DVD UP 2 U




ลบกระทู้ หมายเลข : 329527

 หัวเรื่อง : My Voice เสียงรัก .. ลู่ลม7

 ข้อความ :

My Voice เสียงรัก .. ลู่ลม 7

หลังจากที่เปิ้ลได้ฟังเรื่องราวจากปากยีนส์ ทำเอาเธอไม่มีแรงจะไปทำอะไรต่ออีกเลย

“เค้าว่าอะไรอีก” เปิ้ลรีบถามยีนส์ต่ออีกครั้ง

ยีนส์ไม่ได้ตอบเปิ้ลแล้ว หล่อนได้แต่ส่ายหน้าไปมา พร้อมกับน้ำตาสองสามหยด

“เปิ้ล แกรักมันมากหรอ” ยีนส์ถามกลับด้วยเสียงที่สั่นเครือ

“แกเลิกกับมันได้ไหม! ฉันไม่อยากเห็นแกเป็นแบบนี้” ยีนส์เอ่ยช้าๆ ก่อนที่จะเช็ดน้ำตาออกจากหน้าตัวเอง

เปิ้ลไม่ได้ฟังก็ร้องไห้หนักขึ้นและยีนส์ก็สวมเข้ากอดเธอทันที การจราจรภายนอกนั้นวุ่นวายมากเพียงใด จิตใจของเปิ้ลสับสนและยุ่งเหยิงเป็นสองเท่า ไม่รู้ว่าจะเลือกใครดี

หลังจากที่ยีนส์ก้าวออกจากร้านไป พี่ฟ้าก็ลงมาจากชั้นสองทันที

“ไม่เบานะรายนี้” พี่ฟ้าแซว

“อะไรหรอ” สองทำเป็นไม่รู้เรื่อง และเช็ดโต๊ะตัวที่เพิ่งนั่งอย่างปกติ

“สิ่งที่สาวรายเมื่อกี้พูด”

“พี่ฟ้าได้ยิน”

“เต็มสองหู” พี่ฟ้าใช้นิ้วชี้เข้าไปที่หูข้างหนึ่ง สองได้แต่ยักไหล่ยิ้มๆ

“เปิ้ลรู้ไหมนั่น ว่ายีนส์เค้าชอบเราหน่ะ”

“สองไม่รู้สิพี่ ถึงรู้สองก็ไม่แคร์ สองไม่ได้ชอบยีนส์อยู่แล้ว”

“มันก็ไม่แน่หรอกน๊า เรื่องอย่างนี้” พี่ฟ้าเลิกค้วสูงก่อนจะไปเตรียมเอาขนมอีกถาดมาเติม

...................................................
“แล้วเป็นยังไง งานที่ทำไปถึงไหน” พี่ฟ้าถาม

“ก็ได้เยอะแล้ว เนี่ยขาดอีกไม่ถึงพันก็จะได้ครบแล้ว”

“จะซื้ออะไรให้เปิ้ลหล่ะ”

“ก็สร้อยหน่ะพี่ สามพันกว่าบาท เปิ้ลต้องดีใจมากแน่ๆ เลย” สองยิ้มพลางทำนิ้วนับเลข

“สอง ... คนเราบางทีก็ไม่ได้ต้องการสิ่งของอะไรหรอกนะ” พี่ฟ้านั่งลงเงียบๆ

“พี่ไม่รู้นะ แต่พักนี้ เปิ้ลไม่ค่อยมาร้านเลยสองก็เห็น ทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า” พี่ฟ้ามองหน้าสอง เขาได้แต่ส่ายหน้าตอบไป


แต่ไม่วายว่าเรื่องนี้จะเป็นข้อคิดที่ติดอยู่ในใจสอง เมื่อพี่ฟ้าขอตัวหลบฉากไปทำธุระอีกครั้ง สองรีบกดโทรศัพท์หาเปิ้ล


“เปิ้ลคับ” สองพูดเสียงหวาน

“ว่าไงคะ” เธอรับโทรศัพท์ที่ปกปิดเสียงที่สั่นเครืออย่างสุดความสามารถ

“อยู่ไหนเอ่ย” สองยิ้ม

“อยู่ในรถค่ะ” เปิ้ลตอบสายตามองมาที่ยีนส์ที่ขับรถอยู่ข้างๆ ทั้งสองยังไม่ได้ไปไหน ยีนส์โบกมือขึ้นลงแรงๆ นั่นทำให้เปิ้ลกดลำโพง

“สองทำไรอยู่คะ” เปิ้ลพูดตามยีนส์ที่กำลังใบ้ไร้เสียงอยู่ข้างๆ

“อ่อ .. ก็ไม่ได้ทำอะไรคับ ตอนนี้ไม่มีลูกค้า และก็คิดถึงเลยโทหา เปิ้ลอ่ะ หมู่นี้ไม่เห็นมานั่งกินขนมที่ร้านเลย มีคนเขาบ่นคิดถึงแหละ”

“เอาไว้เปิ้ลจะเข้าไปละกันนะ” อันนี้เปิ้ลพูดออกมาเอง

“สอง ... เปิ้ลถามจริงๆนะ ตอนนี้สองมีเปิ้ลแค่คนเดียวอยู่หรือเปล่า” คำถามนี้ ทำให้คำตอบสำคัญต่อคนสองคนในเวลาเดียวกัน

“มีคนดียว สองมีเปิ้ลคนเดียว ไม่มีใครอีก” สองย้ำช้าๆ และหนักแน่น มันทำให้เปิ้ลยิ้มออกมาได้บ้าง และทำให้ยีนส์กำพวงมาลัยรถแน่นขึ้น

“แล้วตอนเย็นๆ สองบอกได้ไหม ว่าไปไหน เปิ้ลแค่อยากรู้”

สองเงียบแต่ก็อึกอัก อยากบอกออกไป

“สอง ... ถ้าเราจะห่างกันสักพัก เพื่อให้แน่ใจว่ารักกันจริงๆ สองยังจะทำได้ไหม” เปิ้ลอ่านตามที่ยีนส์เขียนให้ในกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ

“มันจะทำให้เปิ้ลมั่นใจได้ใช่ไหม” สองถามเรียบ ภายในใจนั้นชอกช้ำเหลือเกิน เขาอยากจะร้องไห้

เปิ้ลเองก็ไม่ตอบ เพราะนั่นไม่ใช่ความคิดเธอ

“สองเดาว่า มันคงไม่ใช่เหตุผลที่เปิ้ลจะบอกเลิกสองหรอกนะ”

“อีกสองสัปดาห์ เราจะมาเจอกัน ที่สยามซอยสี่ ถ้าใครไม่มาแสดงว่ามีอีกคนไปแล้ว ถือว่าเราจบกัน” เปิ้ลอ่านตามที่ยีนส์เขียนอีกครั้ง

“สองไปแน่ เปิ้ลไม่ต้องห่วง”

“รอดูวันนั้นเถอะ” เธอพูดเอง

“หลังจากนี้เราจะไม่โทรหากันแล้วนะ”

“อย่าปล่อยให้สองรอเก้อนะ เพราะสองไม่มีทางทิ้งเปิ้ลไปเด็ดขาด” สองได้แต่บอกเรียบ ๆ

ยังไม่ทันที่เปิ้ลจะได้ทำอะไรอีก หรือแม้แต่บอกลา ยีนส์ก็คว้าโทรศัพท์มือถือของเปิ้ลไป และก็กดวางสายไปทันที

“พอได้แล้ว” ยีนส์กระชากเสียงและปิดเครื่อง ค่อยๆ เปิดซิมส์การ์ดออกมาและถอดเก็บเอาไว้กับตัว

“แกทนได้ยังไงเปิ้ล” ยีนส์ทำเป็นโมโหฟึดฟัด

“ทนอะไร ฉันไม่ได้ทนอะไรนี่”

“แกไม่เห็นหรอ ขนาดว่ายื่นคำขาดไปว่าจะห่างกัน มันไม่ยื้อแกเอาไว้สักคำ” ยีนส์ส่งโทรศัพท์คืนเปิ้ลด้วยน้ำเสียงที่โกรธเต็มที่

“แค่คำว่ารักสักคำ บอกให้แกมั่นใจ มันก็ไม่บอก”

“ฉันถามจริงๆ ตั้งแต่แกคบกับมันมาเนี่ย มันเคยบอกรักแกบ้างหรือยัง” เปิ้ลได้แต่อึ้งไปอีกแล้ว ยีนส์เล่นได้ถูกจุด


เปิ้ลจำได้ว่าตั้งแต่คบกันมา สองยังไม่เคยบอกรักเธอเลย ทั้งๆที่ คบกันมาได้นานแล้ว อย่างมากก็ได้แค่บอกว่าคิดถึง

“นี่จะเป็นการทดสอบใจเขา และใจแกด้วย” ยีนส์ชูซิมการ์ดของเปิ้ลให้ดูแล้วหย่อนลงกระเป๋าเสื้อของตังเอง

เปิ้ลพยักหน้าช้าๆ ก่อนที่จะบอกให้ยีนส์ไปส่งบ้าน ตลอดทางที่กลับไปนั้น ยีนส์เล่าเรื่องที่เธอรู้จักสองในตอนที่เคยเรียนด้วยกัน

ไม่ว่าจะเป็นการรู้จักเพียงน้อยนิดเท่าใด เธอสามารถต่อให้เป็นเรื่องราวที่ยาวเหยียดไม่รู้จบได้ในจินตนการของเธอเองและถ่ายทอดให้เปิ้ลฟัง

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าหล่อนจะเล่าเรื่องดีๆ สักเท่าไหร่ ส่วนมากจะเป็นการใส่ใคร้เพิ่มรสชาติให้เกินจากความเป็นจริง จนบางทีสองดูเลวร้ายว่าที่เป็น


หลังจากที่เปิ้ลก้าวลงจากรถไป ยีนส์ได้แต่แอบกรี๊ดอย่างบ้าครั่งแล้วกดโทศัพท์หาเพื่อนคนอื่น ที่เปิ้ลไม่รู้จัก แล้วออกช๊อปปิ้งด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน


๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘


มาแล้วนะคับ ... ตอนนี้อาจจะสั้นไปนิด


เมื่อวานไม่ได้มาลง มีเหตุนิดหน่อย ... วันนี้มาลงให้แล้ววววน๊า


ขอบคุณทุกคนมากที่มาเม้นให้ จะพยายามมาลงให้ต่อเนื่องคับ


รักทุกๆคนเลย จุ๊ฟๆ

By : PUPPET    / 22 Mar 2009 10:59

 Password ของผู้ตั้งกระทู้ :



แจ้งลบกระทู้ ( กรณีไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ )   ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของกระทู้ ให้ Click ที่นี่ เพื่อแจ้งลบ




www.narak.com | ทอมดี้น่ารัก | บ้านทอมดี้ | น่ารักบอร์ด | ecard.narak.com | IRC Sever | Thai IRC | ห้องคุยสด

งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท หวย | ตรวจหวย สถิติหวย ตรวจสลาก

เกม เกมส์



Code by Moha