ดูหนัง




ลบกระทู้ หมายเลข : 480987

 หัวเรื่อง : เรื่องเล่าของหัวใจตอน3

 ข้อความ :

การเริ่มต้นใหม่กับสิ่งที่คุ้นเคย
หลายๆคนมักตื่นเต้นกับการได้เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆที่กำลังจะพบเจอ เช่นกันกันผมที่กำลังเปิดใจยอมรับความจริงครั้งใหม่ที่ใจผมเลือกเอง
จากที่ผมยอมรับความจริงเรื่องของแฟนเก่าผมแล้ว ผมยังต้องทำใจให้กล้ายอมรับคำตัดสินจากผู้หญิงอีกคนซึ่งเธอกำลังเศร้าใจในเหตุผลที่เธอคิดว่าเธอเองเป็นคนทำให้ผมเลิกกับแฟนคนก่อน ป่าวเลยคับเธอไม่ใช่คนเข้ามาทำลายความสัมพันธ์ของผมกับแฟนเก่า แต่เธอเพียงเข้ามาในชีวิตทำให้ผมกล้าตัดสินใจยอมรับความผิดต่างหาก ผมไม่โทษใครครับเพียงแต่อยากวิงวอนให้เธอมาสนใจผมสักนิด เพราะการตัดสินใจของเธอวันนี้ คือคำตัดสินที่จะบอกให้ผมรู้ว่าเธอจิงจังกับผมมากแค่ไหน?
และเช้าวันใหม่ก็มาถึงไม่อยากจะเชื่อคับว่าเธอจะรับรักผมและตั้งแต่วันนั้นเราก็ไม่ได้พูดคุยกันในฐานะกิ๊กเหมือนแต่ก่อน ผมโทรหาเธอทุกๆวัน หลายครั้งที่คุยกันเธอชอบให้ผมเล่าเรื่องความรักประสบการณ์เก่าๆที่มันแย่มากของผมให้เธอฟัง ตอนแรกผมก็ไม่กล้าเล่านะคับ ก็แหงละใครจะไปอยากเล่าข้อเสียของตัวเองให้สาวที่ชอบฟัง อันที่จริงแล้วผมคิดมาตั้งแต่แรกว่าเรื่องของผมกับเธอคงเป็นอะไรที่ยากเพราะผมคือคนที่เคยทำให้คนอื่นผิดหวังเสียใจ ส่วนเธอก่อนที่จะพบกับผมเธอเป็นฝ่ายที่ถูกแฟนเก่าของเธอทำร้ายจิตใจมาตลอด ผมเองก็กังวนครับกลัวว่าถ้าเธอได้ฟังอดีตของผมแล้วจะรับไม่ได้เพราะเธอเกลียดคนหลายใจเอามากๆ แต่พอผมเริ่มเล่าผมก็ได้เข้าใจ ที่จริงเค้าคงอยากรู้จักตัวตนที่แท้จริงของผม แปลกดีครับเธอสามารถรับฟังเรื่องแย่ๆของผมได้ทุกวัน ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบปีแล้วเธอก็ยังไม่เบื่อ ตั้งแต่ที่ผมได้เริ่มต้นคบกับเธอมา มันทำให้ผมได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่เคยทำ เช่นการขี่รถให้แฟนซ้อนท้าย มันจะน่าเกรียดมั้ยน้อ?ถ้าผมอยากจะสารภาพว่าตั้งแต่ผมมีแฟนมาผมไม่เคยเป็นคนขับ55น่าอายจัง ผู้หญิงคนนี้เค้าเก่งนะคับ เค้าอาจไม่ได้เข้าใจทุกเรื่องของผมแต่เค้าสามารถหาทางออกของทุกๆเรื่องได้ ทุกวันนี้เธอเป็นเหมือนนักจิตวิทยาประจำตัวผม ผมมักบอกเธอว่าถ้าเธออยู่ปีสี่เธอคงไม่ต้องไปฝึกงานเพราะเธอคงเก่งเนื่องจากให้คำปรึกษาผมบ่อยๆ ตอนนี้ผมเริ่มโตยืนยันได้จากคำพูดของแฟนเก่าที่บอกมาว่าผมโตขึ้นมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ผมเริ่มรู้จักการทำอะไรเพื่อคนอื่นเชื่อมั้ยครับผมเป็นคนแปลก!ผม กลัว รถ โดยสาร แฮ่ๆก็ผมเป็นคนขี้เมา(รถ) ผมจึงกลัวการขึ้นรถไปไหนมาไหนเป็นที่สุด แต่เป็นเพราะเธอไปเรียนที่เชียงรายส่วนผมเป็นเด็กพะเยาเลยจำใจขึ้นรถไปหาเธอบ่อยๆ ครั้งแรกที่ผมขออนุญาตคุณแม่ขึ้นรถไปเชียงรายคนเดียวแม่ผมตกใจและภูมิใจยิ่งกว่าได้ล้านอิชิตันซะอีก ผมดีใจคับที่มีวันนี้วันที่ผมได้รักคนๆนึ่งมากขนาดนี้ “สิ่งที่ผ่านพ้นมาทำให้ผมสรุปได้ว่า ไม่สำคัญว่าใครจะผ่านหรือเคยเป็นอย่างไรมา เพียงแค่ทำทุกอย่างในวันนี้ให้มีค่าพอที่จะจดจำเป็นความรู้สึกที่ดีตลอดปัยก็พอ” คนที่ยังกังวนเรื่องอดีตอยากจะลืมมันให้ได้ พอเถอะครับเลิกคิดที่จะลืม เลิกคิดที่จะเปลี่ยนแปลงอดีตแล้วหันมายอมรับความจริงเปลี่ยนแปลงมุมมองความคิดซึ้งอาจทำให้เรื่องแย่ในอดีตกลายเป็นความทรงจำที่ดี เหมือนกับผมไงครับ

By : คนหวังดี    / 28 Mar 2013 09:30

 Password ของผู้ตั้งกระทู้ :



แจ้งลบกระทู้ ( กรณีไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ )   ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ ให้ Click ที่นี่ เพื่อแจ้งลบ




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha