Happy 1800 DVD




ลบกระทู้ หมายเลข : 486538

 หัวเรื่อง : รัก...เอย 04

 ข้อความ :



แสงแดดอ่อนยามเช้า เสียงนกร้องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างบานเล็ก สายลมพัดเบา ปลายผ้าม่านสีขาวครีมสะบัดพริ้วไหว กลิ่นอาหารหอมอบอวนลอยครุกลุ่น ปรากฏร่างสาวร่างเล็กในชุดบางเบาสีชมพู กำลังตั้งใจทำอาหารมื้อเช้าด้วยใบหน้าที่ยิ้มกริ่ม แววตาดูเป็นประกาย..เทอช่างดูมีความสุข



7.30 น.กว่าๆ

สาวรักเหลือบมองนาฬิกาเรือนใหญ่ที่ติดอยู่ตรงฝาผนัง พรางตักเตรียมอาหารที่ตั้งหน้าตั้งตาทำใส่ภาชนะอย่างถนุถนอม ก่อนจะค่อยๆเดินเอามาวางลงที่โต๊ะอาหารประจำบ้าน เทอจัดเรียงอย่างสวยงาม ดูน่ากิน..ก่อนที่จะเดินไปเคาะประตูบานใหญ่

"เอย.." ก๊อกๆๆๆ
"เอย.. ตื่นเหรอยัง" สาวร่างบางยืนเรียกทอมเอยอยู่หน้าประตูห้อง ก่อนจะมีเสียงงัวเงียตอบกลับมาเบาๆ


"งืออออ"

"ตื่นมากินข้าวได้แล้วเอย.." สาวรักเคาะประตูเรียกไม่ยอมหยุด ก๊อกๆ

"ไม่อะ..รักกินไปก่อนเลยยยยย" ทอมเอยตอบกลับมาจากภายในห้องด้วยน้ำเสียงที่แสนจะงัวเงีย

"ตื่น..เดี๋ยวนี้เลยนะ" รักพูดแกมบังคับ พรางเปลี่ยนจากการเคาะประตูห้อง มาเป็นการบิดลูกบิด และในตอนนั้นเอง เอ๊ะ..บิดได้... ประตูไม่ได้ล๊อก หึ หึ ..สาวรักคิดในใจก่อนจะถือวิสาสะพลักประตูเข้าไปอย่างไม่รีรอ และเดินตรงดิ่งไปยังเตียงเดี่ยวที่มีคู่สนทนานอนคุดคู้อยู่


"ตื่นเลยนะ..ๆๆๆ" รักเริ่มบทสนทนา พรางเขย่าตัวทอมขี้เซ่า

"งือ..ไรอ่ารัก เรายังง่วงอยู่เลย" เอยทำเสียงงอแงใส่เหมือนเด็กๆ

"รักทำข้าวเช้าไว้แล้ว..กินตอนร้อนๆสิ อร่อยดี" รักพูดพรางใช้แขนเรียวเล็กของตัวเอง พยายามดึงเอยให้ลุกขึ้นจากที่นอน แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ

"ก็เรายังง่วงอยู่นี่..ขอนอนต่ออีกนิดนะ..รักกินไปก่อนได้เลย" เอยตอบ ทั้งๆที่ยังไม่ยอมลืมตา

"ก็ไม่อยากกินคนเดียวนี่.." สาวรักตอบเสียงเบา

"อะๆ ไม่อยากกินคนเดียวไม่เป็นไร..งั้นนอนเป็นเพื่อนเราก่อนละกันนะ" เอยพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงียไม่เปลี่ยน พรางเอื้อมแขนทั้งสองมาโอบกอดคู่สนทนาไว้ ก่อนจะเอนตัวลง โดยการดึงฝ่ายตรงข้ามให้เอนนอนตามไปด้วย

อั้ยย่ะ!!! เอาแล้วไง... กอดๆๆ นี่เค้ากำลังกอดเราอยู่...แถมนอนกอดบนเตียงด้วย อร๊ายยย!!ทำไงดีๆๆๆ เค้าจะทำอะไรเราหรือป่าว?? ตื่นเต้นจังเลย ทำตัวไม่ถูก ร่างกายเคลื่อนไหวไม่ได้เลย มันเกรง ตัวแข็งไปหมด.. กลิ่นตัว...เสียงหัวใจที่เต้นเบาๆ..ลมหายใจที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นแผ่วๆ หันหน้าเข้าหากันแบบนี้ มันใกล้..ใกล้กันไปแล้วนะ..เทอจะหลับไปทั้งๆอย่างงี้จิงๆเหรอเอย..สาวรักคิดในใจ พรางกลืนน้ำลายดัง เฮือก!!


"เอย.." หลายนาทีผ่านไปหญิงสาวร่างบาง ตัดสินใจเปิดบทสนทนากะฝ่ายตรงข้ามที่นอนหลับตาพริ้มอีกครั้ง

"เอยยย..." เทอออกเสียงเบาๆ เรียกอีกครั้ง..แต่ก็ไม่มีประกิริยาตอบรับอะไรจากคนขี้เซา ดูเหมือนจะหลับสนิทจิงๆ สาวรักเห็นท่าว่าจะหลับลึก หลับนาน เทอเลยตัดสินใจที่จะค่อยๆขยับร่างกายของตัวเองออกมาเพื่อที่จะลุกออกจากเตียงเดี่ยวที่แสนแคบ และในเวลาเดียวกันนั้นเองที่สาวรักเริ่มขยับตัว ..อ้อมแขนจากฝ่ายตรงข้ามก็ได้กอดรัดเทอไว้แน่นกว่าเดิมมากขึ้นไปอีก..อั๊ยย่ะ...นี่มันแนบชิดมากกว่าเดิมเกินไปแล้วนะ นี่เค้าหลับอยู่จิงๆหรือป่าวเนี่ย.. เค้ากำลังคิดว่าเราเป็นหมอนข้าง หรือกำลังเฉยโอกาสกะเราอยู่กันแน่เนี่ย..สาวรักคิดในใจตัวเองอีกครั้ง ในขณะที่หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาจากอก อร๊าก!!!! ไม่ไหวแล้วๆๆๆๆ สุดท้ายก็..."พลัก"

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ..." รักตะโกนดังลั่นห้อง

"ปล่อยได้แล้ว..เอยยยยบ้า"

"หะ... งืออออ " ทอมเอยสะดุ้งตื่น พรางชูมือขึ้นเหนือหัวทั้งสองข้างก่อนจะพูดต่อ

"ไรอ่า..ยอมแล้วๆๆ ยอมตื่นแล้ว" เอยตอบด้วยน้ำเสียงงัวเงย ตามประสาคนเพิ่งสะดุ้งตื่นจิงๆ

"ไอ้บ้า.." สาวรักด่าพรางทำหน้างอใส่ ก่อนจะรีบลุกพรึบออกมาจากเตียงและวิ่งแจ้นออกจากห้อง ทิ้งให้เอยที่เพิ่งตื่นทำหน้างงๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แบบว่าไม่รู้ตัวเอาซะเลยว่าตัวเองโดนด่าเรื่องอะไร..






10.30 น. สายละนะ..
แสงแดดสาดส่อง..เสียงนกร้องยามเช้าได้หายไป เหลือไว้เพียงเสียงรถในเมืองใหญ่ที่ได้ยินผ่านมาเป็นระรอก กลิ่นอาหารที่หอมกลุ่นอยู่ตอนรุ่งเช้า ..ถึงตอนนี้กลิ่นได้จางหายไปพร้อมๆกับความร้อนของอาหารที่ดูเย็นชืดไปหมดซะแล้ว..

"ก๊อกๆๆ" ทอมเอยที่ได้นอนเต็มอิ่ม เค้ากำลังเคาะประตูห้องสาวรักอยู่

"รัก...รักกกก" เรียกเสียงลากยาว

"รักอยู่ไหม?? เรามากินข้าวด้วยกันเหอะ กับข้าวน่ากินทั้งนั้นเลยยย" ก๊อกๆเอยพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนนิดๆ

"รัก รัก" ทอมเอยไม่ละความพยายาม เพราะเชื่อว่าสาวรักน่าจะอยู่ในห้องนอน ไม่ได้ออกไปไหน..

"ไม่อยู่" เสียงเล็กๆ แหลมๆ ของสาวรักดังตอบออกมาจากในห้อง

"ไม่อยู่ได้ไง.. แล้วใครตอบละคับ" เอยพูดทีเล่นทีจิง

"ไม่ต้องรู้ว่าใครตอบ แต่รักไม่อยู่คะ" สาวรักตอบฝ่ายตรงข้ามด้วยเสียงดัดๆ พยายามเปลี่ยนเสียง

"หิวแล้ว..ออกมากินข้าวด้วยกันเหอะ" เอยพูดพรางหัวเราะเบาๆ

"ก็กินไปสิ..กับข้าวก็อยู่บนโต๊ะไง" รักรีบตะโกนตอบจากภายในห้อง

"ไม่อะ..เอยก็ไม่ชอบกินข้าวคนเดียว..ออกมากินด้วยกันเลย.." ทอมเอยพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

"ไม่"

"งอนเหรอ..??" เอยถาม

"ใครเค้าจะกล้างอนคุ๊นนน "สาวรักทำน้ำเสียงประชดประชัน

"อ้าว..เหรอ กะจะง้อซะหน่อย..." เอยพูดทีเล่นทีจิง พรางหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออกมาอย่างปุ๊บปับ

"ถ้างอน.ก็ไม่จำเป็นต้องง้อหนิ..ไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย.."สาวรักพูดพรางทำหน้างอใส่

"ใครว่าไม่เป็น..." เอยรีบตอบ

"เอ่อเน๊อะ.. ก็เราเป็นเพื่อนกันหนิ.." รักพูดพรางพยักหน้าเบาๆ

"ปกติเราไม่ชอบง้อใครนะ.." เอยพูดพรางยิ้มเจ้าเล่ห์

"แล้วเมื่อกี้มาบอกว่าจะง้อเราทำไมล่ะ..." รักที่หน้างออยู่แล้ว ทำหน้างอใส่ฝ่ายตรงข้ามเข้าไปใหญ่ ไม่สบอารมณ์

"ก็..เพราะเทอเป็นคนสำคัญสำหรับเรานะ.." เอยตอบแบบจ้องตาคู่สนทนา แสดงถึงความเป็นคนจิงใจสุดๆ จิงใจด้านไหนฟะ!!


"เอ่อ...อืมมม" ทันทีที่ได้ยินประโยคคำพูดของเอย สาวรักได้แต่อ่ำอึ้ง หันหน้าหลบสายตา..ด้วยความรู้สึกที่สับสน..ก่อนที่จะเลี่ยงเดินออกมาจากการเผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้าม

"อุ่นกับข้าวให้นะ..เย็นหมดแล้ววว" รักก้มหน้าก้มตาพูด

"มาเดี๋ยวเราช่วย" ทอมเอยเดินเข้ามาช่วยหยิบหม้อต้มจืดใบเล็ก กลับไปอุ่นในครัว..ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งกินด้วยกันอย่างปกติสุข.. โดยไม่มีบทสนทนาแปลกๆจากปากทอมเอย ขึ้นมาทำให้ทำตัวไม่ถูกอีก..



ท่ามกลางความร้อนระอุของอากาศยามสายบ้านเรา..แต่สิ่งที่ร้อนกว่านั้นคือใจฉัน ใจที่มันเต้นแรง..เมื่อได้ใกล้ เมื่อได้พูดคุย.. นี่เค้าจะรู้สึกถึงพลังงานความ.."รัก" ในตัวเราบ้างไหมนะ.. ทอมนะ ไม่ใช่ควาย...สิ่งที่ทำให้..จะรับรู้บ้างไหมคะเอย..ว่าทำให้เพราะฉันหลงรักคุณ..ฉันไม่ได้อยากเป็นคนสำคัญสำหรับคุณนะ..ฉันอยากเป็น.."คนรัก"







ตอนแถม..
"ฮาโหล...รับช้านะแก..เดี๋ยวนี้หายเงียบเลยนะคะคุณเพื่อน.ตั้งแต่มีเอยเป็นเป้าหมายเนี่ย เสาร์-อาทิตย์ ไม่ยอมออกมาเจอหน้าเพื่อนฝูงเลยนะย่ะ .." เสียงสาวพลอยร่ายยาว

"บ้าแก..ปกติชั้นก็เป็นคนติดบ้านอยู่แล้ว.." สาวรักตอบเพื่อนสาวแบบเลี่ยงๆ

"อ้อเหรอ...เมื่อก่อนแม่ไม่ค่อยอยู่บ้าน บอกว่าเหงาอยู่บ้านไม่ได้ ไม่ใช่เหรอ" พลอยแสดงออกถึงน้ำเสียงที่ไม่เชื่ออย่างสุดชีวิต

"อืมมมม..ตอนนี้แม่ก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน..ก็เหงาเหมือนเดิมแหละ แต่ติดบ้านจิงๆช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยแข็งแรง ก็ไม่ค่อยอยากออกไปไหนเลย" รักตอบพรางทำเสียงไอกระอ่อมกระแอม

"แกติดบ้าน..จะทำเป็นเชื่อก็ได้นะ แต่ชั้นคิดถึงแกอะ ขอไปหาแกที่บ้านได้ไหม??" พลอยพูดทีเล่นทีจิงแหย่เพื่อน

"เฮ้ยยย. อย่ามาเลย ช่วงนี้บ้านรกอะ" สาวร่างเล็กรีบตอบเพื่อนสนิท

"ถุย..!!! เค้ามีแต่ติดแฟนแล้วทิ้งเพื่อน นี้แอบเป็นชู้กะเค้าทางใจไม่ทันไร ก็ทิ้งกรูแล้ว.."สาวพลอยพูดหยอกเพื่อนสาว ก่อนที่จะหัวเราะออกมา..



----------------------------------------

ชั้นรู้นะว่าโลกใบนี้มันกว้าง...แต่ตอนนี้ขอมีความสุขกับโลกใบเล็ก ใบแคบๆ ของชั้นเหอะนะ..
การได้อยู่กับคนที่เรา(แอบ)ชอบ..แม้เพียงเสี้ยววินาที "ความสุขมันใหญ่มาก...."
ฉันยิ้มทุกครั้งที่อยู่ใกล้คุณ...แล้วฉันก็อยากทำให้คุณยิ้มทุกครั้งที่อยู่ใกล้ฉัน...

โหมดความคิดในใจของสาวรัก>/////<
-----------------------------------


ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ ^^ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ดีใจที่รู้ว่ามีคนชื่นชอบนิยายที่เราแต่งคะ

ช่วยติดตามอ่านต่อไปเรื่อยๆด้วยนะคะ อย่าเพิ่งเบื่อกันซะก่อน เรื่องจะค่อยๆเข็มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วคะ แหะๆ

By : Saturday    / 15 Nov 2013 18:59

 Password ของผู้ตั้งกระทู้ :



แจ้งลบกระทู้ ( กรณีไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ )   ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ ให้ Click ที่นี่ เพื่อแจ้งลบ




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha