โชว์หวย




แจ้งลบกระทู้ หมายเลข : 478349

 หัวเรื่อง : ซิ่งเป็นไฟ..ละลายแค่เธอ3

 ข้อความ :

ซิ่งเป็นไฟ...ละลายแค่เธอ3.


วันพ่อแห่งชาติ .. ขอทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ขอเป็นผงธุลีพระบาททุกชาติไป


ตอนที่3.แล้วนะ อีกตอนเดียวก็จะจบแล้ว

ใครยังไม่ได้แกะกล่อง..มือใหม่ รบกวนตำหนิติชมกันได้นะคับ

เรื่องสั้น กล่องนี้ผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว เชิญดื่มกันได้เลยน้า

เด็กและสตรีมีครรภ์ ไม่ควรอ่านเกินวันละ 2 จบนะคับ ^_^



ถ้าหากความรัก เป็นเหมือนไฟ ที่เผาใจ..ให้มอดไหม้

จะมีสักกี่คนที่ยอม .. เป็นเถ้าถ่าน .. เพื่อความรัก



นับตั้งแต่วันนั้น ผมก็ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการฝึกซ้อมและแข่งมอเตอร์ไซค์

วันนี้เป็นสนามที่10แล้ว .. ณ สนามเซอร์กิต

... บรื้นนนนนน หมายเลข 21 ผ่านเข้าโค้งสุดท้ายมาแล้วครับ โดยมีหมายเลข 9 ตามมาติดๆ

เหลืออีกไม่ถึง 50 เมตร ก็จะถึงเส้นชัยแล้ว .. ตื้นเต้นมากครับ .. ว่าใคร!จะเข้าเส้นชัยก่อนกัน ..

... บรื้นนนนนนนนน ... เฮ!!!!! ไม่น่าเชื่อครับ หมายเลข 9 จากทีมสคูลเรซซิ่ง

เบียดหมายเลข 21 เข้าเส้นชัยมาเป็นอันดับ 1 ได้สำเร็จครับ!

เมื่อถึงเส้นชัย ผมค่อยๆชะลอรถอย่างช้าๆ .. ผมทำสำเร็จแล้วเหรอเนี่ย เป็นไปได้จริงๆหรือนี่

ผมถอดหมวกกันน็อคออก พร้อมกับสลัดผมที่เคยอยู่ภายใต้หมวกนั้น และมองไปยังรอบๆสนาม

ผู้คนมากมายต่างโห่ร้อง แสดงความยินดีกับผม มันเหมือนฝันไปจริงๆ

“ขอบคุณมากครับ ขอบคุณทุกคนมากจริงๆครับ” .. ผมเอ่ยพร้อมทั้งไหว้ขอบคุณแฟนๆ ด้วยความรู้สึกตื้นตัน

ความสำเร็จนี้ มันช่างยิ่งใหญ่สำหรับคนตัวเล็กๆอย่างผมจริงๆ ความทุ่มเททั้งหมดของผมไม่สูญเปล่า

พ่อครับ .. ผมทำสำเร็จแล้วครับ ผมยิ้มทั้งน้ำตา ให้กับความสำเร็จนี้.



ณ บ้านของฝน

ตู๊ด .. ตู๊ด .. ตู๊ด .. ตู๊ด .. ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...

กี่ร้อยครั้งแล้วนะที่พี่เคนไม่ยอมรับสายเลย ต่อให้เราจะพยายามอธิบายแค่ไหน

พี่เคนก็ไม่เคยที่จะรับฟัง ว่าพี่แม็คก็เป็นแค่ .. คนที่เราเคยรัก .. ทำไมถึงไม่ฟังกันบ้าง

เราจะไม่ยอมเสียพี่เคนไป .. พี่เคนคะ!ฟังฝนหน่อยได้ไหมคะ .. ฝนฟุบลงที่นอนและร้องไห้



ณ ห้องพักในสนามฝึกซ้อมของทีมสคูลเรซซิ่ง

“พี่เคน ฟังฝนสักครั้งได้ไหมคะ”

“พอเถอะฝน อย่าล้อเล่นกับความรู้สึกของพี่อีกเลย พี่ผิดเอง ที่ไม่เคยระวังที่จะรัก จบกันแค่นี้เถอะนะ”

“พี่เคนจะไม่ฟังฝนอธิบายสักคำเลยเหรอคะ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพี่เคนตอนนี้ คือคนที่พี่เคนเคยบอกว่ารัก คือคนที่รักพี่มาก และเป็นคนๆเดียวกับคนที่พี่เคยสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป พี่เคนไม่คิดจะรับฟัง คนๆนี้บ้างเลยเหรอคะ” ฝนร้องไห้ออกมาอย่างหนัก และพูดต่อไปทั้งน้ำตา

“ถ้าฝนรู้ว่า อดีตของฝน จะมาทำลายชีวิตฝนตอนนี้ ฝนก็อยากจะขอเป็นคนที่ไม่มีอดีต

เพื่อให้เราได้รักกัน ได้ไหมคะ” ฝนร้องไห้ และทรุดลงไปนั่งกับโซฟา

ผมทนเห็นผู้หญิงที่ผมรัก ต้องร้องไห้และเจ็บปวดไม่ได้จริงๆ ใจที่เคยแข็ง ก็ถูกทลายลง

ผมดึงฝนขึ้นมากอด เรากอดกันพร้อมกับร้องไห้ด้วยกันทั้งคู่

ผมรู้ว่าไม่มีคำพูดอะไรจะดีไปกว่า.. การกอด .. และปล่อยให้เสียงหัวใจเราคุยกัน



ในผ้าห่มผืนเล็กๆ ที่คลุมร่างของเราทั้งสอง ทำไมมันดูอบอุ่นกว่าทุกครั้งนะ

ตอนนี้เราไม่เหลือคราบน้ำตาแล้ว เพราะน้ำตามันจางหายไปพร้อมกับความเข้าใจที่มีให้กัน

ผมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เพื่อกอดผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจ

ฝนเป็นเหมือนไฟ ที่ทำให้ใจ ซึ่งเป็นเหมือนน้ำแข็งของผมละลาย

และในขณะเดียวกันก็เป็นเหมือนไฟ ที่สามารถจะเผาผมให้ตายได้ทุกเมื่อเช่นกัน .. แต่ผมก็ยอมนะ



ณ สนามฝึกซ้อมของทีมสคูลเรซซิ่ง

“เคน มีคนมาหาแกว่ะ” ไอ้บาสมาเรียกผม ขณะที่ผมกำลังจะสวมหมวกกันน็อค

“หวัดดีเคน จำเราได้ไหม เราแม็คไง” ไอ้แม็คเจ้าเก่าพูด พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

“ทำไมจะจำไม่ได้ แล้วมีอะไร มาหาเรามีเรื่องอะไรหรือเปล่า” ผมพูดไปด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ

“มีสิ เรื่องสำคัญด้วย เราอยากท้านายแข่ง ถ้านายแน่จริง มาแข่งกันไหม หรือถ้านายกลัวไม่เป็นไรนะ” ไอ้แม็คยิ้มหยันผมอีกแล้ว

“ทำไมจะต้องกลัวนายด้วย ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัว”

“ดี งั้นพรุ่งนี้เรามาแข่งกัน แต่มีข้อแม้นะ...”

“ข้อแม้อะไร” ผมงงกับคำพูดของไอ้แม็ค

“ก็ข้อแม้ว่า ถ้าพรุ่งนี้ใครแพ้ ก็ควรจะไสหัวไป ไม่ต้องมายุ่งกับฝนอีก”

“ได้ .. ได้สิ ยุติธรรมดี แต่ถ้านายแพ้ ห้ามมาวุ่นวายกับฝนอีกเด็ดขาด”

“555 แล้วพรุ่งนี้เจอกัน” ไอ้แม็คพูดส่งท้าย แล้วมันก็หันหลังเดินไป ผมไม่ชอบแววตาของมันเลยให้ตายเหอะ

ผม .. รวบผม และใส่หมวกกันน็อค และขับมอเตอร์ไซค์ออกไปด้วยใจที่ร้อนรน มันจะมาไม้ไหนกันแน่วะ

ผมสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้…



เช้าวันต่อมา .. ในห้องพักของสนามฝึกซ้อมทีมสคูลเรซซิ่ง

“ฮัลโหล ฝนเหรอจ๊ะ วันนี้พี่ต้องซ้อมหนักเลยอ่ะ ไว้ตอนเย็นพี่โทรหานะคะ” ผมกรอกเสียงไปตามสาย

“งั้นเดี๋ยวตอนเย็น ฝนไปหาพี่เคนนะคะ” เสียงใสๆอ้อนผ่านโทรศัพท์เข้ามา

“เอ่อ อย่าดีกว่าจ๊ะ พี่ไม่อยากให้ฝนลำบากน่ะ เอาอย่างนี้เดี๋ยวพี่ซ้อมเสร็จ พี่จะรีบไปหาฝนทันทีเลยนะจ๊ะ”

“เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ รีบมาเร็วๆนะคะ ฝนคิดถึ๊ง คิดถึงค่ะ”

“ได้จะ ได้ พี่จะรีบไปหานะคะ หวัดดีค่ะ” ผมวางสายจากฝน พร้อมกับรอยยิ้ม นึกถึงหน้าฝนทีไร ผมอดยิ้มไม่ได้ทุกที

“เฮ้ย! ไอ้เคน มันมาแล้วว่ะ” ไอ้บาสเรียกผม ให้ตื่นจากภวังค์

“อืม”

“มึงจะแข่งกับมัน พร้อมเงื่อนไขอะไรบ้าๆ แบบนี้ จริงๆเหรอวะ” ไอ้บาสกระแทกเสียงขุ่นใส่ผม

“ก็เออสิวะ กูไม่อยากให้มันมาวุ่นวายกับฝนอีก” ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

“แต่มึงรู้ไหม ว่ามันเป็นถึงแชมป์จูเนียร์เรซซิ่งเลยเชียวนะ”

“แล้วไงล่ะ ถึงมันจะเก่งแค่ไหน กูก็จะแข่ง กูจะแข่งเพื่อฝน” ผมมุ่งมั่นที่จะเอาชนะไอ้แม็คให้ได้

“งั้นก็แล้วแต่มึง กูก็แค่เป็นห่วง กลัวมึงจะประมาท และเสียทีให้มัน แต่เห็นมึงมั่นใจขนาดนี้ กูก็ไม่มีอะไรแล้ว”

“เดี๋ยว ไอ้บาส กูขอบใจมึงมากนะเพื่อน” “อืม ไม่เป็นไร ก็กูเพื่อนมึงหนิ”

“ขอบใจมึงมากจริงๆ” นอกจากแม่ ผมก็มีไอ้บาสนี่แหละที่อยู่ข้างๆผมเสมอมา



ณ สนามฝึกซ้อมของทีมสคูลเรซซิ่ง

ผมมาพร้อมกับเจ้าฮอนด้า อาร์ซี 213 วี ความจุ 1000 ซีซี ลูกรักของผม

ถัดไปจากผม .. ไอ้แม็ค มาพร้อมกับ DUCATI Desmosedici RR 1000 ซีซี สีแดงเพลิงที่ดูดุดัน

ในสนามมีแค่เรา2คน กับรถ2คัน ดูๆไปมันก็เป็นการแข่งที่น่าตื่นเต้นกว่าทุกครั้งที่ผมเคยแข่งมาซะอีก

เพราะครั้งนี้มันเดิมพันด้วย หัวใจ ทั้งดวงของผม

ผมไม่รอช้าที่จะเตรียมตัวให้พร้อมสู่การแข่งขัน นัดพิเศษนี้ .. ยางเส้นใหม่ถูกหยิบออกมาจากกางเกงเพื่อรวบผม

หมวกกันน็อคสีดำด้านเต็มใบ ถูกหยิบมาสวมทับผมสลวยนั้น ผมขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ลูกรักของผมทันที

และเลื่อนปิดหน้ากากช้าๆ มองไปที่แม็คซึ่งมันก็พร้อมอยู่แล้ว .. งั้นคงได้เวลาแล้วสินะ

“อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้แล้วกัน” ไอ้แม็คตะโกนลอดหมวกกันน็อคสีแดง สีเดียวกับรถของมันออกมา

“แน่นอน คำไหนคำนั้น” ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจมาก

ไอ้บาส ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรา พร้อมทั้งถือผ้าเช็ดหน้าสีขาวเพื่อเป็นสัญญาณการปล่อยรถ

3...2...1...ไป ผ้าร่วงหล่นจากมือไอ้บาส พร้อมๆกับรถของเราทั้งคู่ที่บิดสุดแรงเกิด...ผมทะยานรถตีคู่กับไอ้แม็ค

รถมอเตอร์ไซค์ของเราตีคู่สูสีกันมาก ผลัดกันนำ ผลัดกันตาม ผ่านไปโค้งแล้วโค้งเหล่า จนถึงโค้งสุดท้าย …

ตอนนี้หน้ารถของผมนำหน้ารถไอ้แม็คมันมาเล็กน้อย ผมดีใจมากที่รถผมใกล้ถึงเส้นชัยแล้ว

ฝนจ๋า รอพี่หน่อยนะ พี่กำลังจะไปหาฝนแล้ว..ฝนจะเป็นอิสระจากมันแล้ว ความคิดแวบเข้ามาในสมองผม

ผมเหลือบไปมองดูไอ้แม็คมันนิดนึง ...

แต่ระหว่างที่ผมเหลือบไปมองมันนั้น รถของมันก็พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

รถดูคาติสีแดงเพลิงของมัน แซงรถผมไปอย่างรวดเร็ว และเร็วจน..ผมบิดสุดแรงยังไงก็ไม่ทัน

ไอ้แม็คถึงเส้นชัยก่อนผม .. มันหัวเราะให้กับชัยชนะของมันอย่างสุดเสียง

นี่ผม .. แพ้ .. ไอ้แม็ค แล้วหรือนี่ ผมจะต้องเจอกับอะไรต่อจากนี้บ้าง

“ไอ้เคน แกอย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับชั้นล่ะ ว่าแกจะไม่มายุ่งกับฝนอีก แกห้ามเจอฝนอีก เข้าใจไหม” ไอ้แม็คตะโกนสุดเสียง

ผมได้แต่ยืนอึ้ง ให้กับความพ่ายแพ้ มันหมายถึงการสูญเสียคนที่ผมรักไปใช่ไหม

“จำไว้นะ อย่าผิดสัญญาเด็ดขาด ไอ้ขี้แพ้555” ไอ้แม็คเดินไป พร้อมกับเสียงหัวเราะดังก้องของมัน

ผมทรุดตัวลงนั่งที่พื้นข้างสนาม อย่างเจ็บปวด ไม่น่าเลย ผมไม่น่าแพ้เลย แล้วผมจะทำยังไงต่อไปดี

ไม่มีฝน ผมก็คงขาดใจ แต่ถ้าผิดสัญญา ผมก็เป็นคนไม่มีสัจจะ นี่ผมเป็น..ไอ้ขี้แพ้..จริงๆเหรอ



ตอนต่อไป .. ตอนจบ
“พี่เคน อย่าหนีฝนแบบนี้เลยนะคะ ฝนขอร้อง” ฮือ ฮือ ฮือ

“แม่ครับ ผมจะแข่งอีกสนามนึง นี่เป็นสนามสุดท้ายของผมแล้ว แม่ดูแลตัวเองให้ดีๆนะครับ .. ผมรักแม่นะครับ”

“พี่เคน! ... ระวัง! ... โคร้มมมมม!


ความรักของผมเป็นเหมือนอากาศ ถึงแม้มองไม่เห็นแต่มันจะอยู่กับฝนตลอดไป


By : KyoBOY    / 5 Dec 2012 11:22

 เหตุผลที่แจ้งลบ :  

 ชื่อผู้แจ้งลบกระทู้ :




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha