ดูหนัง




ลบกระทู้ หมายเลข : 475107

 หัวเรื่อง : ผิดมั้ย...ถ้าหัวใจอยากรัก(ตอน 6)

 ข้อความ :

ตอนที่...6
           กิ๊กขับรถกลับไปถึงคอนโดของตนเองด้วยสีหน้าสดใส ทอยทำให้เธอตื่นเต้นและรู้สึกดีเวลาได้อยู่ใกล้ๆ เพิ่งจากเขามาไม่นานกลับรู้สึกคิดถึงอีกแล้ว เธอเร่งฝีเท้าเพื่อให้ถึงห้องตัวเองไวๆจะได้รีบแต่งตัวสวยกลับไปหาเขา เธอรีบไขกุญแจห้องเข้าไปแล้วต้องชะงัก ความร่าเริงสดใสจางหายจากใบหน้าทันที เมื่อพบใครคนหนึ่งยืนรอต้อนรับเธออยู่ด้านใน...ด้านทอยที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังจะหยิบเสื้อผ้าที่เตรียมจากบ้านมาสวมใส่ แต่เสียงมือถือก็ดังขึ้นพอเห็นว่าเป็นเบอร์กิ๊กจึงรีบกดรับ
"ฮัลโหลคร้าบ แต่งตัวเสร็จแล้วหรือว่าคิดถึงเราน้า"ทอยแซว แต่อีกฝ่ายกลับเงียบกริบไม่ตอบโต้อย่างเคย จนรู้สึกสังหรณ์บางอย่าง จึงเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงห่วงใย
"กิ๊กมีปัญหาอะไรรึป่าว คุยกับเราได้ทุกเรื่องนะ"
"เค้าต้องขอโทษตัวเองจริงๆ...คืนนี้กิ๊กคงไปกับตัวเองไม่ได้แล้วหล่ะ"กิ๊กพูดเสียงเบา เพราะเธออยู่ในห้องน้ำคล้ายกลัวใครได้ยิน
"อ๋อ...นึกว่าเรื่องอารายซะอีก ไม่เป็นไรหรอกคร้าบ เอาไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ก้อได้"ทอยหน้าเจื่อน แต่พยายามพูดน้ำเสียงปกติ อยากให้อีกฝ่ายสบายใจ
"ขอบคุณที่ตัวเองเข้าใจ แค่นี้ก่อนนะ...ค่อยคุยกันค่ะ"กิ๊กรีบตัดบทและวางสายไป
"อ้าว...โทรมาบอกแค่เนี๊ยะ!"ทอยออกอาการเซง คืนนี้ต้องอยู่คนเดียวจนได้ เธอเพิ่งรู้สึกว่าห้องนี้วังเวงก็ตอนนี้เอง นึกเคืองตัวเองที่มัวแต่หลงสาวทั้งที่ควรจะกลับบ้าน สุดท้ายต้องกินแห้วตามระเบียบกว่าจะกลับบ้านได้ก็เช้า เธอถอนหายใจ พลางมองรอบตัวเองอย่างหวาดๆ

**********************************

           ทอยกลับมาถึงบ้านในตอนสาย เธอยังไม่ได้รับการการติดต่อจากกิ๊กเลย หลังจากโทรมาเมื่อวานตอนเย็น แต่ไม่ได้คิดมากเพราะเป็นแบบนี้ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันมา เธอรีบเปลี่ยนเสื้อเข้าสวนไปช่วยแม่เก็บมะม่วงซึ่งปีนี้ติดผลดี ผิวสวยแมลงไม่ค่อยกวน
"เป็นไงบ้าง หายหัวไปเจอเมียใหม่เอ็งมา"คำถามแม่เกือบทำผลมะม่วงลูกโตหลุดจากมือทอย มันช่างตรงประเด็นจนตั้งรับแทบไม่ทัน
"โหย!...เมียเมออารายกัน ทอยเพิ่งเจอกับเค้าครั้งแรก ยังไม่ได้เป็นแฟนกันซะหน่อย"คนตอบเขินหน้าแดง เด็ดมะม่วงใส่ตะกร้าไม่หยุดจนผู้เป็นแม่ร้องเสียงหลง
"เฮ้ยๆ เก็บมะม่วงดูลูกด้วยสิ สักแต่เก็บข้าวของเสียหายหมด"
"โทดทีคร้าบ ก้อแม่ถามอารายไม่รู้"
"เอ๊ะ! ไอ้นี่ แม่ถามไปงั้นแหละ กลัวจะโดนหลอกอีก ยิ่งฉลาดทันคนอยู่"
"แหม ทอยไม่ยอมให้ใครหลอกง่ายๆแล้วหล่ะแม่ ดูไปเรื่อยๆไม่ดีก้อเลิกแค่นั้น ไม่ได้จริงจังมากนักหรอก"
"เออ...ทำให้มันได้อย่างที่พูดละกัน ถ้าดีจริงเดี๋ยวแม่ไปขอให้"
"น่าน! กะว่าจะฉุดนะ แต่ให้แม่ไปขอก้อดูดีเหมือนกันเนอะ5555"ทอยทำหน้าทะเล้นใส่พิมพาหัวเราะลูกสาว แกเริ่มอุ่นใจขึ้นเพราะความคิดลูกสาวโตขึ้นกว่าแต่ก่อน ที่เอาแต่จมปรักกับความรักไม่สนใจสิ่งใด เผื่อวันใดลูกพลาดล้มอีกครั้งคงไม่เจ็บหนักเหมือนวันวาน
           สองแม่ลูกช่วยกันขนผลมะม่วงมาถึงบ้าน ทั้งสองถึงได้รู้ว่ามีแขกนั่งรออยู่หน้าบ้านด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก ถึงจะพยายามยิ้มแย้มให้และเข้ามาช่วยหิ้วตะกร้ามะม่วงก็ตาม เหมือนพิมพาจะรู้ว่าไม่ได้มาหาตนเอง แกเลยหนีเข้าไปพักผ่อนในบ้าน ปล่อยลูกสาวรับหน้าเองคนเดียว
"มีธุระรัยเหรอปิ่ม ถ้าเรื่องรายงานพี่เข้าเล่มให้เรียบร้อยแระไม่ต้องห่วง"ทอยกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก้มหน้าคัดมะม่วงที่เอาไว้ขายผลดิบกับบ่มสุกไม่สนใจว่าคนข้างๆจะแสดงอาการฟึดฟัดขนาดไหน
"พี่มีอะไรกับมันแล้วใช่มั้ย!"สาวหมวยถามเสียงแหว ทำให้คนตรงหน้าชะงักมือเงยหน้าจ้องคนพูดตาเขม็ง
"นี่แกกำลังดูถูกพี่อยู่นะ คนอย่างพี่จะนอนกับใครมันง่ายขนาดนั้นหรือไง อีกอย่างมันไม่ได้เกี่ยวกับแกสักนิด ขอร้องล่ะ...อย่ามายุ่ง!"ทอยเสียงเข้ม พลันจะเดินหนีเข้าสวน แต่ถูกปิ่มเข้ามาสวมกอดข้างหลังร่ำไห้
"ปิ่มหวงพี่ ไม่อยากให้พี่รักใคร ฉันโทรหาพี่หลายสายก้อไม่ยอมรับ ใจฉันเจ็บแค่ไหนพี่รู้บ้างรึป่าว"หล่อนสะอึกสะอื้น
ทอยถอนหายใจ พลางแกะอ้อมแขนสาวหมวยออก ก่อนจะหันไปพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
"พี่รักแกได้แค่น้องสาว จะให้คิดมากกว่านี้คงไม่ได้ ไม่ใช่ว่าพี่มีใคร แต่ตลอด4ปีที่ผ่านมาแกก็น่าจะรู้ว่าพี่เป็นยังไง หากคิดเกินเลยมากกว่านี้...วันนั้นพี่นอนกับแกไปแล้ว"
"ช่าย! ฉันมันไม่สวยเหมือนมันนี่ แต่พี่รู้เหรอว่ามันไม่มีแฟนจริงๆ รู้จักเดือนเดียวก้อเชื่อใจทุกอย่าง พี่มันโง่แบบนี้เมียเก่าถึงได้หลอกเอา..."
"เพลี้ย!"ฝ่ามือทอยปะทะใบหน้าคนพูดเต็มแรงอย่างลืมตัว หล่อนเซล้มลงนั่งกับพื้นแต่ยังเชิดหน้ามองคนที่ยืนอึ้งอยู่ด้วยสายตาโกรธแค้น ก่อนจะลุกขึ้นวิ่งออกจากบ้าน โดยที่เธอคว้าตัวไว้ไม่ทัน มือข้างที่ตบน้องสาวสั่นระริก ไม่คิดว่าตัวเองจะทำลงไปได้ ทั้งที่ผ่านมาปิ่มรักและห่วงใยเธอมาตลอด บางทีอาจจะมากว่าผู้หญิงที่เธอเคยผ่านมาทั้งชีวิตเสียอีก แต่วันนี้เธอกลับตอบแทนน้องสาวด้วยการทำร้ายทั้งกายและจิตใจ
           ทอยน้ำตาซึมเดินหน้าเศร้าเข้าบ้าน เธอเพิ่งรู้ว่าแม่ยืนสังเกตการณ์อยู่ตลอด สายตาแกมองเธออย่างตำหนิแต่ไปพูดอะไร ก่อนจะเดินสวนเธอออกไปหน้าบ้าน หญิงสาวมองแม่เหลียวหลัง แล้วเดินขึ้นไปบนห้อง เธอเหลือบมองมือถือที่มีสายเข้าอยู่เรื่อยๆ ทั้งที่เห็นว่าเป็นเบอร์กิ๊กแต่อารมณ์ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมจะคุยกับใครทั้งนั้น
***********************************

           กิ๊กนั่งกระวนกระวายใจ ขณะอยู่ในภัตตาคารอาหารระดับห้าดาวกับเพื่อนๆ อาหารหรูชุดใหญ่ถูกจัดวางตรงหน้า มิอาจทำให้เธออยากเข้าไปลิ่มลอง เพราะในสมองตอนนี้สงสัยว่าทำไมทอยยังไม่ยอมติดต่อกลับมา ตั้งแต่เช้าจนถึงค่ำยังเงียบหาย หรือเขาโกรธเรื่องเมื่อวาน ซึ่งเธอไม่ควรผิดนัดเขา เพราะเธอเองเป็นคนต้นคิดอยากจะออกไปเที่ยว รวมทั้งไม่ได้อธิบายเหตุผลให้เขาฟังสักนิด แม้ทอยจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในใจเขาคงผิดหวังและเสียใจหรืออาจร้ายแรงจนไม่อยากจะคบเธออีก ยิ่งคิดมากยิ่งรู้สึกปวดหัวเธอไม่อาจทนอยู่ตรงนี้ได้อีกแล้ว
"กิ๊กขอกลับบ้านก่อนนะ รู้สึกไม่ค่อยสบาย"เธอพูด พลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ เพื่อนทั้งหมดหยุดคุยและหันมามองหน้าเธออย่างงงๆ
"รอก่อนสิกิ๊ก มันใกล้จะมาถึงแระ เดี๋ยวโทรเร่งให้อีก ให้มันไปส่งดีกว่าจะได้ไม่มีปัญหา"เพื่อนที่นั่งใกล้พูด พลางดึงแขนเธอให้นั่งลง
"ไม่มีปัญหาแน่ถ้าให้กิ๊กกลับตอนนี้ อย่าให้ทุกคนหมดสนุกเพราะคนๆเดียวเลยค่ะ ปล่อยกิ๊กไปเถอะ"เธอพูดเน้นเสียง เชิงขอร้องแกมบังคับ ทุกคนหันมองหน้ากันด้วยสีหน้าลำบากใจ ก่อนพยักหน้ายินยอมโดยดี
           ตลอดทางที่นั่งอยู่บนรถแท็กซี่น้ำตามากมายพลั่งพลูออกมาเกินกลั้นไว้อยู่ เพราะรู้สึกปวดหัวมาก แต่ยังพอทนฝื่นกลับไปถึงคอนโด เธอกดรับสายที่โทรเข้าหลายสิบสายด้วยสีหน้าสุดจะทน
"อยู่ไหนแล้ว โทรหาทำไม่ไม่รับสาย บอกให้รอก่อนทำไมไม่รอ"ปลายสายตะคอกเสียงใส่
"กิ๊กโตแล้วนะ กลับเองได้ค่ะ ไม่จำเป็นให้ใครมารับมาส่ง"เธอกระแทกเสียงใส่อย่างโมโห
"วันนี้ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นเพื่อนพี่มารับ อย่าหวังว่ากิ๊กจะไป บอกแล้วไงว่าไม่ชอบ ได้ยินมั้ยว่าไม่ชอบ!"
"อืม...เดี๋ยวค่อยคุย กำลังขับรถไปหา"ปลายสายเสียงเบาลง
"ไม่ต้องมา! ไม่มีรัยต้องคุย อยากไปหาใครก้อเชิญ แต่ไม่ใช่ที่นี่!"เธอตัดสายทิ้ง เงื้อมือจะเขวี้ยงมือถือแต่เปลี่ยนใจวางมันไว้บนโต๊ะตรงโซฟา แล้วตรงไปหยิบห่อยาในห้องนอนมาเปิดดูและหยิบขึ้นมากินเพื่อบรรเทาอาการปวด เธอล้มตัวลงนอนพยายามข่มตาหลับทั้งน้ำตา
*******************************

           ภายในกระจกบานใหญ่สะท้อนให้เห็นรอยแดงบนแก้มเด่นชัด ปิ่มใช้มือสัมผัสรอยนั้นเบาๆ แววตาโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นโศกเศร้าน้ำตาคลอ นึกถึงคำพูดที่หลุดจากปากไปเมื่อตอนกลางวัน หากย้อนกลับไปแก้ไขเหตุการณ์นั้นได้เธอไม่มีวันจะให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด ทั้งที่รู้ว่าทอยเจ็บปวดกับอดีตที่ผ่านมากเพียงใดแต่ไม่วายไปสะกิดแผลเก่าให้มันเจ็บขึ้นมาอีก สมควรแล้วที่เขาอดทนไม่ไหว
"ลูกปิ่ม! พี่ทอยมาหาน่ะลูก"เสียงแม่ดังมาจากข้างล่าง เธอรีบลุกขึ้นเมื่อได้ยินชื่อ แต่ลังเลว่าจะลงไปดีหรือไม่ เพราะอายที่จะสู้หน้าเขา
"ก๊อกๆ พี่ขอคุยด้วยหน่อย"เสียงทอยดังอยู่หน้าประตู เธอนึกตำหนิแม่ปล่อยให้เขาบุกมาถึงห้องนอนลูกสาวได้ยังไง
"กลับไปเถอะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าพี่อีก จะไม่ไปวุ่นวายให้พี่รำคาญใจ และฉันก้อจะย้ายไปอยู่กับพ่อที่เชียงใหม่"เธอพูด พลางลงกลอนปะตู
"พี่ขอโทษ ปิ่มจะตีพี่คืนกี่ก้อได้ แต่แกอย่าประชดได้มั้ย"
"ฉันพูดจริงทำจริง และฉันไม่ได้โกรธที่โดนตบด้วย กลับไปซะ!"เธอไล่เขาอีกครั้ง แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ หรือเขาจะไปแล้ว จึงลองแนบหูกับประตูไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆมีแต่ความเงียบ
"ลืมล๊อคหน้าต่างนะ"เธอสะดุ้งเฮือกหันไปมองเจ้าของเสียง ซึ่งยืนยิ้มเจื่อนๆ
"ฉันจะฟ้องแม่! กลับลงไปเดี๋ยวนี้"เธอทั้งไล่ ทั้งผลักเขา
"ลงไปไม่ได้ แม่เก็บบันไดไปแล้ว"
"ไม่ต้องเอาแม่มาเกี่ยวเลย ลงไปๆ"เธอไม่สน ยังดันเขาจนชิดหน้าต่างที่เปิดอยู่ แต่ท่าทางเหมือนเสียหลักจะหงายหลังตกหน้าต่าง เธอจึงรั้งตัวเขาไว้สุดแรง กลายเป็นตัวเองที่ต้องหงายหลังแทน ซ้ำยังโดนล้มทับอีก
"ดีกันนะ ปิ่ม"ทอยพูดขณะที่ยังทับร่างเธออยู่ สีหน้าเศร้าๆ
"พี่ทำแกเจ็บมากเลยใช่มั้ย? ขอโทษนะ"
"ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษพี่ ฉันไม่น่าว่าพี่แรงๆอย่างนั้น"
"งั้นหายกันนะ ไม่ต้องหนีไปอยู่ที่ไหน ไม่มีแกใครจะช่วยพี่ทำรายงานหล่ะ"
"แหม...มีค่าแค่นี้เอง ไม่เปลี่ยนใจหรอก เชอะ!"
"อ้าว! ก้อแกมันน้องสาวจะเอาอารายกะพี่นัก งอนมากไม่ง้อแล้วนะ"
"ช้าไปแระ...คืนนี้พี่เสร็จฉันแน่ อยากเข้ามาหาเอง"เธอพูดน้ำเสียงมีเลศนัย กอดคนที่ทับอยู่แน่น
"เอาดิ ถ้าพี่ร้องเสียงดัง แม่ต้อง..."ทอยพูดไม่ทันจบก็ถูกเธอประกบปาก แทนที่จะขัดขื่นเขากับจูบตอบอย่างเร้าร้อน เนื้อตัวเธอสั่นเทา อ้อมแขนที่กอดแน่นเริ่มคลายกลายเป็นลูบไล่ตามตัวเขาแทน ขณะที่กำลังเคลิ้มกับรสจูบอีกฝ่ายก็ผละออกลุกขึ้นยืนอย่างผู้ชนะ
"คิดจะปล้ำพี่ คิดผิดคิดใหม่ได้น้า"เขายิ้มเยาะ มาดกวนๆ
"พี่!..."ปิ่มขบเขี้ยวเคี้ยวฟันไม่รู้จะพูดอะไรได้อีก เธอรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูห้อง
"ออกไปเลย คนเจ้าเล่ห์ขี้โกง"
"อย่าเก็บเอาไปฝันต่อหล่ะ"
"ไอ้พี่บ้า!"เธอหน้าง้อ รีบผลักเขาออกจากห้องและปิดประตูใส่หน้าทันที คนที่ยืนอยู่ด้านนอกถึงลอบถอนใจเฮือกใหญ่คล้ายกับโล่งอก
*************************************

           กิ๊กลืมตาตื่นขึ้นกลางดึก เมื่อรู้สึกคล้ายกับได้ยินเสียงมือถือของตนเอง เธอขมวดคิ้วตั้งแต่หลับจนตื่นทำไมเขาไม่เลิกโทรมากวนใจเสียที จึงผุดลุกขึ้นไปยังห้องรับแขกกะว่าคราวนี้เธอจะด่าให้เจ็บแสบยิ่งกว่าเดิม แต่แล้วความคิดนั้นต้องแปรเปลี่ยน เมื่อสายที่โทรเข้าคือคนที่ทำให้ปั่นป่วนหัวใจตลอดทั้งวัน อยากจะแกล้งไม่รับสายบ้างก็กลัวทอยจะไม่โทรมาอีก เธอจึงแสร้งทำเสียงงอนเวลารับสาย
"ฮัลโหล...โทรมามีธุระอะไรคะ"
"คิดถึงคร้าบ ธุระแค่นี้พอจะคุยด้วยได้มั้ย"
"แหวะ! ไม่เชื่อหรอก โทรหาไม่ยอมรับสาย ปล่อยให้รอทั้งวัน"
"รอเราจริงอะ เราสำคัญกับกิ๊กขนาดนั้นเลยเหรอ"
"ก้อนิดนึง"
"แหม นิดนึงก้อยังดี ดีกว่าไม่คิดอะไรเลย"
"เหรอคะ"
"ช่าย...ต้องขอโทษด้วยน้าที่ไม่ได้รับสาย พอดีมีเรื่องวุ่นๆนิดหน่อย"
"สาเหตุเพราะกิ๊กหรือเปล่าค่ะ เค้าทำตัวเองไม่ได้กลับบ้าน"
"ป่าวๆ ไม่ใช่หรอก น้องสาวงอแงนิดหน่อยเคลียเรียบร้อยแระ"
"น้องสาวหรือแฟนกันแน่คะ ไหนบอกเป็นลูกคนเดียว"
"ฮั่นแน่! น้ำเสียงแปลกๆ ยังกับคนหึงแน่ะ"
"อย่ามาเฉไฉนอกเรื่องนะคะ กิ๊กจริงจัง"
"คร้าบ... น้องสาวเพื่อนสนิทเราเอง แต่รักเหมือนน้องสาวเราจริงๆ ไม่ใช่แฟนแน่นอน"
"จะพยายามเชื่อนะคะ"
"เชื่อเถอะ เราไม่เคยโกหกใคร และเกลียดคนโกหกที่สุด"
"ซีเรียสจัง กิ๊กแค่ล้อเล่น เค้าเชื่อว่าตัวเองอยู่แล้วค่ะ"
"ขอบคุณครับ เชื่อใจเรารับรองไม่ผิดหวัง แต่เราขอร้องอะไรกิ๊กอย่างนึงนะ มีเรื่องอะไรขอให้บอกเรา...อย่าโกหกเราได้มั้ย"
"ได้สิ แค่นี้เอง..."เธอรับปากเสียงใส แต่สีหน้าแววตากลับหม่นหมอง









(ใครจะช่วยทอยได้น้า ท่าทางงานจะเข้าอีกแล้ว หุหุ)

(มาแว้ว! ตอนที่ 6 ค่อนข้างช้าหน่อยนะคร้าบ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ แต่จะแต่งตอนต่อไปมาให้ผู้อ่านได้ติดตามกันไวๆนะคร้าบ )

By : toytom    / 16 Aug 2012 22:26

 Password ของผู้ตั้งกระทู้ :



แจ้งลบกระทู้ ( กรณีไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ )   ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ ให้ Click ที่นี่ เพื่อแจ้งลบ




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha