Cute Variety Online

 
ดูหนัง
น่ารักดอทคอม | หาเพื่อน Msn List | คลับคนน่ารัก | แชท ห้องคุย | กระดานสนทนา | อีการ์ด Ecard | ทอมดี้ น่ารัก | สมัครสมาชิกใหม่
 
พื้นที่โฆษณา

@ ปรับแต่งมือถือ !!! : Truetone Karaoke Poly Karaoke Truetone PolyRingtone Mobile Wallpaper Mobile Theme Mobile Animation Vdo Clip Sound Clip Mobile Game My Wallpaper
@ Harddisk Notebook ราคาถูก ต้องที่ Kampcom.com เท่านั้น !! : Harddisk Notebook External Case IBM + Harddisk 60 GB , 80 GB ,100 GB ,120 GB ราคาถูก จัดส่งทั่วไทย !!
@ ติดต่อลงโฆษณา Text Link ราคาประหยัด Click
 
 
Member
Profile ของ TepiN
TepiN
 
Level : 500
 
ส่งจดหมายถึง TepiN IP-address : 58.64.117.126

Teaching Sweet : นักเรียนตัวร้าย ป่วนหัวใจ ครูฝึกสอน (16)

ก่อนอ่าน เพื่อเป็นการ ร่วมด้วยช่วยกัน แก้ปัญหาทางสังคม ((กร๊ากกกกกก))
ตอนนี้ขอขึ้น เรต นะครับ
NC 17 ครับ ((18+))
ผมเตือนแล้วนะ....แล้วจะมาบอกว่า ผมไม่เตือนไม่ได้นะ หุหุ

‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘ ‘


เก๋ขับรถมาส่งเพลินที่หน้าหอพัก เพลินมองดูนาฬิกา สี่ทุ่มกว่าแล้ว เกมส์จะอารมณ์ดี
ขึ้นรึยังเธอก็ไม่รู้ สงสัยต้องรีบขึ้นห้องไปโทรหาซะแล้ว

“ขับกลับดีๆนะ” เพลินบอกเพื่อนของเธอ
“อืม”
“ขอบใจนะที่มาส่ง”
“ยังไงก็” เก๋ทำท่าคิดนิดนึง “คืนดีกันเร็วๆล่ะ”

เพลินยิ้มรับ ก่อนที่เธอจะปิดประตูรถ แล้วโบกมือลาเพื่อน เพลินถอนหายใจเดินขึ้น
ห้องตัวเอง ตอนนี้เกมส์เป็นยังไงบ้างนะ แล้วเมื่อเพลินเดินขึ้นมาพ้นขั้นบันไดที่เธอ
พอจะมองเห็นหน้าห้องของเธอ เพลินถึงกับสะดุ้ง

“เกมส์”

เพลินอุทานออกมา แล้วเร่งฝีเท้าอย่างรวดเร็ว เด็กผู้หญิงที่นั่งพิงประตูห้องเธอ
ใช่เกมส์จริงๆหรอเนี่ย เวลาแบบนี้ ตอนนี้ เกมส์มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

เสียงฝีเท้าดึงให้เกมส์เงยหน้าขึ้นมอง ครูเพลินไม่ได้อยู่ในห้องจริงๆด้วย เกมส์ลุก
ขึ้นยืน ไม่ทันที่เพลินจะเดินมาถึงดี เกมส์ก็พูดออกมา

“ครูเพลิน เกมส์ขอโทษ” เกมส์ทำหน้าไม่ถูกเหมือนกันเมื่อเผชิญหน้ากับ
เพลิน “เกมส์...”
“มาได้ยังไง” เพลินถามเสียงตื่นๆ “กลับบ้านได้แล้ว”
“ไม่อ่ะครู เกมส์จะคุยกับครูให้รู้เรื่อง”
“เกมส์นี่มันกี่โมงแล้ว” เพลินถาม ยังจำได้ที่ดูนาฬิกาเมื่อครู่ สี่ทุ่มกว่าๆ
“กลับบ้าน”

เพลินอยากจะคุยเหมือนกัน แต่ว่าดึกขนาดนี้ เกมส์ออกมาข้างนอกแบบนี้ ที่บ้าน
เกมส์รู้เข้า เป็นเรื่องแน่ๆ

“เกมส์บอกที่บ้านแล้ว ว่าเกมส์ออกมาข้างนอก”

เกมส์โกหกคำโต เพื่อที่จะอยู่คุยกับครูเพลินให้ได้

“แน่นะเกมส์”

เพลินจ้องตามเกมส์ เกมส์หลบสายตาทันที

“โกหก” เพลินพูดออกมา
“เกมส์ก็แค่…”

เกมส์พยายามจะอธิบาย แต่เพลินจับแขนเกมส์ แล้วทำท่าจะพาเดินไปทางบันได
เกมส์ขืนตัวเองไว้

“เกมส์อยากคุยกับครูเพลินให้รู้เรื่อง” เกมส์บอก เพลินหันหน้ามอง สู้แรงเกมส์
ไม่ไหวแฮะ “คุยก่อนแล้วเกมส์จะกลับ”
“แล้วที่บ้านรู้ว่าเกมส์ออกมามั้ย”

เพลินปล่อยมือ แล้วถามเกมส์ เกมส์ส่ายศีรษะปฏิเสธ

“โทรไปบอกก่อน” เพลินบอก
“โห” เกมส์ทำหน้าลำบากใจทันที
“ถ้าไม่ ก็กลับ ครูไม่คุย”

เพลินต้องเล่นไม่แข็งแล้วในตอนนี้ เกมส์ตัดสินใจโทรกลับไปที่บ้าน เพลินมองจ้อง
เกมส์ ดูจากหน้าตาและท่าทางตอนคุยโทรศัพท์แล้ว คงจะโดนบ่นอยู่แน่ๆ

“เสร็จแล้ว” เกมส์หันมาบอก พร้อมถอนหายใจ โดนเฉ่งยับเลย ว่าออกไปไหน
ไม่บอก
“งั้นเข้าไปคุยกันในห้อง”

เพลินไขกุญแจห้อง แล้วเดินเข้าไป เกมส์เดินตาม เพลินหยิบมือถือขึ้นมา แล้วถอด
ที่ชาร์ตออก เกมส์มองดูมือถือที่เกมส์พยายามโทรเข้า แต่โทรกี่ครั้งเกมส์ก็จำไม่ได้

เพลินมองมือถือ เจ็ดมิสคอลล์ ของเกมส์ล้วนๆ เพลินทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา

“เกมส์ขอโทษนะครู” เกมส์พูดออกมา มือกำแน่น
“เรื่อง” เพลินถาม อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าเกมส์รู้ตัวมั้ย่ว่าขอโทษเรื่องอะไร
“ที่เกมส์...” เกมส์อ้ำอึ้ง “พูดจาไม่ดี”
“แค่นั้น” เพลินเลิกคิ้วสงสัย
“ก็เกมส์ไม่รู้อะไรเลยนี่นา” เกมส์เริ่มระบายออกมา ในสิ่งที่ทำให้เกมส์เป็นแบบ
นั้น “อยู่ดีๆครูเพลินก็บอกให้เกมส์ไม่ต้องไปหา ไม่ต้องกลับพร้อมกัน และก็ไม่
บอกว่าเพราะอะไร”

เพลินถอนหายใจ ก็ตอนเธอนั้นไม่ได้บอกจริงๆอย่างที่เกมส์พูดออกมา

“เกมส์คิดมากนะครูเพลิน” ตอนนี้เกมส์มองสบตาเพลินตรงๆ “จะโทรไปถามก็
โทรไม่ได้ มันยิ่งคิดมาก มันก็เลย....”

เกมส์ละไว้ไม่พูดต่อ เพลินถอนหายใจออกมา พยายามเข้าใจตัวตนของเกมส์

“แล้วเลิกคิดมากหรือยัง” เพลินถาม แต่เกมส์ยังไม่ตอบ “ไม่คิดว่าเราจะเป็น
คนใจร้อนเลยนะเนี่ย”
“ขอโทษ” เกมส์บอก
“พอแล้วๆ” เพลินบอก “ครูอยากคุยกับเกมส์นะ ว่าจะทำยังไงดี แล้วอีกอย่าง
ครูไม่ได้คิดเลยนะ เรื่องเรียนจบไม่จบอ่ะ”

เกมส์ทำหน้าไม่ถูกเลย ก็ตอนนั้นเกมส์คิดอะไรก็พูดออกไปหมด

“มานั่งนี่มา” เพลินบอกกับเกมส์ให้มานั่งข้างๆ เกมส์เดินมานั่งแต่โดยดี
“โดนเพ่งเล็งขนาดนี้ ยังไงก็คงเป็นแบบเดิมไม่ได้”
“แล้วจะทำยังไงอ่ะ” เกมส์ถามหน้าเครียด
“ก็คงต้อง ห่างๆกันน่ะ”
“ห่างกัน หมายความว่าไง” เกมส์ไม่เข้าใจ “เข้าห้องพักครูไปหาครูเพลิน
ไม่ได้ มาด้วยกันตอนเช้าไม่ได้ กลับด้วยกันตอนเย็นไม่ได้ อย่างงั้นหรอ”

เกมส์ถาม เพลินนิ่งเงียบไป มันก็คงต้องหมายความว่าอย่างนั้น

“อืม”

เพลินตอบออกมาสั้นๆ เล่นเอาเกมส์อยากจะทรุดลงไปกองกับพื้นให้ได้ มันยาก
เกินไป ยากเกินไปสำหรับความรู้สึกที่มันอัดแน่นอยู่ในใจ

“ขนาดนั้นเลยหรอ”
“ก็เป็นทางที่ดีที่สุด”

เกมส์เอามือขึ้นมาขยี้หัวตัวเอง กำลังจะร้องไห้ในอีกไม่ช้า เกมส์พยายามหันหน้า
มองเพดาน ทำไมกัน

“ใจเย็นๆนะเกมส์” เพลินแตะไหล่ของเกมส์ “ห่างกัน ก็ไม่ได้หมายความ
ว่า…..” เพลินเองก็ทำหน้าไม่ถูกแล้วตอนนี้ “ไม่ได้หมายความว่า ความรู้สึก
มันจะเปลี่ยนไปนี่นา”
“อืม”

เกมส์ตอบรับแค่นั้น แล้วพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ เกมส์ไม่อยากร้องไห้ อย่างน้อย
ก็ไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าครูเพลิน

“ครูไม่มีวัน ทรยศคำว่ารักของตัวเองหรอกนะ”

เพลินพูดออกมา และสงสัยตัวเองนิดๆ ว่าพูดออกมาได้ยังไง ไม่น่าเชื่อ เกมส์หัน
มองมาทางครูเพลิน เพลินเห็นประกายในแววตาของเกมส์

“ครูเพลิน” เกมส์เรียกไม่เต็มเสียง “กอดได้มั้ย”

เพลินไม่ได้ตอบคำถาม แต่ดึงเกมส์เข้ามากอดในทันที เกมส์สวมกอดครูเพลินกลับ
เช่นกัน กอดเอาไว้แน่น ราวกับว่าจะไม่ปล่อยให้หายไปไหน

“ครูเพลิน เกมส์รักครูเพลิน” เกมส์พูดออกมาเบาๆ
“อืม” เพลินตอบรับในลำคอ

เกมส์คลายวงแขน เพลินก็คลายวงแขนออกเช่นกัน ก่อนที่เกมส์จะเอามือทั้งสอง
ข้างจับที่แขนของเพลิน เกมส์มองหน้าเพลินชัดๆ เต็มตา

“ที่โรงเรียน เกมส์จะลองพยายามนะ” เกมส์บอก “แต่ว่า ถ้าเป็นที่อื่น เกมส์จะ
แสดงความรักยังไงก็ได้ ใช่มั้ย”

เพลินมองจ้องเกมส์ กำลังพิจารณากับคำพูดของเกมส์ แต่เพลินก็ไม่ต้องคิด
อะไรมาก เมื่อเกมส์จดริมฝีปากของเกมส์เข้าหาริมฝีปากของเธอ ภาพตรงหน้าค่อยๆ
เลือนหาย เพลินหลับตา ปล่อยให้ประสาทรับความรู้สึกทำหน้าที่เพียงอย่างเดียว

เกมส์เม้มริมฝีปากของครูเพลิน ด้วยริมฝีปากของเกมส์อย่างแผ่วเบา รู้สึกโกรธ
ตัวเองนิดๆ ที่ไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ ไม่อย่างนั้นเรื่องคงไม่วุ่นวายขนาดนี้ หรืออาจ
จะไม่ได้แย่ไปทุกอย่าง ก็ตอนนี้เกมส์ได้จูบกับครูเพลิน เฮ้ย เกมส์คิดอะไรอยู่เนี่ย
เกมส์สลัดความคิดทิ้ง แล้วปล่อยใจไปตามความรู้สึกอีกครั้ง

จูบครั้งนี้นุ่มนวลไม่ต่างจากครั้งก่อน และกระตุ้นความรู้สึกอย่างบอกไม่ถูก ความ
ใกล้ชิดที่มากมาย ความรักที่เพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถูกถ่ายทอดผ่านรอยจูบ ผ่านริม
ฝีปาก ผ่านลิ้นอุ่นๆ เกมส์ดึงตัวเพลินให้ลุกขึ้น จูบนั้นเร่งเร้าและดุเดือดขึ้นทุกขณะ
ทั้งสองกำลังเต้นไปตามจังหวะของไฟรักที่กำลังจะประทุเต็มที่

เกมส์รุกเข้าหา เพลินถอยตัวตามแรงของเกมส์ มือของเกมส์เริ่มเลื่อนจากแขน
มาจับที่หน้าอก เพลินพยายามปัดมือของเกมส์ออก แต่ความรู้สึกสัมผัสจากฝ่ามือ
ของเกมส์กลับทำให้เธอทำได้แค่กำข้อมือเกมส์เอาไว้แน่น จนเมื่อเพลินสะดุดกับ
เตียงนอนของเธอ ทำเอาเธอล้มลงบนที่นอน ส่วนเกมส์ก็เสียหลังล้มลงมา แต่เอา
แขนยันที่นอนไว้ได้ ตอนนี้เพลินกับเกมส์แยกออกจากกัน จะพูดอย่างนั้นก็ไม่เชิง
เมื่อเพลินยังอยู่ใต้ตัวของเกมส์ อยู่ข้างๆแขนของเกมส์ที่ยันที่นอนเธอเองไว้ สภาพ
แบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าที่นอนช่วยชีวิตเธอไว้ หรือจะเป็นใจให้เกมส์กันแน่

เกมส์มองจ้องครูเพลินที่นอนอยู่ใต้อ้อมแขนของเกมส์ ใบหน้าของครูเพลินที่มีเงา
จากร่างกายของเกมส์บังเอาไว้บางส่วน เกมส์หายใจหนักแล้วค่อยๆผ่อนลงมา รับรู้
ถึงใจที่เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เมื่อกี๊เกมส์เผลอใจทำอะไรไปมากแล้ว

“ครู...เพลิน” เกมส์พูดออกมาตะกุกตะกัก และไม่ค่อยจะเต็มเสียง “เกมส์...”

เกมส์พูดออกมาแค่นั้น แล้วกลืนน้ำลายลงคอ ทำเอาคำพูดหลุดลงไปด้วย สายตา
ที่จ้องมองกันระหว่างเกมส์กับเพลิน เหมือนจะสื่อความหมายได้ดีกว่าคำพูดในตอนนี้

“กลับบ้านมั้ยเกมส์” เพลินถามออกมา ไม่อยากให้มันมากกว่านี้แล้ว เธอต้อง
หนักแน่นไว้
“ยัง”

เกมส์ตอบออกมาแทนความคิดทั้งหมดที่เกมส์มี กำลังสงสัย ว่าต้องคร่อมครูเพลิน
ท่านี้อีกนานมั้ย เกมส์ชักจะเมื่อแขน

“ครูเพลิน....” เกมส์ยังพูดไม่เต็มเสียงเหมือนเดิม “เป็นแฟน...กับเกมส์นะ”
“ทำไมถามอ่ะ”

เพลินเองตอนนี้ก็สมองโล่งๆพอกัน โดนถามแบบนี้ก็ไม่รู้จะตอบยังไง ได้แต่ถาม
กลับ ท่าทางก็อ้ำอึ้งไม่แพ้เกมส์

“ก็...” เกมส์สูดลมหายใจเข้า “ถ้าไม่เป็น แล้วมันจะดีหรอ”

เกมส์พูดออกมาไม่ถูกเหมือนกัน แต่เหมือนจะรู้แน่ว่า ต่อจากนี้ คงต้องมีอะไรเกิดขึ้น

“แล้ว...ถ้าครูไม่เป็น” เพลินมองจองลูกศิษย์คนรัก “เกมส์จะ...หยุดแค่
ตรงนี้มั้ย”
“ไม่รู้ดิ” เกมส์ทำท่าครุ่นคิด และก็ยิ้มไม่เต็มรอยยิ้ม “ก็...คงจะรู้สึกแปลก
หลังจากนี้มากกว่า แต่คง...ไม่หยุด”

เกมส์เม้มปากหลังจากพูดจบ

“งั้น...” เพลินหันมองไปทางอื่น แล้วค่อยหันกลับมาทางเกมส์ “งั้นก็...
ถามอีกทีได้มั้ย”

เกมส์หัวเราะออกมาแบเขินๆ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก

“เป็นแฟนกับเกมส์นะ”
“อืม”

เพลินตอบรับ ไม่สามารถห้ามเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้ต่อจากนี้แล้ว ไม่สามารถจริงๆ

เกมส์ยิ้มออกมา รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก แปลกๆเหมือนกันที่มาขอเป็นแฟนตอนนี้
แต่คงต้องแปลกกว่านี้แน่ ถ้าหลังจากนี้ยังไม่เป็นแฟนกัน เกมส์โน้มตัวลง เพลินเอง
ก็ดันตัวเข้าหา ริมฝีปากของทั้งสองเบียดชิดกันอีกครั้ง เกมส์ค่อยๆกดตัวครูเพลิน
ให้นอนลงอีกครั้ง ก่อนที่เกมส์จะเขยิบตัวขึ้นมาบนเตียงเต็มตัว ลิ้นอุ่นๆของทั้งสอง
ที่หยอกเย้ากันไปมา ยิ่งเพิ่มอารมณ์รักให้ลุกโชน มือของเกมส์ค่อยๆปลดกระดุม
เสื้อของครูเพลิน ไม่นานร่างกายส่วนบนของเพลินก็เป็นอิสระจากสิ่งปกปิดใดๆ

เกมส์เค้นคลึงหน้าอกที่สวยงามได้รูป เพลินถึงกับครางออกมาในคอ ความรู้สึก
โหมกระหน่ำเธอเหลือเกิน จนเธอไม่สามารถควบคุมอะไรได้อีก สัมผัสของเกมส์
นั้นแผ่วเบา แต่เพลินกลับใจเต้นแรง ใบหน้าร้อนผ่าว เกมส์ดันตัวเองขึ้นอีกครั้ง จ้อง
หน้าครูเพลินเพียงแวบเดียว แล้วเลื่อนตัวลง ทำตามใจปรารถนา

“เกมส์” เพลินเรียกออกมาเบาๆ

เกมส์ไม่ได้ตอบรับคำเรียก เพราะตอนนี้เกมส์กำลังใช้ริมฝีปากบางๆของเกมส์รุกล้ำ
หน้าอกขาวเนียนของเพลิน

“เกมส์ อา....” เพลินหลับตาเหมือนพยายามหลีกหนีความเสียวที่มี มือข้าง
หนึ่งจับแขนของเกมส์ไว้แน่น จากความเสียว

เกมส์ดูดเม้มยอดอกของเพลินอย่างแผ่วเบา ทุกการกระทำเป็นไปอย่างช้าๆ เกมส์
ต้องการเก็บทุกรายละเอียดให้ชัดเจนเข้าไปในใจ

“เกมส์ ครูเสียวนะ” เพลินพยายามพูดออกมา เกมส์เงยหน้าขึ้นมองยิ้มๆ

แต่เกมส์ก็ไม่ได้พูดอะไร เกมส์ลูบฝ่ามือผ่านหน้าอกครูเพลิน เล่นเอาเพลินแทบหยุด
หายใจ เกมส์จะลากมือผ่านหน้าท้องของเพลิน เพลินถึงกับต้องเกร็งท้องเอาไว้
เสียวกับรสสัมผัสเหลือเกิน แต่เพลินรู้ดีว่าความเสียวคงยังไม่หยุดแค่นี้

“ครูเพลิน” เกมส์ดันตัวขึ้นมามองจ้องเพลินอีกครั้ง
“หืม”

เกมส์ไม่พูดอะไรต่อ นอกจากกดริมฝีปากของตัวเองเข้าหาริมฝีปากของครูเพลิน
จูบกันอีกครั้ง ส่วนมือของเกมส์นั้นวนเวียนอยู่บริเวณขาอ่อนครูเพลิน ฝ่ามือของ
นักดนตรีอย่างเกมส์ลูบสัมผัสขาอ่อนของเพลินเพียงแผ่วเบาแต่เพลินกลับรู้สึกเสียว
วาบไปทั้งตัว ร่างกายของทั้งสองเบียดชิดกัน เกมส์ค่อยๆถอดกระโปรงของเพลิน
ออก ในตอนนี้มีเพียงสัญชาตญาณเท่านั้นที่ผลักดันให้เกมส์รับรู้ว่า เกมส์จะต้องทำ
อย่างไรต่อไป เกมส์ค่อยๆใช้ปลายนิ้วสัมผัสที่ส่วนอ่อนโยนของเพลินจากด้านนอก

“อือออ” เพลินครางออกมา ถ้าหากไม่จูบกับเกมส์อยู่ เสียงคงดังกว่านี้

เกมส์รับรู้ถึงความชื้นแฉะแม้จากภายนอกก็ตาม เกมส์กำลังทำมากเกินไปหรือเปล่า
แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว เกมส์ไม่อาจจะถอนตัวออกมาได้ ความต้องการในใจมันมาก
มายเหลือเกิน

เพลินหายใจติดขัด ยิ่งเมื่อเกมส์เน้นสัมผัสที่ส่วนบอบบาง เพลินแทบจะคลั่ง
ร่างกายเธอตอบสนองกับสัมผัสของเกมส์ดีเหลือเกิน เธอไม่สามารถปฏิเสธการ
กระทำของเกมส์ได้แม้แต่น้อย

เกมส์ถอดสิ่งปกปิดชิ้นสุดท้ายบนร่างกายของเพลินออกมา ก่อนจะกรีดนิ้วที่
เรียวยาวผ่านทางรักจากล่างขึ้นบน

“อ๊ะ…”

เพลินร้องออกมา แล้วดันตัวออกจากการจูบ เธอหลับตาแน่น เสียวมากเกินกว่าที่
ร่างกายจะทนรับได้ แต่สำหรับเกมส์ นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

“ครูเพลิน” เกมส์รอครูเพลินลืมตา มองหน้าเกมส์ “ไม่เป็นไรนะ”
“อืม”

เพลินตอบไม่เต็มเสียง เกมส์ยิ้มออกมาบางๆ เลื่อนนิ้วขึ้นมาคลึงเบาๆที่จุดสัมผัส

“เกมส์”

เพลินเรียกเกมส์ไม่เต็มเสียงนัก คำเรียกไม่ได้มีความหมายในการเรียกอย่า
งจริงจัง เพียงแต่เพลินเสียวจนไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ลมหายใจของเพลินขาด
เป็นห้วงๆ เพลินกำมือตัวเองแน่น เกมส์เลื่อนตัวลง เพลินมองตาม เกมส์กดใบหน้า
ตัวเองลงที่ทางรักของครูเพลิน

“เกมส์ ครูไม่ไหว....”

เพลินพูดไม่ทันจบประโยค เกมส์ก็ส่งปลายลิ้นเข้าไปสัมผัสกับส่วนชื้นแฉะที่หอมหวาน

อา...” เพลินร้องครางในทันที

มือของเพลินกำแน่นยิ่งกว่าเดิม ร่างกายเหมือนจะฉีกขาดให้ได้ในตอนนี้ ลิ้นของ
เกมส์รัวเร็วขึ้น เพลินหลับตาแน่น

“อือ...เกมส์”

เพลินหายใจหอบ ลิ้นของเกมส์กำลังเรียกน้ำตาของเพลิน น้ำตาที่ออกมาจาก
ความอดทนอดกลั้นต่อความเสียว เกมส์รับรู้รสชาติน้ำรักที่มากมาย เพลินเกร็งตัว
ร่างกายของเธอกระตุกเบาๆ เกมส์ดันตัวขึ้น แล้วเขยิบขึ้นมาคร่อมตัวครูเพลินอีกครั้ง

เพลินหายใจหอบเหนื่อย มองหน้าคนอายุน้อยกว่า เกมส์ยังคงยิ้ม แล้วโน้มตัว
ลงมาหา จดริมฝีปากมาที่ริมฝีปากของเพลิน เพลินไม่ได้ตอบรับรอยจูบเหมือน
เช่นเคย เธอปล่อยให้เกมส์เป็นคนควบคุมรอยจูบนี้ เพราะเธอเหนื่อยเหลือเกิน ขอพัก
อีกสักหน่อย ให้รู้สึกผ่อนคลาย แต่ทว่า มือของเกมส์กลับไม่หยุดนิ่ง นิ้วของเกมส์
กรีดผ่านทางแยกของเธออีกครั้ง

เพลินดันตัวเกมส์ออก เกมส์ยังคงมองจ้องครูเพลินด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ไหวแล้วเกมส์” เพลินบอก
“ไม่ไหวจริงหรอคะ” เกมส์ถามเสียงอ่อนโยน
“อ๊ะ” เพลินถึงกับคราง เมื่อเกมส์ขยับนิ้วเข้าหาจุดสัมผัสของเธออีกครั้ง
“ก็ยัง ตอบสนองอยู่นะ”
“เกมส์”

เพลินฟาดผ่ามือที่แขนของเกมส์เบาๆ เธอก็อายเป็นเหมือนกันนะ เกมส์หัวเราะ
ออกมาเบาๆ ก่อนจะเร่งจังหวะนิ้วของตัวเอง เพลินหลับตาแน่นอีกครั้ง ความเสียว
กลับมาเล่นงานเธออีกแล้ว เพลินเริ่มหายใจขาดเป็นห้วงๆ แล้วเกมส์ก็หยุดมือ

“ไม่ไหวก็ไม่ไหว” เกมส์บอก

เพลินลืมตามองหน้าเกมส์ เล่นกันอย่างงี้เลย เกมส์ยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า

“เกมส์” เพลินเรียกเสียงแผ่วเบา
“ครับ”

เพลินเงียบอยู่สักพัก มือของเกมส์ยังอยู่ทีเดิม แต่หยุดนิ่ง สิ่งที่เพลินต้องการในตอนนี้

“ต่อสิ”

เพลินพูดออกมาแล้วหลบสายตาเกมส์ทันที ไม่คิดเลยว่าจะโดนเกมส์เล่นงาน
แบบนี้ เธอเขินอยู่เหมือนกันที่พูดออกมาไปแบบนั้น เกมส์มองหน้าเพลิน เพิ่งเคย
เห็นมุมน่ารักๆของครูเพลินก็ตอนนี้แหละ เกมส์โน้มตัวเข้าหาและจูบกับเพลินอีกครั้ง
และเริ่มทำในสิ่งที่เพลินร้องขอ นิ้วเรียวยาวของเกมส์ค่อยๆลากผ่านทางแยกลงสู่
ทางรัก เพลินสูดหายใจเข้าก่อนที่จะหยุดนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะผ่อนลมหายใจออกมา
เกมส์ดันนิ้วเข้าไปในร่างกายของเพลินช้าๆ

“อือออ”

เพลินครางอยู่ในคอ หลับตา กัดกรามแน่น ไม่ได้สนใจรสจูบอีกต่อไป ทุกอย่าง
จดจ่ออยู่ที่นิ้วมือของเกมส์ นิ้วมือที่สอดประสานเข้ามาในร่างกาย เกมส์รับรู้ถึง
ความคับแน่น และอุ่นชื้น เพลินเกร็งตัว โอบกอดเกมส์เอาไว้แนบกาย ความเสียว
ที่เธอไม่อาจหลีกหนีหรือปฏิเสธ เกมส์ถอนตัวออกจากการจูบ เพลินยิ่งกอดเกมส์
แน่นเข้าไปอีก ส่วนเดียวที่เกมส์สามารถขยับได้อย่างอิสระมีเพียงฝ่ามือของเกมส์
เท่านั้น

“เกมส์ ครู....” เพลินพูดอะไรออกมาได้อย่างยากเย็น

ยิ่งเมื่อเกมส์ดันเข้าสุดปลายนิ้ว เพลินแทบจะหยุดหายใจ เรี่ยวแรงแทบจะไม่เหลือ
วงแขนของเพลินกอดรัดเกมส์เอาไว้ เกมส์อึดอัดแต่ก็มีความสุข และกำลังส่งมอบ
ความสุขผ่านปลายนิ้วที่เริ่มขยับไหวอยู่ภายในร่างกายของหญิงสาวที่เกมส์รัก

“ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว....เกมส์.....”

เพลินพูดออกมาแค่คำๆนี้ ยิ่งเกมส์ขยับมือมากเท่าไหร่ เพลินยิ่งเกร็งตัวเข้าหา
เกมส์ ความรู้สึกสัมผัสภายในร่างกาย ทำให้ร่างกายของเพลินร้อนผ่าว เพลินรู้สึก
ว่าร่างกายเธออาจจะแตกเป็นเสี่ยงๆก็ได้ หากต้องเผชิญกับความเสียวที่มากมาย
ขนาดนี้ สติสัมปชัญญะเธอเริ่มน้อยลงทุกทีๆ เพลินกำลังเผชิญอยู่กับความรู้สึกที่
ยากแก่การรับมือ

เกมส์รับรู้ถึงความตอดรัดที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เกมส์ยิ่งเร่งจังหวะนิ้วของตัวเอง
มากขึ้น ความรู้สึกล้วนๆที่เป็นตัวควบคุมการกระทำของเกมส์ นี่เป็นครั้งแรก แต่เกมส์
รู้สึกเหมือนกับว่า ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด

“เกมส์……”

เพลินพูดเสียงอ่อย ก่อนจะครางออกมา เธอจะไม่ไหวจริงๆ ร่างกายของเธอเหมือน
ไม่ใช่ของเธออีกต่อไป ทำไมเกมส์สามารถควบคุมการตอบสนองและความรู้สึกของ
เธอเอาไว้ได้มากมายขนาดนี้ เพลินหายใจหอบเหนื่อย ร่างกายสั่นไหว หัวใจสั่นไหว
สมองว่างเปล่า
“อา...”

ร่างกายของเพลินกระตุก ตัวเธอเบาหวิว วงแขนที่เคยโอบรอบเกมส์เอาไว้แน่นถูก
คลายออก เกมส์หยุดการกระทำของตัวเอง และถอนการรุกล้ำจากร่างกายของ
เพลิน เกมส์ดันตัวขึ้นมองใบหน้าของเพลิน เพลินหลับตา ค่อยๆหายใจเข้าออกช้าๆ
เกมส์อมยิ้ม แล้วทิ้งตัวลงนอนตะแคงข้างๆครูเพลิน

หลังจากผ่านไปสักพัก เพลินดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกาย พอผ่านพ้นช่วงที่
อารมณ์พลุ้งพล่านมาแล้ว ความเขินก็เข้ามาแทนที่

“กี่โมงแล้วเนี่ย”

เพลินถามออกมา ก่อนจะมองนาฬิกา เที่ยงคืนกว่าๆแล้ว

“เกมส์ไม่กลับบ้านหรอ” เพลินถามด้วยความตกใจ
“เอ่อ...” เกมส์ทำหน้าไม่ค่อยถูก “บอกที่บ้านไปแล้วว่าไปค้างบ้านพีท”
“หรอ” เพลินมองหน้าเกมส์ “หรือว่าตั้งใจจะ...” เพลินพูดต่อไม่ออก
“เปล่าๆ” เกมส์รีบปฏิเสธ “เกมส์แค่ ไม่รู้ว่าจะคุยเสร็จเมื่อไหร่ ก็เผื่อเอาไว้”

เพลินมองเกมส์ ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เกมส์ยิ้มๆ เป็นจริงอย่างเกมส์บอก ส่วนเรื่องที่
เกิดขึ้นเมื่อครู่ที่เกิดขึ้น มันอยู่นอกเหนือการควบคุมจริงๆ

“ครูเพลินเป็นแฟนกับเกมส์แล้วนะ” เกมส์ดึงครูเพลินเข้ามากอด
“อะไร”

เพลินทำเป็นไม่สนใจแล้วมองไปทางอื่น เกมส์หัวเราะ จะเป็นหรือไม่เป็น
ก็เหมือนเดิมเลยแฮะ

“ไหนบอกรอครูฝึกสอนเสร็จก่อน ได้ไง” เพลินถาม
“ไม่รู้สิ” เกมส์ยังคงยิ้ม ก็ความสุขมันอัดแน่นในใจ “ครูเพลินก็ตอบรับไม่ใช่หรอ”
“เฮ้อ”

เพลินทำเป็นถอนหายใจ ก็จริงอย่างเกมส์ว่า ก็ในเมื่อมันมาถึงขั้นนี้ ไม่ตอบรับก็
แย่แล้ว ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างที่เราหวังทุกอย่างหรอก เพลินคิดได้แค่นั้น

“เกมส์รักครูเพลินนะ” เกมส์บอก

เพลินยิ้มรับคำพูดของเกมส์ เกมส์กำลังรอลุ้นว่าครูเพลินจะพูดกับเกมส์กลับมามั้ย
เพลินเห็นท่าทางของเกมส์ ก็ยิ้มออกมา

“ไม่บอกหรอก” เพลินบอก เกมส์ทำหน้าเซ็งทันที “ครูไปอาบน้ำดีกว่า”
“โห่” เกมส์ทำเสียงผิดหวัง พร้อมลุกขึ้นนั่ง

เพลินยิ้มๆ แล้วเธอจะลุกขึ้นยังไงล่ะเนี่ย ก็...เธอ…

“เกมส์” เพลินเรียกเสียงเข้ม
“อะไรครับ”
“หันเข้ากำแพงไปเลย”
“ทำไมอ่ะ” เกมส์มองสงสัย
“ครูจะไปอาบน้ำ”

เพลินบอก พร้อมลุกขึ้นนั่ง และยังเอาผ้าห่มคลุมตัวเธออยู่

“ก็ไปดิครับ” เกมส์ยิ้มๆ “เขินอะไร เมื่อกี๊ เกมส์ก็...” เกมส์ทำหน้าเจ้าเล่ห์
“เดี๋ยวเถอะนะ” เพลินไม่พูดเปล่า ยังฟาดมือลงมาที่แขนเกมส์
“ไม่เดี๋ยวแล้ว” เกมส์เอามือจับแขนแล้วหัวเราะออกมา “โอเคๆ ไม่มองก็ไม่มอง”

เอาเข้าจริงเกมส์ก็เขินเหมือนกัน พอผ่านช่วงนั้นมาแล้ว ก็กลับไปเป็นเด็กขี้เขิน
แบบเดิม เกมส์หันไปมองทางอื่น เพลินมองจ้องเกมส์สักพักจนแน่ใจ เธอค่อยๆ
ลุกขึ้น หยิบเสื้อผ้าของเธอทั้งหมดไป เกมส์ที่หันหน้ามองกำแพงอยู่ก็ยิ้มกับตัวเอง
ยิ้มกับความสุข ยิ้มกับทุกๆอย่าง

เพลินเดินเข้ามาในห้องน้ำ ถอนหายใจออกมาเบาๆ รู้สึกตึงนิดๆที่ท้อง ที่เธอปล่อย
ให้มันเกิดขึ้นขนาดนี้ ก็คงมีแค่เหตุผลเดียวเท่านั้น แล้วตอนนี้ก็เป็นแฟนกับเกมส์
แล้วสิ เธอยิ้มออกมานิดๆ มาถึงขั้นนี้แล้ว อะไรควรจะเป็นก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป
………………………………………………………………………………………………


ร้างฝีมือไปนาน เลยไม่รู้ว่า อีโรติกในแบบของผมตอนนี้ มันโอเคมั้ยอ่ะ 555

อ่านทวน ไปๆ มาๆ บรรยายละเอียดไปมั้ยหว่า ฟุ้ยๆๆๆ

แต่ผมรื้อตอนนี้หลายทีเหมือนกัน มันยังไงๆก็ไม่รู้ครับ

ครูกับนักเรียน.. แต่เอาเป็นว่า ตอนแต่งผมคิดว่าเกมส์กับเพลินเป็น นักเรียนกับนักศึกษา
เลยพอก้าวข้ามความรู้สึกบางอย่างในใจมาได้ครับ 555

ครับผม ไม่รู้จะพูดไรต่อ ก็ตามเนื้อเรื่องหละครับ

เจอกันตอนหน้าครับ ทุกคน

By : TepiN    Date : 3 Jul 2009 00:14    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 353860 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ TepiN ตั้งกระทู้ 428 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ TepiN ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 474914   Open On : เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (END+)
 474455   Open On :เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (11)
 474233   Open On :เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (10)
 473937   Open On :เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (9)
 473827   Open On :เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (8)
 473570   Open On : เปิดหัวใจ ไว้รอเธอ (7)
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ TepiN เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด )

 
แนะนำ เว็บไซด์ ในเครือ น่ารักดอทคอม
@ รู้ไว้ จะได้ไม่ตกยุค Top 50 อันดับเพลงฮิตติดชาร์ท ทุกค่ายเพลง ทุกศิลปิน ( 50 TOP Chart ) ไม่ว่าจะ GMM Grammy , RS , BMG , EMI , Sony Music รวมไว้ที่นี่ !!! Update รายสัปดาห์ !!!
@ Magnet Fever แม็กเน็ต ฟีเวอร์ เว็บของสะสม Magnet ( แผ่นแม่เหล็ก Mini Poster ) ของภาพยนตร์ไทย และ ภาพยนตร์ต่างประเทศ เน้นของ SF CINEMA


ความคิดเห็นตามปี : [ ปี 2552 ]   [ ปี 2553 ]   [ ปี 2554 ]   [ ปี 2555 เป็นต้นไป ]  
หน้านี้ แสดง ความคิดเห็นตั้งแต่ปี พศ. 2555 ( คศ. 2012 ) เป็นต้นไป เท่านั้น !

ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]


คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]


ผู้สนับสนุน : ร้านดอกไม้ | Directory | หวย สถิติหวย ตรวจหวย | งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา
PHA HIV AIDS | Desktop Wallpaper | CheckDomain | รหัสไปรษณีย์ | Barbie | Lady | ทอมดี้
จตุคามรามเทพ | Karaoke Mobile MMS | เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์ทำอาหาร เกมส์แข่งรถ


Copyright © Since Feb 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha