านั้นผลั่กผมเข้ามาในบ้านพร้อมกับใช้เท้าถีบปิดประตูดังปัง จากนั้นมันก็เดินมาหาผมที่กำลังตะเกียงตะกายลุกขึ้นจากพื้น ผมมองซ้ายมองขวาหาไม้เบสบอลที่หลุมมือไปเมื่อตอนที่โดนผลั่กเข้ามา บ้าชิบ เสียท่ามันแล้วหรอเนี่ย

และเหมือนกับไอ้โจรบ้านั้นจะรู้ว่าผมกำลังมองหาอะไรอยู่จากนั้นมันก็ล้มลงพื้นหยิบไม้เบสบอลขึ้นมาแล้วชูให้ผมดูเต็มๆตา พอผมกำลังตกใจอยู่นั้นมันก็โยนไม้เบสบอลคู่ใจของผมลอยละลิ้วออกไปทางห้องครัวอย่างแรง

“กะ แกเป็นใคร ต้องการอะไร”

ผมรวบรวมความกล้าตะโดนถามมันออกไปพร้อมกับพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น

“หึ”

ไอ้โจรบ้านั่นไม่ตอบคำถามของผมเพียงแต่หัวเราะในลำคอออกมาอย่างหน้าเกียจแล้วก้าวขาเดินเข้ามาหาผมที่นั่งจับสั่นเป็นเจ้าเข้าทรงอยู่ข้างโซฟาอย่างหวาดกลัว

“อย่าเข้ามานะ”

ผมร้องห้ามและตะเกียกตะกายถอยหลังหนีไอ้โจรบ้านั้นอย่างทุลังทุเล ฮื่อๆ ไม่นะ ผมยังไม่อยากตาย ใครก็ได้ช่วยผมด้วย พ่อแก้วแม่แก้ว ช่วยลูกด้วย T_T’

“หึหึ”

ไอ้โจรบ้านั้นไม่ฟังที่ผมพูด และมันคงยังก้าวเข้ามาหาผมอย่างช้าๆ เหมือนเดิม

“ฉันบอกว่าอย่าเข้ามาไง ถ้าแกไม่หยุดอยู่ตรงนั้น ฉันจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายซะ”

ผมหลับตาร้องห้ามไอ้บ้านั้นอีกครั้ง และภาวนาขอให้ครั้งนี้ได้ผลทีเถอะ!

“……”

และดูเหมือนกับสวรรค์จะรับฟังคำภาวนาผมจริงๆเพราะจู่ๆเสียงเดินที่กระทบกับพื้นพรมดังซวบๆก็หยุดอยู่ตรงหน้าผมพอดี แต่ผมก็ดีใจได้ไม่นานเพราะผมสัมผัสได้ว่าหายนะไม่ได้จบเพียงแค่นี้หากแต่มันกำลังจะคืบคานเข้ามาหาผมในอีกไม่ช่างนี้ต่างหาก

หมับ ตุ๊บ!

“อ๊าก ยะ ...อุ๊บ”

ผมร้องลั้นเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมาสัมผัสที่ไหล่แรงๆจากนั้นก็โดนจับกดลงกับพื้นพรมหลังโซฟาอย่างจัง พร้อมกับสัมผัสร้อนๆที่ริมฝีปากที่โถมเข้าใส่โดยไม่ได้ตั้งตัว

ผมดิ้นขลุกขลักและพยายามหันหน้าซ้ายขวาเพื่อให้ปากหลุดพ้นจากสัมผัสอันป่าเถื่อรที่ปาก แต่เมื่อผมยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ไอ้โจรบ้านั้นก็เพิ่มความรุนแรงและบดขยี้มาที่ริมฝีปากผมมากขึ้นเท่านั้น ตอนนี้หัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะเพราะจู่ๆ เรี่ยวแรงผมก็หมดลงไปดื้อๆ

จากที่พยายามดิ้นให้หลุดพ้นจากไอ้บ้านั้นก็หยุดลงเฉยๆผมได้แต่ปล่อยให้ไอ้บ้านั้นทำตามใจชอบต่อไป พอไอ้บ้านั้นเห็นผมหยุดดิ้นมันก็เปลี่ยนจากเอามือจับไหล่ผมกดลงกับพื้นมาเป็นขึ้นคร่อมบนตัวผมแทน และนั้นยังไม่พอมันยังเอาขาทั้งสองข้างมากดแขนผมไว้พร้อมกับเอามือมาจับหน้าผมและบดขยี้ความรุนแรงไปที่ริมฝีปากผมอีกนับครั้งไม่ถ้วน

สักพักไอ้บ้านั้นก็ถอนริมฝีปากออกโดยที่ยังจับผมกดอยู่อย่างนั้น ผมได้แต่นอนหายใจหอบเพราะทำอะไรไม่ได้และทันทีที่ผมตั้งสติได้ ปากของผมก็เริ่มพูดในสิ่งที่ผมอยากพูดก่อนตายให้ไอ้บ้านั้นฟัง

“อยากทำอะไรเชิญเลย ชีวิตฉันต้องมาจบอยู่แค่ตรงนี้แล้วนิ๊ ฉันมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำ ฉันยังไม่ได้บอกลาพ่อกับแม่และป้าหม่อนที่ฉันรัก และไหนจะเพื่อนที่แสนดีของฉันอีก ฉันยังไม่ได้ทำอะไรให้คนที่ฉันรักมีความสุขเลยแล้วก็ที่สำคัญ....ฮึก.... ฉันยังไม่ได้บอกความรู้สึกที่ฉันมีให้กับคนที่ฉันเฝ้ามองมาตลอดเลย ...ฮึก..”

พอคิดไปถึงตอนนั้นน้ำตาของผมก็ไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง

“…”

พอเห็นว่าไอ้บ้านั้นไม่ได้พูดอะไรผมก็เริ่มพูดต่อ

“ก่อนที่ฉันจะตาย ฉันขออะไรแกอย่างได้มั้ย ....ฮึก... ฉันอยากให้แกเป็นพยานให้ฉัน ฉันแอบชอบคนๆนึง เขาเป็นเพื่อนที่ฉันรักมาก และฉันคงไม่มีโอกาสได้บอกเขาอีกแล้วว่าฉัน...ฮึก...รักเขา.”

ยิ่งพูดน้ำตาของผมก็ยิ่งไหลมากกว่าเดิมและเสียงสะอื้นก็ทำให้ตัวผมสั่นไปหมด ผมร้องไห้ปานใจจะขาดเมื่อรู้ว่าชะตากรรมของตัวเองกำลังจะหมดลง

“…”

“ฉันรักเธอนะผิงผิง ฉันรักเธอตั้งแต่แรกเจอ ฉันดีใจมากเลยรู้มั้ย ที่รู้ว่าเธอได้เรียนห้องเดียวกับฉัน ....ฮึก.... ฉันดีใจที่เราได้เป็นเพื่อนกัน ถึงแม้ว่าฉันจะคิดไม่ซื่อกับเธอก็ตาม แต่ฉันก็รักเธอจากใจจริง และรักมากด้วย ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ ....ฮึก.. ...”

“…”

“ชาตินี้ฉันคงไม่มีโอกาสได้บอกเธออีกแล้ว ขอบคุณที่ทำดีกับฉันทุกอย่าง ขอบคุณที่อยู่ข้างๆฉัน จากนี้ไป ...ฮึก... ฉันสัญญาว่าจะรักเธอคนเดียว....และรักตลอดไป”

พูดจบผมก็ปล่อยโฮออกมาดังๆและหลับตายอมรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดต่อจากนี้

และสิ่งที่ผมคิดว่ากำลังจะขึ้นก็เงียบสนิทราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไอ้บ้านั้นลุกออกจากตัวผมแล้วถอยหลังออกห่าง ผมลืมตาขึ้นแล้วมองไปยังไอ้บ้านั้นอย่างไม่ไว้ใจ

“บ้าน่า”

ผมยันกายลุกนั่งพร้อมกับจ้องมองไอ้บ้านั้นที่พูดอะไรไม่รู้ตาไม่กระพริบ ผมมองเห็นหน้าไอ้บ้านั้นไม่ชัดเท่าไหร่เพราะในบ้านตอนนี้มืดแต่ก็พอมองเห็นเป็นเงาร่างๆ เท่าที่ผมเห็น ไอ้บ้านั้นตัวไม่สูงเท่าไหร่และรูปร่างก็เล็กไม่ค่อยเหมือนผู้ชาย ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ไอ้บ้านั้นมันแรงเยอะกว่าผมอยู่ดี

“อย่าเข้ามานะ” ผมร้องห้ามอีกครั้งเมื่อไอ้บ้านั้นจะเดินเข้ามาหาผมอีก

“เมลล์”

“....”

ผมได้แต่อ้าปากเหวอ ไอ้บ้านั้นมันรู้จักชื่อผมได้ไงอ่า ตายๆ มันต้องเป็นโรคจิตที่แอบมองผมอยู่แน่ๆ บ้าเอ๊ยย

“เมลล์ชอบผิงจริงๆใช่มั้ย?”

ตายละหว๊า โจรสมัยนี้มันแอบสืบประวัติบ้านคนที่มันจะปล้นระเอียดขนาดนี้เลยหรอเนี่ยย แล้วมันรู้ได้ไงว่าผมชอบผิงจริงๆอ่า (แกเพิ่งบอกเขามาเป็นพยานเองไม่ใช่หรือไง) แต่เอ๊ะ เสียงนี้มันคุ้นๆนะ ระ หรือว่า...
.
“ผะ ผิง.... นั้นผิงใช้มั้ย”

ผมถามออกไปอย่างลนลาน ไม่นะ ไม่จริง ผิงจะมาอยู่ที่นี้ได้ไงในเมื่อผิงกลับไปแล้วนิ๊ ไม่จริงอ่า ไม่จริง สาธุ ขออย่าให้เป็นเหมือนที่ลูกช้างคิดไว้ทีเถอะ! (กลัวจนจิตหลุดไปแล้ว)

“…”

“ฉันถามว่านั้นใช่ผิง ใช่มั้ย!”

ผมขึ้นเสียงนิดๆเมื่อความเงียบกำลังปกคุมผมและไอ้บ้านั้นอยู่ ความเงียบทำให้ผมกลัว ผมกลัวคำตอบนั้นจะออกมาว่า...

“ใช่! เราเอง”

เปรี๊ยง! เหมือนฟ้าผ่ากลางใจผมทันที ไม่จริง งั้นคนที่มากดออดบ้านผมและ เอ่อ จะ...จู อ๊าก ๆ ข้ามๆ และคนที่ผมให้มาเป็นพยานรักนั้นทั้งหมดก็คือผิงใช่มั้ย โอ๊วม่าย โอ๊วม่ายยยยยย!!

“เอ่อเรา คือเรา ขะ ขอโทษ”

ผมช็อคจนพูดอะไรไม่ออก น้ำตาคลออีกครั้งและตัวสั่นไปหมดเมื่อคิดได้ว่า จากนี้ไป ผมคงมองหน้าผิงไม่ติดและคงโดนผิงเกลียดที่ไปแอบชอบผิงทั้งๆที่ผิงไว้ใจผม

“…”

“เราขอโทษ เราไม่รู้ว่าเป็นผิง เราขอโทษที่ชอบผิง เราขอโทษ .... ฮึก .....” ผมก้มหน้าร้องไห้กับฝ่ามือตัวเองและสะอื้นไห้จนตัวสั่น แล้วเริ่มพูดต่อ

“…”

“เอาเถอะ มาถึงขนาดนี้แล้ว เราก็อยากบอกให้ผิงฟังอีกครั้ง ว่าเรา ...ฮึก... เราชอบผิงจริงๆนะ ต่อให้ผิงจะโกรธจะเกลียดเรา ไม่คุยกับเรา ก็ตาม เรายอม ขอแค่เราได้รักผิง ...ฮึก... ก็พอ”

ผมพูดและร้องไห้ปะปนกันไปจนคำพูดที่พูดออกมานั้นแทบฟังไม่รู้เรื่อง

“ขอโทษนะ”

“…”

ผมไม่พูดอะไรเพียงแต่เงยหน้ามองดูผิงที่มานั่งย่องๆต่อหน้าผมพลางเอื้อมมือมาจับค้างผมแล้วเอยขอโทษไม่รู้กี่ครั้ง

“เจ็บมากมั้ย ไหนขอดูปากหน่อยสิ๊”

ว่าจบผิงก็ประทับริมฝีปากลงมายังปากผมทันที แต่ว่ารอบนี้มันนุ่มนวลและไม่ร้อนแรงเหมือนครั้งแรกผมเอามือไปคล้องคอผิงแล้วผิงก็ยกตัวผมที่นั่งอยู่บนพื้นให้เปลี่ยนไปนั่งบนตักผิงแทนผิงเริ่มใช่มืออีกข้างนึงเลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อผมเบาๆ

“อื้อ..”

ผมครางออกมาเบาๆพร้อมกับเอามือที่ว่างอยู่ไปจับมือผิงไว้เป็นเชิงห้ามผิงไม่ให้ถล่ำทำไปมากกว่าจูบ เอ่อ ผมไม่ได้รังเกียจผิงหรอกนะ แต่ เอ๊ะ นี้มันเกิดอะไรขึ้นกับผมเนี่ย ผมเป็นทอมนะ ผมเป็นทอมแท้ด้วย ผมเป็นทอมมมมมม!!

ผลั่ก!

ผมผลักผิงออกแล้วลุกพรวดขึ้นโดยที่ผิงตั้งตัวไม่ทัน

“อะ อะไรหรอ ถ้าเราทำอะไรให้เมลล์ไม่พอใจ เราขอโทษ” ผิงว่าพลางก้มหน้าสำนึกผิด

“เปล่าๆ ผิงไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เราแค่ สับสนนะ แหะ!ๆ^.^”

“สับสน? สับสนอะไรหรอ” ผิงเงยหน้าขึ้นแล้วสบตากับผมพลางทำตาบ๊องแบ๊วใส่ อ๊ากก อย่าทำตาแบบนั้น ภูมิต้านทานผมมันมีไม่พอออออ!

“ก็ ผิงไม่เกลียดเราหรอ”

“เกลียด? เกลียดเรื่องไรหรอ” แนะๆ ยังไม่เลิกทำตาแบบนั้นอิ๊ก เดี๋ยวปั๊ดจับปล้ำซะเลยนิ๊ อาเมนน

“ก็เรื่อง เอ่อ เรื่องที่เรา ชะ ชอบผิงไง” ผมตอบอุ๊บอิ๊บเบาๆ แบบเขิลๆ

“ไม่บอกก ถ้าอยากรู้ก็พาเราไปห้องเมลล์ก่อนสิ เราเริ่มง่วงนอนแล้ว”

“ห๊ะ หา!! เอ่อ ก็ได้ ตามเรามาสิ”

“ป่ะ ไปกันเถอะ”

ผมเดินนำผิงขึ้นบรรไดตรงไปยังห้องนอนของผมตามที่ผิงบอกและในระหว่างที่กำลังเดินขึ้นบรรไดอยู่นั้นผิงที่ตามมาติดๆก็เอื้อมมือมาจับมือผมทันทีคงเป็นเพราะยังไม่ชินทางขึ้นบรรไดแล้วเราก็จับมือกันเดินเข้าไปในห้องนอนของผม พอเข้ามาข้างในแล้วผมก็ปิดประตูพลางจูงมือผิงมานั่งที่เตียง เพราะพอเข้ามาในห้องแล้วในห้องมันมืดมาก คนที่เพิ่งเคยมาอาจจะไม่ชินแต่สำหรับผมหลับตายังสามารถเดินสบายๆในนี้ได้เลย

“เราขอเปลี่ยนชุดแป็บนึงนะ ใส่ชุดนี้แล้วมันอึดอันเวลานอนอ่า”

ผิงปล่อยมืออกจากมือผมแล้วก็เอากระเป๋าที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาเปิดแล้วหยิบอะไรบางอย่างออกมา ถ้าให้ผมเดาผมคิดว่าน่าจะเป็นชุดนอนน่ะ

“ห้องน้ำอยู่ทางขวามือผิงน่ะ” ผมบอกผิงเมื่อเห็นว่าสิ่งที่ผิงหยิบออกมาเป็นชุดนอนจริงๆ

“หือ บอกเราทำไมหรอ”

“ก็ผิงจะเปลี่ยนชุดไม่ใชหรอ ห้องน้ำก็อยู่นั้นไง”

“แล้วใครบอกเมลล์ล่ะว่าเราจะเปลี่ยนชุดในห้องน้ำอ่ะ”

“อ๊าว แล้วผิงจะเปลี่ยชุดยังไงล่ะ”

“ก็เปลี่ยนตรงนี้ไง”

ผิงว่าจบจู่ๆก็มีบางอย่างมาคลุมหัวผมไว้ หือ อะไรนะ ฟุ๊ดๆ วุ๊ว หอมจังเหมือนกลิ่นน้ำหอมของผิงเลย ผมดึงเสื้อผิงออกจากหัวแล้วมองไปทางผิง

“ฮั่นแน่จะแอบดูเราเปลี่ยนชุดใช่มั้ยล่ หึหึ ไม่ทันเค้าหรอกตัวเอง”

ผิงเอ่ยแซวเบาๆ แล้วยื่นหน้าเข้ามาหาผม แล้วกระซิปข้างหูอีกว่า...

“คืนนี้เจอดีแน่ พ่อคนปากเก่ง”

“บ้าน่า เราเป็นทอมนะผิงงงงง”

“หึ หึ หึ”

อ๊ากก ทำไมบรรยาการมันเป็นหวิวๆแบบนี้เนี่ยย ฝนตก ฟ้าร้อง ผมกับผิง อยู่ในห้องนอน สองต่อสอง ชุดนอนหวาบหวิว (ตงไหน) บ้านทั้งหลังไม่มีใครอยู่ แล้วๆ เราสองคนยังๆ กรี๊สสสส อกอีแป๊นจะแตกก ตายคะตาย คืนนี้ อีเมลล์ได้หัวใจวายตายแน่!ๆ ^^

________________________________________________________

อ๊าา ตอนทิ๊ 5 อยากบอกว่า แต่งยากเหมือนกันนะ เพราะไม่รุว่าจะบรรยายฉาก จูจุ๊บยังไง ๕๕๕ อาจจะไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่ ก็ขอโทษด้วยณ๊าาาา ^^ ไว้คราวหน้าจะเอามาแบบเป็นฉากๆเลย วันนี้ขอแค่นิํก่อนเนอะ แหะ!ๆ บุ๊ยบ๊าย ชุ๊ปๆๆ ติชมนำแน่เด้ออจ้าา แต๊งกิ๊ววว ^[++++]^

By : TG Nineng    Date : 26 Sep 2013 05:56    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 485979 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ TG Nineng ตั้งกระทู้ 20 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ TG Nineng ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 488642   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น....1....
 486346   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...6...
 486276   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น...บทนำ...
 486101   เรื่องย่อของนายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น
 485979   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...5...
 485348   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...4...
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ TG Nineng เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด )

 
แนะนำ เว็บไซด์ ในเครือ น่ารักดอทคอม
@ รู้ไว้ จะได้ไม่ตกยุค Top 50 อันดับเพลงฮิตติดชาร์ท ทุกค่ายเพลง ทุกศิลปิน ( 50 TOP Chart ) ไม่ว่าจะ GMM Grammy , RS , BMG , EMI , Sony Music รวมไว้ที่นี่ !!! Update รายสัปดาห์ !!!
@ Magnet Fever แม็กเน็ต ฟีเวอร์ เว็บของสะสม Magnet ( แผ่นแม่เหล็ก Mini Poster ) ของภาพยนตร์ไทย และ ภาพยนตร์ต่างประเทศ เน้นของ SF CINEMA


ความคิดเห็นตามปี : [ ปี 2555 เป็นต้นไป ]  
หน้านี้ แสดง ความคิดเห็นตั้งแต่ปี พศ. 2555 ( คศ. 2012 ) เป็นต้นไป เท่านั้น !

Member
Profile ของ mintka2556
mintka2556
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง มิน IP-address : 183.89.155.45

ความเห็นที่ #1 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142075 )

ทอมขี้อายจังคะ

By : มิน    Date : 26 Sep 2013 10:06    แจ้งลบความเห็นที่  #1 ( 5142075 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ มิน ตั้งกระทู้ 48 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ มิน ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488060   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่7
 488022   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่6
 487825   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่5
 487719   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่ 4
 487705   จะขออะไรก็ว่ามา

Member
Profile ของ เจมมี่
เจมมี่
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง TgNineng IP-address : 122.155.44.120

ความเห็นที่ #2 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142124 )

#1 ก็ทอมเวลาอยู่ต่อน่าคนที่ชอบมากก็เป็นแบบนี้แหล่ะ คร๊าบ ๕๕๕

By : TgNineng    Date : 26 Sep 2013 16:43    แจ้งลบความเห็นที่  #2 ( 5142124 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ TgNineng ตั้งกระทู้ 20 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ TgNineng ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488642   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น....1....
 486346   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...6...
 486276   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น...บทนำ...
 486101   เรื่องย่อของนายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น
 485979   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...5...

Member
Profile ของ  Sleepless
Sleepless
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง Sleepless IP-address : 49.230.146.90

ความเห็นที่ #3 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142182 )

เพิ่งเข้ามาอ่านนะ ..
ไงก็ เขียนต่อไปเรื่อยๆละกัน
จะติดตามน๊าาา

By : Sleepless    Date : 26 Sep 2013 23:44    แจ้งลบความเห็นที่  #3 ( 5142182 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ Sleepless ตั้งกระทู้ 13 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ Sleepless ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488446   ตอน : สารภาพรัก .. กันเหอะ
 488436   หึง >> เพราะรัก?
 488103   คนแบบไหนกันนะ ที่คุณว่า "มีเสน่ห์" ?
 488075   เรา สาม คน และสายตาซุกซนคู่นั้น ^^
 487861   ดี้หน้าหล่อ ทอมหน้าสวย .. ยังไงกัน !!??

Member
Profile ของ mintka2556
mintka2556
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง มิน IP-address : 183.89.155.45

ความเห็นที่ #4 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142195 )

แวะมาอ่าน อืมแต่งได้เก่ง กำลังถึงตอนสำคัญ รีบมาเขียนต่อเร็วๆนะคะ

By : มิน    Date : 27 Sep 2013 08:44    แจ้งลบความเห็นที่  #4 ( 5142195 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ มิน ตั้งกระทู้ 48 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ มิน ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488060   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่7
 488022   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่6
 487825   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่5
 487719   สะดุดรักหัวใจ นายไซเรน love ตอนที่ 4
 487705   จะขออะไรก็ว่ามา

Member
Profile ของ เจมมี่
เจมมี่
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง TgNineng IP-address : 122.155.42.31

ความเห็นที่ #5 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142345 )

#3 ขอบคุณนะคร๊าบที่เข้ามาอ่าน ยังไงก็ฝากติดตามด้วยณ๊าา ><'
เค้าอาจจะเขียนบกพร่องไปบ้าง ต้องขอโทษด้วยนะคะ ^^

By : TgNineng    Date : 29 Sep 2013 17:06    แจ้งลบความเห็นที่  #5 ( 5142345 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ TgNineng ตั้งกระทู้ 20 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ TgNineng ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488642   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น....1....
 486346   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...6...
 486276   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น...บทนำ...
 486101   เรื่องย่อของนายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น
 485979   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...5...

Member
Profile ของ เจมมี่
เจมมี่
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง TgNineng IP-address : 122.155.42.31

ความเห็นที่ #6 / 2553 ( เป็นต้นไป ) ( 5142346 )

#4 คร๊าบบ รอไปก่อนณ๊าา เด๊วจะรีบมาต่อให้เลย ย ย

By : TgNineng    Date : 29 Sep 2013 17:07    แจ้งลบความเห็นที่  #6 ( 5142346 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ TgNineng ตั้งกระทู้ 20 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ TgNineng ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 488642   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น....1....
 486346   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...6...
 486276   นายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น...บทนำ...
 486101   เรื่องย่อของนายกระล่อนป่วนใจยัยขี้บ่น
 485979   Sin Story [Tg] บาปนี้ช่างหอมหวาน ...5...

ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]


คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]


ผู้สนับสนุน : บ้านผลบอล ผลบอลสด ผลบอล บอลวันนี้ ผลบอลสดไทย
โปรแกรมบอล บ้านผลบอลวันนี้ สวัสดี ดูดวง ราคาทองวันนี้
ข่าววันนี้ ตรวจหวย จองตั๋วรถไฟ honda toyota
มอเตอร์ไซค์ รถยนต์ mg หวย ร้านอาหาร


Copyright © Since Feb 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha