Cute Variety Online

 
โชว์หวย
น่ารักดอทคอม | หาเพื่อน Msn List | คลับคนน่ารัก | แชท ห้องคุย | กระดานสนทนา | อีการ์ด Ecard | ทอมดี้ น่ารัก | สมัครสมาชิกใหม่
 
พื้นที่โฆษณา

@ ปรับแต่งมือถือ !!! : Truetone Karaoke Poly Karaoke Truetone PolyRingtone Mobile Wallpaper Mobile Theme Mobile Animation Vdo Clip Sound Clip Mobile Game My Wallpaper
@ Harddisk Notebook ราคาถูก ต้องที่ Kampcom.com เท่านั้น !! : Harddisk Notebook External Case IBM + Harddisk 60 GB , 80 GB ,100 GB ,120 GB ราคาถูก จัดส่งทั่วไทย !!
@ ติดต่อลงโฆษณา Text Link ราคาประหยัด Click
 
 
Member
Profile ของ Saturday
Saturday
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง Saturday IP-address : 1.46.116.127

นายมาดร้ายกับยายลามก///...///ตอนที่ 10///...///


ก่อนพายุใหญ่จะมาลมจะสงบ.....คุณเคยรู้เรื่องแบบนี้กันบ้างไหม ส่วนชั้นไม่เคยรู้เลยคะ ก็เลยตั้งรับแทบไม่ทัน

2 วันหลังจากที่ทำภารกิจคืนเสื้อคลุมสู่มือเจ้าของได้สำเร็จ
ณ โรงอาหาร ขณะที่ปลากับแจมสองสาวเพื่อนซี้กำลังตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารที่ตั้งอยู่ตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย เหตุการณ์ที่เหมือนดั่งพายุก็พัดเข้ามาที่โต๊ะอาหารอย่างไม่มีทีท่าว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้น หญิงสาวนิรนามที่ไม่เคยคุ้นหน้าค่าตา...เธอเดินมาด้านหน้า ก่อนจะถามขึ้นมาลอยๆว่า “คนไหนชื่อปลาคะ”


“มีอะไรหรือป่าวคะ ..พี่เองคะ ชื่อปลา” เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยความสงสัย แต่ในช่วงเวลานั้นเอง สาวปริศนาคนดังกล่าวก็ตัดสินใจสาดน้ำปั่นที่ซื้อมาเข้าไปที่ใบหน้าสาวปลาเต็มๆ

“ทำแบบนี้ คิดมาดีแล้วเหรอไง???” ปลาลุกขึ้นทำเสียงดุ ขณะที่เนื้อตัวเปียกโชก

“คนอย่างเธอ ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ...เผื่อน้ำที่สาดไปมันจะช่วยล้างความหน้าด้านออก
มาจากตัวซะบ้าง” สาวปริศนาพูดเสียงดัง ก่อนที่ปลาจะจับแก้วน้ำของตัวเองสาดกลับไปบ้าง..

“นึกว่าสาดเป้นคนเดียวเหรอไง...เป็นบ้าอะไร??มาถึงได้ก็ยืนด่ากันฉอดๆ” ปลาตะโกนลั่น ทำให้บริเวณในโรงอาหารเงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว

“ทุกคนฟังไว้นะคะ ก็อย่างที่ทุกคนพอจะทราบว่าแม่เนี่ยตามตื้อพี่ออม.. หาโอกาสเข้าใกล้พี่ออมตลอดเวลา ทั้งๆที่พี่ออมเค้าไม่เคยคิดจะเล่นด้วย ก็ยังอุตส่าห์ไปดักรอเจอเค้าในห้องน้ำ -*-แล้วที่แขนพี่ออมบาดเจ็บก็เพราะว่ายายเนี่ย กระโดดจู่โจม ...ถ้าไม่เรียกว่าหน้าด้านก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว” หญิงสาวปริศนาตะโกนลั่น ขณะที่สองสาวปลา,แจมได้แต่หันมองหน้ากันว่า เค้ารู้ได้ยังไง ว่าเราดักรอในห้องน้ำจริงๆ

“เอ่อ...............” ปลาได้แต่อ่ำอึ้งในสถานการณ์ที่มีสายตานับร้อยจ้องดูอยู่

“ตกใจละสิ ..ที่มีคนรู้ทัน??? และก็เลิกตื้อพี่ออมเค้าสักทีเถอะ เค้าไม่มีวันสนใจอีหื่นที่จ้องแต่จะเขมือบอย่างเธอหรอก ”

“ไม่จริงนะ ...ปลาไม่ได้เป็นคนแบบนั้น” แจมพูดขึ้นด้วยความโมโห

“จริงไม่จริง..ก็รู้กันอยู่แก่ใจ...” สาวปริศนาพูด ในขณะที่ปลาได้แต่เงียบและลุกเดินหนีออกมาจากจุดนั้นในที่สุด (ณ โรงอาหารที่ชั้นเดินหนีออกมา ชั้นไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นอกจากเสียงหัวเราะของผู้คน ....)


“อ้าว~!!!!!ปลารอแจมด้วย....” แจมตะโกนไล่หลัง พรางวิ่งตามปลาที่เดินออกไปอย่างรวดเร็ว





ณ บริเวณลานกว้างทางขึ้นอาคารเรียน
“มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย คนพวกนั้นรู้เรื่องเรากับพี่ออมได้ยังไง???” สาวปลาคิดในใจพรางเดินร้องไห้ ไม่สนใจสายตาผู้คน


“โอ๊ย...เดินระวังหน่อยสิเทอ กล้องเราเกือบหล่นเลยเห็นไหม???” เสียงสนทนาดังขึ้น หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายต่างเดินชนกันจนล้ม

“ขอโทด” ปลาก้มหน้าก้มตาพูด โดยไม่มองคู่สนทนา

“เฮ้ย เธอ....เป็นอะไร เจ็บตรงไหนมากเหรอป่าว” คู่สนทนาถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ทันทีที่มองเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตาของสาวปลา

“ป่าว...ไม่เป็นไรคะ???” ปลายังคงตอบฝ่ายตรงข้าม โดยไม่หันหน้ามามองเลยสักนิด

“ไม่เป็นไร แล้วร้องไห้ทำไม???..” คู่สนทนายังอดถามต่อไม่ได้ด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง จนสาวปลาต้องเงยหน้ามามองคู่สนทนาที่ดูเหมือนแสนจะเป็นห่วงเป็นใยตัวเทอซะเหลือเกิน ...

“แก้ว......” ปลาทำเสียงดุ จ้องไม่วางตา

“แก้วเอง...แล้วไงคับ ทำไมต้องมองเหมือนจะฆ่าแกงกันด้วยเนี่ย” ทอมแก้วถามฝ่ายตรงข้าม ขณะที่สาวแจมเพื่อนซี้สาวปลา เดินตามมาถึงบริเวณนั้นพอดี

“แก้ว...” แจมเรียกชื่อทอมที่ยืนอยู่ตรงหน้าเสียงดุดัน ก่อนจะตบลงไปที่หน้าของฝ่ายตรงข้ามอย่างแรง

“โอ๊ย....เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย เห็นหน้าเราเป็นอะไร..ตบกันได้ตบกันดี เจ็บเป็นเหมือนกันนะเว้ยยย” แก้วร้องลั่น

“ไปกันเหอะ ปลา....อย่าอยู่ใกล้คนน่ารังเกียจแบบนี้เลย” แจมพูด พรางพยุงเพื่อนสาวที่ล้มอยู่ให้ลุกขึ้น

“เดี๋ยวก่อนเลย ตบแล้วคิดจะหนีกันไปง่ายๆแบบนี้เหรอ???” แก้วกลางแขนขวางไว้ -*-


“นี่มันยังน้อยไปนะแก้ว กับคนที่ไม่รักษาคำพูดอย่างเธอน่ะ” แจมตอบ ขณะที่ปลายืนก้มหน้าก้มตานิ่ง

“เราไม่รักษาคำพูดอะไร????”

“ก็..............ช่างมันเหอะ ทำอะไรลงไป เทอก็รู้อยู่แก่ใจ” แจมพูด พรางโอบไหล่ปลาเดินเข้าไปยังตัวอาคาร

“อ้าว...แล้วอย่างงี้เราจะรู้เรื่องได้ไงอ่า อย่างน้อยก็น่าจะบอกเราหน่อยไม่ใช่เหรอ ว่าโดนตบเพราะอะไร” แก้วเดินตามหลังทั้งสองสาว

“เพราะมีคนในโรงเรียน รู้เรื่องที่เรากับพี่ออมอยู่ในห้องน้ำด้วยกันสองคนไง???”ปลาที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น ทั้งน้ำตา T^T

“เฮ้ย~!!! แต่เราไม่ได้พูดกับใครเลยนะ” แก้วรีบปฏิเสธ

“ถ้าไม่ใช่เทอ แล้วคนอื่นเค้าจะรู้มาจากใครล่ะ????...” ปลาผลักมือไปที่ไหล่คู่สนทนาด้วยความโมโห

“อย่างงี้ใช่ไหม??? ที่คนเค้าชอบพูดกันว่า ผู้ร้ายมักปากแข็ง เสียความรู้สึกหวะ อุตส่าห์คิดว่าแก้วจะเป็นคนใจดี” แจมพูดสมทบ พรางผลักไหล่ของแก้วอีกครั้งต่อจากปลา

“โอ๊ย...อะไรของเธอสองคนเนี่ย...ก็บอกไปแล้วไง ว่าไม่ได้พูด จะเอาเราไปสาบานที่ไหนก็ได้..เราไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าวจริงๆ อาจะมีใครเห็นเหตุการณ์วันนั้น แล้วเอาไปประติดประต่อกันเองก็เป็นไปได้” แก้วพูดอธิบายยกใหญ่

“ชริ...ไปให้พ้นเลย” แจมหันมาพูด ก่อนจะทำหน้าเชิดใส่ผู้ต้องหาที่ชื่อ แก้ว...

“อย่ามาชริ แล้วเดินหนีแบบนี้นะ มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนเลย” คู่สนทนายังไม่ลดละที่จะแก้ต่างให้ตัวเอง

“ก็รู้เรื่องแล้วไง ...ตอนนี้ก็....รู้กันทั้งโรงเรียนแล้วด้วยมั้ง” แจมหันมาพูดต่อ

“ถึงจะรู้กันทั้งโรงเรียนแล้วจริงๆ แต่เราก็อยากจะบอกว่า....ไม่ได้รู้จากเราแน่ๆ” แก้วยังย้ำชัด

“แล้วไงละ ตอนนี้จะมาตามอธิบายเราทำไม ในเมื่อทุกทีที่เขียนข่าว....ก็ไม่ได้จะแคร์ความรู้สึกของเราสักหน่อย” ปลาพูดขึ้นพรางจ้องหน้าฝ่ายตรงข้าม



“เอ่อๆ แต่คราวนี้เราไม่.....” แก้วพูดอ่ำอึ่ง พรางแสดงสีหน้าอมทุกข์

“จะไปไหนก็ไปเลย ....เราเกลียดคนอย่างเทอที่สุด” ปลาพูดเสียงดัง ก่อนจะเดินหนีไปยังห้องเรียนของตัวเอง โดยมีแจมเดินตามติดกันไปอย่างรวดเร็ว






ณ ห้องเรียน (ช่วงเวลาพักกลางวันใกล้จะหมดลง)
ทำไมเพื่อนๆต้องมองเราแบบแปลกๆ หรือว่าทุกคนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในโรงอาหารกันหมดแล้ว เอาสิ...จะมองจ้องกันยังไงก็เชิญเลย เรารับได้ทุกอย่างแหละ สายตาที่เต็มไปด้วยความข้องใจในตัวเราเนี่ย~!!! มันไม่เจ็บปวดเท่าไหร่หรอก ...ชินซะแล้ว สาวปลาคิดในใจขณะก้าวเดินเข้าไปในบริเวณห้องที่เงียบสงบกว่าปกติอย่างช้าๆ (รู้สึกเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก)

“เฮ้ย..ปลา มีคนมาหา” เพื่อนร่วมห้องคนนึงดังขึ้น พรางแสดงสีหน้าแปลกๆ
“ใคร???” สาวปลาอุทานออกไปคำสั้นๆ ก่อนจะหันไปมองตามทิศทางที่เพื่อนชี้

โอ้....แม้เจ้า T^T ไม่นะ~!!!!บุคคลที่ไม่อยากจะเข้าใกล้ที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้ ....เค้ามารอเจอเราทำไมกันเนี่ย??? สาวปลาคิดในใจขณะที่มองเห็นทอมร่างสูงยาวใบหน้าคุ้นเคย นั่งอยู่ที่เก้าอี้หลังชั้นเรียน

“น้องปลาคะ ^^ พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ขอเวลาให้พี่สักนิดได้ไหมคะ???” ออมยิ้มหวานเยิ้ม(มากๆ) ก่อนจะเริ่มบทสนทนาขึ้นมาดังลั่นห้อง

“เอ่อออออ” ปลาทำท่าเหมือนจะถอยหลังออกจากห้อง แบบว่าไม่ทันตั้งตัว (วิ่งหนีดีไหม??)

“เราไปหาที่คุยกันเงียบๆ สองคนดีกว่า^__________^ ออมเดินตรงเข้ามาคว้าแขนสาวปลา ก่อนจะดึงออกไปจากบริเวณห้องเรียน

“เอ่อ........” ปลาเดินตามแรงดึงมา ทั้งๆที่ยังอึ้งกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ โดยมีสาวแจมยืนบ๊ายบายให้อยู่หน้าห้อง งง??? นี่มันอะราย??? (แจมก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนก๊าน)T^T

“มีแต่คนมองใหญ่แล้ว.........สังเกตได้ว่ามีแต่คนมองมือของพี่ออมที่กำลังจับเราอยู่” ปลาคิดในใจ พรางทำหน้าเหวอ ?????? เค้าจะมาไม้ไหนกันเนี่ย เกินจะคาดเดาจริงๆ คนๆนี้...

น้ำที่โดนสาดมาจนเปียกนองเต็มเสื้อสีขาว ก่อนหน้านี้รู้สึกเย็นๆ ไปทั่วทั้งตัว ....แต่วินาทีนี้ กลับรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาทั่วใบหน้า หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ มือที่เอื้อมมาจับเราไว้จากบุคคลที่ไม่ได้หันมามอง ด้านหลังของเค้าทำให้ใจสั่นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาจากข้างในอก สายตาหลายคู่ที่จับจ้องก่อนหน้านี้.....เคยทำให้รู้สึกเจ็บปวดกับสายตาเหล่านั้น ถึงตอนนี้ไม่แล้วแหละ....ถ้าได้เดินจับมือกับคุณไปแบบนี้ ไม่รู้สึกหวาดกลัวกับอะไรอีกต่อไปเลย........อย่าปล่อยมือจะได้ไหม????? สาวปลาคิด ก่อนฝ่ายตรงข้ามจะหยุดเดินอยู่ที่มุมสงบมุมนึงของอาคารเรียน



“เอ่อ..น้องปลาคะ” ออมเริ่มบทสนทนาเสียงหวาน พรางปล่อยมือที่จับแขนฝ่ายตรงข้ามออก

“พี่ออมมาได้ไงคะ........” ปลาก้มหน้าถามเสียงเบา

“พี่มีบางอย่างจะบอก..............................” ออมพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความอึดอัดใจ

“มีอะไรคะ...พี่ออม”

“พี่....................เอ่อ..................” ออมอ่ำอึ้ง

“มีอะไรจะพูดกับปลาเหรอคะ............” ปลาพูดพรางทำสีหน้าเขินอาย >////////<

“พี่......รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับน้องปลา ในโรงอาหารแล้ว ...เอ่อ”

“แล้ววว... แล้วไงต่อคะ” ปลาถามด้วยความสงสัย ทันทีที่เห็นใบหน้าออมไม่สู้ดีนัก

“พี่จะบอกว่าพี่ขอโทด....”

“ขอโทดอะไรคะ....พี่ออมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย อ้ายนักหนังสือพิมพ์นั้นต่างหากที่ควรจะมาก้มหัวขอโทดปลา แต่มันก็พูดแค่ว่า ไม่ได้พูด ไม่ได้ทำ” ปลาพูดด้วยน้ำเสียงโมโห
“เอ่ออออ....”

“พี่ออมไม่ต้องพูดอะไรหรอกคะ ปลาเข้าใจดี และปลาก็ไม่นึกโกธรอะไรพี่เลยด้วย” ปลาพูดตัดบทสนทนา

“ไม่ใช่อย่างที่น้องปลาเข้าใจนะคะ....” ออมจับมือฝ่ายตรงข้ามขึ้นมาอีกครั้ง

“พี่ออมกำลังจะพูดอะไรคะ ปลาไม่เข้าใจ...”

“พี่จะบอกว่า น้องคนนั้นน่ะที่ชื่อแก้ว เค้าไม่ได้พูดเรื่องวันนั้นออกไปหรอก...พี่คิดว่า เป็นพี่นะที่พลาดหลุดปากออกไปเอง” T^T ออมพูดทำเสียงเศร้า

“หมายความว่าไงคะ พี่ออม” สาวปลาทำตาดุใส่คู่สนทนา

“วันก่อนที่ปลาคืนเสื้อให้พี่ในห้องน้ำอ่า พอดีเพื่อนพี่มันถามว่าไปเอาเสื้อมาจากไหน...พี่ก็เลยบอกไปว่าน้องเป็นคนเอามาคืน แต่....พี่ไม่ได้ตั้งใจนะ พี่ขอโทด พี่ไม่ทันคิด” ออมอธิบาย

“ที่พี่พูดมาเป็นเรื่องจริงเหรอคะ..??? งั้นก็แสดงว่า เพื่อนพี่ออมเอาไปพูดต่อๆกันใช่ไหม?????ไหนคะ~!!!เพื่อนคนไหน ขอดูหน้ามันหน่อยสิ”

“อึม~!!!!! พี่ขอโทด ..เพื่อนพี่มันก็ไม่ได้ตั้งใจ..พี่ถามมันแล้ว ถ้าจะโทดใคร ก็โทดที่พี่เหอะ”T^T สิ้นสุดประโยคคำพูดของออม สาวปลานิ่งเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะพูดต่อ
“ปลาโกธรมากเลยรู้ไหมคะ....ปลาอยากจะตบลงไปที่หน้าพี่สักสองสามที” ปลาพูดเสียงนิ่ง (นิ่งจนน่ากลัว)


“งั้นก็เอาเลยสิ พี่ไม่ว่าหรอก...” ออมพูดพรางยื่นหน้าให้ตบใกล้ๆ
“ปลาทำแบบนั้นไม่ได้หรอกคะ...............” ปลาตอบพรางหันหน้าหนี T^T (แฟนคลับเต็มโรงเรียนไปหมด ขืนตบไปก็โดนฆ่าตายกันพอดี)

“ทำไม..หรือว่าไม่สะดวก เพราะว่าเป็นในโรงเรียน =__________= อืมๆ~!!!พี่เข้าใจแล้ว งั้นเอางี้ไหม??เรานัดเจอกันนอกโรงเรียนวันเสาร์นี้ก็ได้” ออมพูดนัดแนะสถานที่เป็นการใหญ่

“เอ่อ..พี่ออมคะ...ปลาคงม่ายย ย ยย ย....”

“งั้นตกลงตามนั้นนะ...เจอกันวันเสาร์แล้วกัน ห้ามเบี้ยวนัดพี่นะ -*-พี่ไม่ชอบ.....” ออมพูดด้วยใบหน้าที่ดูจริงจัง

“เอ่อออออ ปลา” ปลาอ่ำอึ้ง

“แล้วนี่ไงเนี่ย เสื้อเปียกไปทั้งตัวอีกแล้ว เอาเสื้อคลุมพี่ไหม???” ออมถามขึ้น พรางทำท่าเหมือนจะถอดเสื้อคลุมที่ใส่อยู่


“อ้อๆ ไม่คะ พอดีปลาเตรียมชุดสำรองติดกระเป๋าไว้แล้ว”

“เฮ้ย จริงดิ~!!!!....เดี๋ยวนี้พกเสื้อผ้าสำรองติดกระเป๋าไว้เลยเหรอ???” ออมพูดพรางหัวเราะออกมาเบาๆ ^^

“ก็เผื่อเจอเหตุการณ์แบบวันนี้อีก....” ปลาตอบ พรางหัวเราะแห้งๆ แหะๆ

“อืม...ชอบจัง 55555” ออมพูดว่าชอบออกมาด้วยสีหน้าที่กำลังขำ ก่อนจะเดินจากไปด้วยใบหน้าที่ยิ้มๆ


“อะไรของพี่..หัวเราะอะไรนักหนาไม่ทราบ....” ปลาถามเบาๆ

“ก็ขำน้องนั้นแหละ ..เชื่อเค้าเลย เตรียมพร้อมรับทุกสถานการณ์จริงๆ”^^

“พี่ไม่มาเป็นปลา ไม่รู้หรอก” ปลาตะโกนไล่หลัง ฝ่ายตรงข้ามที่เริ่มเดินออกห่างไปไกล

“จ๊ะๆๆๆ พี่ไม่เถียงด้วยหรอก ไปเรียนดีกว่า” ออมตะโกนกลับ พรางโบกมือบ๊าบบายให้คู่สนทนาเบาๆ ก่อนจะเดินลงบันไดไป.....



อะไรของเค้ากันเนี่ย ....บทจะพูดดีด้วยก็ดีจนใจหาย ทีก่อนหน้านี้สิ ทำหน้าดุอย่างกับยักษ์ใส่เราอยู่ได้ เฮ้อ.....บ้าจริงๆ รุ่นพี่คนนี้ >/////< ว่าแต่......วันเสาร์นี้ ตกลงเราต้องไปใช่ไหมเนี่ย??? อร๊ายยยยอะไรกัน ออกเดทเหรอ??? นี่เมื่อกี้ใช่การนัดเดทเหรอป่าว????

“ปลา...เป็นไร เดินเหม่อลอยมาเลยยยยย” แจมที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ไกลๆพูดขึ้น ขณะที่เพื่อนเดินเข้ามาในห้องเรียน



“เอ่อ.........พี่ออม”
“พี่ออมทำไมแก~!!! เค้าทำอะไรแกเหรอป่าว????” แจมเซ้าซี่ เพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง

“เอ่อ คืองี้นะ............” ปลากระซิบข้างๆหูแจมเบาๆ ท่ามกลางสายตาเพื่อนๆร่วมห้องที่เฝ้ามองด้วยความสงสัย????

“กรี้ด~!!! จริงดิ....” แจมพูดเสียงดัง (ตกใจที่แก้ว ไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าว....ก่อนหน้านี้แจมตบแก้วไปเต็มแรงเลย” (_ _”)ทำไงดีๆๆๆๆ


“อืมมม” ปลาพยักหน้ารับ พรางกระซิบต่อ

“กรี้ด~!!! จริงดิ”(เป็นครั้งที่ 2) แจมตกใจที่พี่ออมนัดเจอเพื่อนรักตัวเองวันเสาร์นี้ O_0???

“อืมมมมมมมมมมม....แล้วปลาควรเอาไงดี จะไปดี ไม่ไปดี...” ปลาทำสีหน้าหนักใจ


“เรื่องนั้นไม่รู้อ่า ...แต่ตอนนี้เอาไงดี???? แจมตบหน้าแก้วไปเต็มๆเลย” T^T ((สำนึกผิดอย่างแรง))


“เอ่อ นั้นสิ ปลาก็เข้าใจผิดแก้วเค้าเหมือนกัน...” ทั้งสองสาวต่างพากันทำหน้าเศร้า ก่อนที่อาจารย์ประจำวิชาจะเดินเข้ามา เพื่อเริ่มบทเรียน.....
15.35 นาที



หลังจากคาบเรียนที่ยาวนานจบลง....สองสาวเพื่อนซี้ได้พากันวิ่งตรงไปยังชมรมหนังสือพิมพ์อย่างไม่รีรอ

“เอ่อ ขอโทดนะคะ ..แก้วอยู่ไหมคะ???” แจมถามบุคคลนิรนามขึ้น ทันทีที่วิ่งมาถึงหน้าห้องเป้าหมาย
“อ้อ..อ้ายแก้ว มันกลับไปเมื่อกี้นี่เองอ่า”


“อ้าว...กลับไปแล้วเหรอคะ??? ทำไมกลับเร็วจางงงงงง~!!!!” แจมทำน้ำเสียงผิดหวัง
“เห็นวันนี้เหมือนแก้วมันซึมๆ อ่า คงไม่สบายมั้ง????” บุคคลนิรนามพูดต่อ

“ซึมๆเหรอคะ..............” แจมทำน้ำเสียงเศร้า T^T
“เฮ้ย....เค้าคงจะไม่สบายจริงๆอ่าแจม อย่าคิดมาก...” (ปลาพูดปลอบเพื่อน)
“แล้วเทอสองคนมีธุระอะไรกับมันเหรอป่าว???? ฝากเราบอกได้นะ???”


“ไม่เป็นไรคะ ไม่ได้สำคัญ.....” ปลาตอบพรางยิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะเดินห่างออกมาจากห้องดังกล่าว


“...กะจะรีบมาขอโทดแท้ๆ รู้สึกผิดจังเลย..... ไว้พรุ่งนี้แล้วกันนะคะ...จะรีบมาก้มหัวขอโทดแต่เช้าเลย T^T” สาวแจมพูดทิ้งท้าย ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน........








โปรดติดตามตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านคะ

By : Saturday    Date : 22 Nov 2011 12:38    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 463570 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ Saturday ตั้งกระทู้ 77 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ Saturday ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 488665   โพสนิยายต่อไม่ได้ ยังหาสาเหตุไม่เจอ
 488664   รัก...เอย 05
 486538   รัก...เอย 04
 486531   รัก...เอย 03
 486260   รัก...เอย 02
 485261   รัก...เอย
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ Saturday เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด )

 
แนะนำ เว็บไซด์ ในเครือ น่ารักดอทคอม
@ รู้ไว้ จะได้ไม่ตกยุค Top 50 อันดับเพลงฮิตติดชาร์ท ทุกค่ายเพลง ทุกศิลปิน ( 50 TOP Chart ) ไม่ว่าจะ GMM Grammy , RS , BMG , EMI , Sony Music รวมไว้ที่นี่ !!! Update รายสัปดาห์ !!!
@ Magnet Fever แม็กเน็ต ฟีเวอร์ เว็บของสะสม Magnet ( แผ่นแม่เหล็ก Mini Poster ) ของภาพยนตร์ไทย และ ภาพยนตร์ต่างประเทศ เน้นของ SF CINEMA


ความคิดเห็นตามปี : [ ปี 2554 ]   [ ปี 2555 เป็นต้นไป ]  
หน้านี้ แสดง ความคิดเห็นตั้งแต่ปี พศ. 2555 ( คศ. 2012 ) เป็นต้นไป เท่านั้น !

ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]


คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]


ผู้สนับสนุน : บ้านผลบอล ผลบอลสด ผลบอล บอลวันนี้ ผลบอลสดไทย
โปรแกรมบอล บ้านผลบอลวันนี้ สวัสดี ดูดวง ราคาทองวันนี้
ข่าววันนี้ ตรวจหวย จองตั๋วรถไฟ honda toyota
มอเตอร์ไซค์ รถยนต์ mg หวย ร้านอาหาร


Copyright © Since Feb 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha