โชว์หวย




ลบกระทู้ หมายเลข : 488616

 หัวเรื่อง : อย่าลืมความรู้สึกแรกกับคนคนนี้ ตอนที่ 1 (18+)

 ข้อความ :

ภายในห้องที่ดูสะอาดตามีสาวทอมที่นอนกลับจมกองหนังสืออยู่ เขามีชื่อว่า “หยก” เขามีผิวที่ขาวสะอาด รูปร่างที่เพรียวบาง หยกมีหน้าตาที่ดีมองแล้วชวนให้หลงใหลแว่นสี่เหลี่ยมกรอบหนารับกับจมูกที่โด่งเป็นสันของเขา ปากอมชมพูเรียว

สวยได้รูป เมื่อได้มองเห็นใบหน้าเขาแล้วใครๆก็ต้องตกหลุมรักเขาเป็นแน่ เวลาผ่านไปชั่วครู่ หยกเริ่มขยับตัวเมื่อรู้ว่าตนเองได้เผลอหลับคาผลงานชิ้นโบว์แดงของเขา ใช่เขามีอาชีพเป็นนักวาดรูปอิสระแต่ฝีมือของเขาได้เป็นที่ยอมรับกันอย่าง

กว้างขวาง หยกขยี้ตาและเพ่งมองไปที่รูปภาพที่เขาได้วาดขึ้นและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข หยกรีบเก็บหนังสือและอุปกรณ์ต่างๆนาๆกลับเข้าที่ และทิ้งตัวลงบนที่นอนอันแสนอบอุ่นเพื่อพักผ่อน

กริ๊ง.................!!!!!!

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นหยกพยายามเอื้อมมือไปกดปิดมันแต่ก็ต้องแปลกใจที่เสียงของนาฬิกาได้ดับลง หยกเงยหน้าขึ้นมองทางด้านหัวนอนของเขา และเจอกับ “ริน” เธอเป็นเพื่อนของหยกที่ได้รู้จักกันเมื่อตอนที่หยกเริ่มเข้ามาวาดรูปใหม่ๆ ริน

เธอเป็นคนฉลาดแถมมีหน้าตาที่สวยเด็ดเอาเรื่อง รูปร่างที่เล็กกะทัดรัดดูสมส่วนไปทุกอย่างดังเหมือนกับหลุดออกมาจากรูปภาพยังไงยังงั้น รินไม่ได้เป็นนักวาดรูปแต่เธอมักจะโดนทาบทามให้มาเป็นแบบวาดรูป

“ตื่นได้แล้วพ่อคุณจะนอนกินบ้าน กินเมือง กินเตียง กินตู้ กินโต๊ะ เลยหรือไง” รินกระชากผ้าห่มของหยกออกอย่างรวดเร็ว

“อ้าวรินเองหรอนึกว่าใคร ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ มีของอยู่ในตู้เย็นนะหยิบกินได้เลย”

“ที่พูดนี่จะให้ทำอาหารเช้าให้ใช่ไหม” หยกยกนิ้วโป้งให้รินและหลับต่อทันที

“จริงๆเลย มาที่นี่ทีไรไม่เคยได้สบายสักที” รินเดินตรงไปเปิดตู้เย็นและพบว่าในตู้เย็นไม่มีอะไรที่จะสามารถทำอาหารได้เลย แต่กลับมีขนมวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด เธอถอนหายใจและต้องจำใจเดินลงไปซื้อของเพื่อกลับมาทำอาหาร

“ให้ตายสิ ทำไมฉันต้องมาทำอะไรอย่างนี้ด้วยนะ” ใช้เวลาไม่นานก็ถึงซุปเปอร์ใกล้ๆที่พักของหยก เธอเลือกซื้ออาหารไปเป็นจำนวนมากรีบจ่ายเงินและกลับมายังที่พักของหยก

ทันที เมื่อกำลังจะเปิดประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงหยกพุดคุยกับใครอยู่แต่สถานการณ์ด้านในช่างดูดุเดือดเหลือเกิน เธอจึงค่อยๆเปิดประตูเข้าไปและยืนอยู่บริเวณหน้าห้อง

“ไม่เอายังไงก็ไม่เอาเด็ดขาด” เสียงของหยกดังขึ้น

“ทำไม บอกเหตุผลมา” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังตามมาดูเหมือนว่าสถานการณ์จะเลวร้ายลง รินจึงเคาะประตูเสียงดังและมันก็ได้ผลทั้งสองเงียบลงรินรีบเดินเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็วและได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งแต่งตัวดีและมีใบหน้าที่

คล้ายกับหยกเป็นอย่างมาก ‘พี่สาวหรือป่าวนะ’ รินได้แต่คิดในใจ เมื่อรินเดินเข้ามาในห้องก็ยกมือไหว้หญิงสาวคนนั้น หญิงพยักหน้า และพูดกับหยกว่า

“แล้วจะมาใหม่” หยกทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นเมื่อหญิงคนนั้นเดินออกไป

................................................................................................................................................

ฉันไม่ได้พูดอะไรนอกจากเดินเข้าไปหาหยกที่นั่งกองอยู่กับพื้น ฉันไม่กล้าแม้จะถามว่าเธอคนนั้นเป็นใคร หยกหันมายิ้มให้ฉันเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ฉันรับรู้ได้ว่ามันจะต้องเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะดีแน่ๆ

“เดี๋ยวรินทำสลัดให้กินนะ” หยกพนักหน้า แต่มือของหยกนั้นยังจับมือฉันแน่นอยู่

“หยกไม่ปล่อยมือริน แล้วจะทำกับข้าวยังไงหล่ะ” หยกหัวเราะ

“ขอโทษทีไม่ได้มอง ว่าแต่เจ็บหรือป่าว” หยกหันมาและประคองมือฉัน

“ไม่หลอก ไปอาบน้ำไป เหม็นหึ่งเลยขอบอก” หยกแลบลิ้นแล้ววิ่งเข้าของน้ำด้วยความแสง ฉันเดินไปที่ห้องครัวจัดแจงของที่ซื้อมาใส่ตู้เย็นและเตรียมทำสลัดเพื่อให้หยกได้กิน จริงๆจุดประสงค์การมาครั้งนี้ ฉันก็แค่คิดถึงหยกเท่านั้น แต่ฉันก็เอา

เรื่องงานต่างๆนาๆมาอ้างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดกับหยกอีกนิด ถึงจะมีใครมากมายเข้ามาให้ฉันเลือกเยอะแยะ แต่ฉันกลับแพ้กับความอ่อนโยนที่หยกมีให้กับฉันราวกับว่าฉันเป็นคนรักของเขา

“โย่ววววว” หยกเอานิ้วมาจั๊กจี้ที่ข้างเอวฉัน

“โอ้ย.... ย จั๊กจี้จังเลย” ฉันทำน้ำเสียงราบเรียบ

“แกล้งรินนี่ไม่สนุกเลย ไม่มีอะไรที่เป็นจุดอ่อนบ้างเลยหรือไง” หยกเดินงอนไปที่โต๊ะอาหารในขณะที่ฉันกำลังหันกลับไป

“ถะ..โถ่ เอ้ย” ฉันก็ได้เห็นเรือนร่างของหยกที่เปลือยด้านบน รูปร่างของเขาเหมือนกับผู้ชายเป็นทุนเดิมอยู่แล้วบวกกับการไปศัลยกรรมหน้าอกออกทำให้หยกเหมือนผู้ชายจนบางครั้งฉันก็แอบตกใจ

“หยกกกกกกกกก บอกแล้วไงว่าอย่าเดินถอดเสื้อออกมาอย่างนี้ ตกใจหมดเลย”

“ชินได้แล้วน่ะ” หยกหยิบเสื้อกล้ามขึ้นมาใส่และนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม

“กินได้ยังเรียบร้อยแล้ว” หยกตะโกนขึ้นมาเสียงดัง ฉันหยิบจานสลัดและวางลงบนโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว

“น่ากินจังเลย จะกินแล้วนะครับ” ฉันนั่งมองดูหยกทานสลัดที่ฉันทำ มันทำให้ฉันมีความสุขมากๆเลย

“ว่าแต่วันนี้เราจะไปไหนกันดีละริน หยกอยากออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้าง”

“อืม ไปเดินเล่นสวนข้างๆนี้ไหม” ฉันเสนอความคิดเห็น

“ไม่เอาอะ รินก็รู้ว่าหยกป๊อปขนาดไหน” พูดจบหยกก็ทำท่าเสยผม

“อ๊ะรู้แล้ว ไปตัดแว่นใหม่กันเถอะ แว่นหยกแตกไปแล้ว” ฉันพึ่งสังเกตว่าหยกไม่ได้ใส่แว่นอันโปรดของเขาฉันจึงกวาดตามองแว่นของหยก หยกชี้นิ้วไปที่หัวนอน

“อ๊ะจริงด้วย โอเคไปตัดแว่นก็ได้ วันนี้ว่างทั้งวันด้วย” ปกติฉันจะมีงานเดินแบบเสื้อผ้าอยู่เป็นประจำ ตัวฉันเองก็ได้รับความนิยมอยู่ค่อนข้างมาก แต่หลังจากมาเจอกับหยกฉันก็เริ่มพลิกพลันมาเป็นแบบวาดรูปให้กับนักวาดทั่วไปโดยเฉพาะหยก

“ว่าแล้วหยกมีอะไรให้ด้วยเป็นของขวัญเนื่องในวันอยากให้” หยกวิ่งไปที่ห้องทำงานพร้อมกับม้วนกระดาษสำน้ำตาลเขาแกะมันออกอย่างรวดเร็วและหันมาให้ฉันดู

“นี่มันอะไรก๊านนนนนนน” สิ่งที่ฉันเห็นในรูปคือฉันที่ใส่ชุดวาบหวิวนั่งอยู่ที่ริมทะเลเป็นภาพวาดฝีมือของหยกในใจของฉันอยากจะกรี๊ดของมาดังๆด้วยความดีใจ แต่ไม่ได้ต้องเก็บอาการไว้

“สวยดีออก ไม่ชอบหรอ” หยกทำหน้านิ่ว น่ารักจะบอกใครเลยแหระ (^@^)

“ชอบจ้า จะเอาไปแปะไว้หน้าห้องเลย” ฉันหัวเราะออกมาเบาๆ

“ใครบอกว่าจะให้เอากลับไป หยกจะแปะไว้ที่ห้องนี่แหละ” พูดจบก็เดินไปหยิบเทปใสจัดแจงปิดภาพวาดลงบนฝาผนัง ฉันหยิบม้วนกระดาษใกล้ๆตัวเขวี้ยงไปที่หยกทันที หยกรีบกระโจนมารับม้วนกระดาษที่ฉันเขวี้ยงจนเซมาโดนฉันเราทั้งคู่ล้มลงไม่เป็นท่า

“โอยเจ็บนะหนักด้วย” เมื่อลืมตาขึ้นฉันก็มองเห็นใบหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน เขาจ้องมองหน้าฉันอย่างตาไม่กระพริบ ฉันได้แต่นอนตัวแข็งทื่ออยู่อย่างนั้นอยากจะเอ่ยความรู้สึกภายในใจให้เขาได้รับรู้เหลือเกินว่าฉัน รัก รักเขามาก เขาส่งยิ้ม

ให้ฉันและก้มลงมากระซิบข้างหูฉันลมหายใจที่แผ่วเบากระทบกับหูฉันจนทำให้ฉันเริ่มหวั่นไหวภายในใจ จะทำยังไงดีและคำพูดนั้นของหยกก็ทำหัวใจของฉันพองโต

“หยกชอบรินนะ ชอบมานานมากแล้วแต่ไม่กล้าบอก กลัวรินจะเกลียดหยก” เมื่อพูดจบเขาก็นอนทับลงมาบนตัวฉันและซุกหน้าลงกับพื้นด้วยความเขินอาย

“เรามา ลองคบกัน รินจะรังเกียจไหม” ฉับโอบกอดเขาด้วยความรักที่มีอยู่ล้นใจ ไม่คิดฝันมาก่อนว่าวันหนึ่งคนที่ยากจะเอื้อมถึงอย่างหยกจะมาพูดแบบนี้กับฉัน

“ทำไมหรอ ทำไมถึงชอบริน” ฉันถามหยกกลับในทันที

“ก็เพราะว่ารินไม่เคยต้องการอะไรจากหยกไง รู้ไหมว่าหยกแอบมองรินมานานมากแล้วนะ รินอาจจะไม่รู้ตัวก็ได้” ฉันตีแขนของเขาเบาๆ

“รินต่างหากที่แอบชอบหยกมาตลอดตั้งแต่ที่หยกเริ่มให้รินมาเป็นแบบวาดรูปให้รินก็แอบชอบหยกมาโดยตลอดเลยนะ” หยกหัวเราะและยันตัวขึ้นมามองหน้าฉันเรียวนิ้วของเขาปัดไรผมของฉันออกเบาๆ

“หยกนะแอบมองรินมาตั้งแต่รินเริ่มเข้าวงการแล้วรู้ไหม ชอบตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรกเลย” สิ่งที่ออกมาจากปากของหยกนั้นทำเอาฉันยิ้มแก้มแทบปริ ใครจะไปรู้ว่าคนที่เราแอบชอบก็มาแอบชอบเราเหมือนกัน ตอนนี้ฉันมีความสุขที่สุดเลย ฉันเอื้อมเอา

สองมาประคองหน้าหยกเอาไว้และเขาก็ยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะก้มลงมาจูบฉันโดยที่ฉันเองก็ยังไม่ได้ตั้งตัว ริมฝีปากบางๆของเขาชั่งหอมหวานเหลือเกิน

เขาได้ประทับรอยจูบที่เย้ายวนลงบนริมฝีปากของเธอไออุ่นของทั้งสองเริ่มหลอมรวมกันจูบที่แผ่วเบาเริ่มหนักแน่นทั้งคู่เริ่มตอบสนองความต้องการของกันและกันแม้จะไม่ได้เตรียมใจแต่ทั้งเขาและเธอก็ยินดีที่จะมอบความรักให้แก่กัน เรียวนิ้วรูป

ไล้ไปตามสัดส่วนที่สวยงามของเธอเสื้อผ้าที่เคยอยู่บนตัวของเธอเริ่มหลุดออกไปทีละชิ้นริมฝีปากยังไม่ยอมละลดออกจากกันราวกับจะบอกว่าเรื่องราวนี้จะไม่ยอมให้จบลงง่ายๆ เขาอุ้มร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอไปยังเตียงและจัดแจงถอด

เสื้อผ้าของเขาออก ร่างที่ขาวโผลนกำลังเขินอายอยู่บนเตียงใบหน้าที่สวยเริ่มแดงระเรื่อเขาก้มลงจูบที่ต้นคอของเธอร่างกายที่ไร้เสื้อผ้ามากั้นเริ่มสัมผัสและหลอมรวมกันริมฝีปากที่ร้อนฉ่าของเขาไร้ไปตามไปหูและต้นคอ หญิงสาวได้แต่กำ

ผ้าห่มไว้แน่นเพราะไม่อาจจะต้านทานความต้องการของเขาได้ สองมือของเขาเค้นหน้าอกของเธออย่างนุ่มนวลใบหน้าซุกลงตรงกลางร่องออกและมอบความสุขให้กับเธออย่างเอ่อล้นลมหายใจของเธอเริ่มแรงขึ้นแต่ก็ยิ่งทำให้เขาได้ใจ ใช้ลิ้น

ละเลงไปยังยอดอกสลับไปมาทั้งสองข้าง เสียงครางของเธอเหมือนจะขาดใจ ร่างกายที่ไม่เคยผ่านมือใครตอนนี้ได้โดนคนที่ตัวเองรักรุกรานเข้ามาได้ส่วนหนึ่งแล้ว เขาพรมจูบลงบนหน้าท้องที่นวลเนียนของเธอแต่มือทั้งสองของเธอกลับห้ามเอาไว้ หยกเงยหน้าขึ้นเพื่อมองริน

“ยังไม่พร้อมใช่ไหม?” หยกถามรินด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

“เปล่า..ค่ะ ก็มัน...” เธอทำหน้าเขินอาย

“ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนแน่นอน” เขาชุกไซร้ลงบนส่วนสงวนของเธอทันทีกลิ่นที่หอมหวานชวนให้เขาลิ้มลอง ไม่รอช้าปลายลิ้นของเขาก็แตะลงบนของรักของเธอน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมากมากเขาก็ดูดกลืนลงไปอย่างไม่รังเกียจเสียง

ครางของเธอชั่งไพรเราะปลายนิ้วของเขาเริ่มทำงาน สอดใส่เข้าไปในร่างกายของเธอความบริสุทธิ์ได้กลายเป็นของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

“เจ็บจัง” เธอพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

“อีกนิดเดียวนะ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วครับ” เขาประทับจูบอีกครั้งและสอดใส่นิ้วเขาให้ในร่างกายของเธอเน้นย้ำว่าเขาคนนี้ได้เป็นเจ้าของเธออย่างสมบูรณ์แล้วทุกการเคลื่อนไหวเขาใส่ความรักที่มีให้หญิงที่เขารักลงไปอย่างเต็มกำลัง ยิ่งเธอครวญ
ครางมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเพิ่มความเร็วมากขึ้นเท่านั้น ใบหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อ เหงื่อที่ออกตามไรผมชั่งเป็นภาพที่น่าดูจริงๆร่างกายของเธอสั่นไหวเพราะความเสียวซ่านที่เขาได้มอบให้

“หย.. หยก ริน...ไม่ ..อื้มมมม...ไม่ไหวแล้วค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียที่เหนื่อยอ่อน เมื่อเธอพูดจบเขาก็เพิ่มความเร็วจนทำให้เธอต้องกรีดร้องออกมาเสียงดัง ร่างเล็กๆของเธอกระตุกเบาๆเป็นสัญญาณว่าเธอได้รับความสุขที่สุดแล้ว น้ำใสๆไหลลงมา

เขาถอดนิ้วออกจากร่างกายของเธอและดูดเลียน้ำที่ปลายนิ้วจนหมดจด เขาใช้เรียวนิ้วกรีดลงไปที่ของรักของเธออีกครั้งและนำเรียวนิ้วนั้นมาละเลงที่ตัวของเขา เขาก้มลงและกระซิบข้างหูของเธอ

“กลิ่นของรินก็จะติดตัวผมตลอดไปนะครับ ขอบคุณที่เชื่อใจผม” เขาบรรจงกอดเธออย่างแผ่วเบาแต่ความรักครั้งนี้คงไม่จบลงง่ายๆอย่าที่เธอคิดแน่นอน

“ขออีกครั้งนะครับ” เขาทำหน้าอ้อนวอนเธอ ... และเธอก็แพ้ทางเขาจนได้
ในตอนนี้ฉันไม่สามรถรู้ได้ว่ารักของฉันกับหยกจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ฉันมั่นใจคือฉันรักหยกรักอย่างไม่มีข้อแม้เลย

.................................................................................

ตอนแรกนะครับกับนิยายเรื่องใหม่ของผม หายไปนานเลยคิดถึงมากๆยังไงก็ติชมกันได้นะครับจะได้นำไปปรับปรุง ขอบคุณมากครับที่สละเวลามาอ่านนิยายของผม ขอบคุณมากๆครับ

By : ดรีมเสมอ    / 13 Jul 2014 05:35

 Password ของผู้ตั้งกระทู้ :



แจ้งลบกระทู้ ( กรณีไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ )   ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ ให้ Click ที่นี่ เพื่อแจ้งลบ




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha