Cute Variety Online

 
DVD UP 2 U
น่ารักดอทคอม | หาเพื่อน Msn List | คลับคนน่ารัก | แชท ห้องคุย | กระดานสนทนา | อีการ์ด Ecard | ทอมดี้ น่ารัก | สมัครสมาชิกใหม่
 
พื้นที่โฆษณา

@ ปรับแต่งมือถือ !!! : Truetone Karaoke Poly Karaoke Truetone PolyRingtone Mobile Wallpaper Mobile Theme Mobile Animation Vdo Clip Sound Clip Mobile Game My Wallpaper
@ Harddisk Notebook ราคาถูก ต้องที่ Kampcom.com เท่านั้น !! : Harddisk Notebook External Case IBM + Harddisk 60 GB , 80 GB ,100 GB ,120 GB ราคาถูก จัดส่งทั่วไทย !!
@ ติดต่อลงโฆษณา Text Link ราคาประหยัด Click
 
 
Member
Profile ของ ^ wanjai ^
^ wanjai ^
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง wanjai IP-address : 125.27.198.168

ขิงก็รา...ข่าก็แรง # ตอนพิเศษ (ตอนเดียวจบ)

มาต่อให้แล้วค่า.....ฟังเสียงเรียกร้องไม่ไหวคะ......

----------------------------------------------------------------------

หลังจากที่วีรินทร์วิ่งตามพศิกามา เขาไม่ลืมที่จะหยิบกุญแจรถมาด้วย

"ไปกับผมนะ...ขึ้นรถสิ" วีรินทร์ลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูอีกด้านให้กับพศิกา

"จะไปไหน"

"ขึ้นรถเหอะ..เดี๋ยวรู้เอง"

จากนั้นวีรินทร์ก็มุ่งหน้าไปยังจังหวัดกระบี่

"ฮัลโหล..ไอ้พงษ์ ชั้นพาน้องแกไปเที่ยวหน่อยนะโว้ย.." วีรินทร์โทร.หาพงษกร

"เฮ้ย..ไอ้บ้า..นึกจะไปก็ไป...แล้วนี่จะไปกี่วันวะ..ชั้นจะได้เตรียมงานไว้เลย"

"สักสามสี่วันวะ...เออ...ดีเหมือนกัน งั้นแกก็จัดการงานให้ชั้นด้วยละกันนะ ชั้นจะพาคุณหนูไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาสักหน่อย.."

"เออ...ขับรถก็ระวังหน่อยละกัน...ไงก็ทนุถนอมน้องสาวชั้นบ้างนะโว้ย..กว่าจะได้แต่งงานก็ช้ำกันหมดพอดี" พงษกรแซวว่าที่น้องเขย


"เออ...ไอ้บ้า....บาย.."

พศิกาค้อนขวับเข้าให้....

"วางแผนอะไรกับพี่ชายชั้นอีกละ..."

"โห..คุณ...ไม่มีแผนแล้วละ..ต่อจากนี้ไปจะมีแต่ความจริงเท่านั้น" วีรินทร์หันมามองพศิกาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าทุกครั้ง...

"นี่..นี่...หยุดเลย..ไม่ต้องทำตาเจ้าชู้" พศิกาแอบยิ้มขำกับท่าทางของเขาไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรจริงจังนัก...

"แล้วนี่คุณจะพาชั้นไปไหนละ..."

"กระบี่"

"กระบี่!"

"ใช่.."

"คุณรู้จักที่นั่นเหรอ?"

"รู้จักสิ ก็ผมมีเพื่อนที่นั่นด้วย...เดี๋ยวให้เค้าจัดการเรื่องห้องพักแล้วก็เรื่องเที่ยวให้เราด้วย" วีรินทร์บอกเธออย่างอารมณ์ดี


การเดินทางเต็มไปด้วยความสุข มีการพูดคุยกันเป็นระยะๆบ้าง ฟังเสียงเพลงไปบ้าง หิวก็แวะหาอะไรทานกันบ้าง..

จนใกล้ถึงวีรินทร์ก็โทรหาเพื่อนที่กระบี่

"ฮัลโหล..."

"ว่าไง..ไอ้เพื่อนรัก.." แพน เพื่อนของวีรินทร์ เป็นสาวหล่ออีกคนในกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันแต่เพราะหน้าที่การงานต่างกัน แม้จะติดต่อกันบ่อย แต่นานๆครั้งถึงจะได้เจอกัน

"แกช่วยหาห้องพักให้หน่อยดิ.."

"ห้องพัก! แล้วแกอยู่ไหนวะ"

"คิดถึงแกวะ เลยมาหาแก ใกล้จะถึงตัวเมืองกระบี่แล้ววะ"

"เออ..ไอ้คุณวีรินทร์นึกจะมาก็มา จะไปก็ไป..กี่ห้องวะ"

"ห้องเดียว เตียงเดียว" วีรินทร์พูดอย่างมีแผน

"มาคนเดียวหรือวะ"

"เออนะ..ไม่ต้องสงสัยเยอะ เดี๋ยวค่อยคุยกันจะถึงแล้ว"

"ฟะ..ไอ้นี่นิ ทำลับลมคมใน เดี๋ยะเหอะ..มาถึงละน่าดู" แพนกล่าวอาฆาตติดตลก


----------------------------------------------------------------------

"นี่..คุณ..คุณ..ถึงแล้ว" วีรินทร์ปลุกพศิกา แล้วจอดรถข้างทางเพื่อให้พศิกาได้เห็นธรรมชาติของกระบี่

"หือ...อืม..ถึงแล้วเหรอ..." พศิกาลืมตาขึ้นอย่างสลึมสลือ แต่พอได้เห็นข้างทางก็ทำให้เธอหายงัวเงียทันที

"โห!! สวยจัง"

"ที่ตรงนี้เขาเรียกว่า "เขาขนาบน้ำ" ส่วนน้ำตรงนี้เป็นน้ำทะเล ป่าตรงโน้น เป็นป่าโกงกาง เมื่อครั้งที่เกิดสึนามิก็ได้ป่าโกงกางนี่แหละช่วยไม่ให้น้ำทะเลพัดท่วมมาได้ ไม่งั้นคนที่นี่คงมีแต่ชื่อแล้วละ" วีรินทร์อธิบายถึงสภาพแวดล้อมข้างทางที่เขาขับรถผ่านมา และได้อธิบายถึงเหตุการณ์ที่น่าสะพึงกลัวที่เคยเกิดขึ้นกับที่นี่..

"ทำไมคุณถึงรู้ละ"

"ก็ผมอยู่ในเหตุการณ์ด้วยนี่.." วีรินทร์สลัดความกังวลนั้นทิ้งเสียก่อนที่จะหมดสนุก

"เอาละ...ถึงแล้ว นี่เป็นโรงแรมที่เพื่อนผมทำงานอยู่ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองพอดี สะดวกสบาย เดี๋ยวเราจอดรถตรงนี้แล้วเข้าไปหามันละกัน" วีรินทร์บอกพศิกาที่ยังคงชื่นชมธรรมชาติอย่างชอบใจ

"คะ..."


----------------------------------------------------------------------

"เฮ้ย...ไอ้คุณแพน ยุ่งรึเปล่าวะ" วีรินทร์เดินเข้ามาหาเพื่อนที่เคาท์เตอร์ทัวร์

"อ้าว...ไอ้วีรินทร์ มาถึงเร็วดีวะ..แล้วพาใครมาด้วยวะ"

"ก็เจ้าสาวชั้นไง นี่คุณพศิกา" วีรินทร์แนะนำให้แพนได้รู้จักกับพศิกา

"หะ..ห๊า...เจ้าสาวนาย?" แพนทำหน้าสงสัย เพราะแต่ไหนแต่ไรมา ไม่เคยเลยที่วีรินทร์จะคบใครสักที

"เออ..เจ้าสาวชั้น ไว้กลับจากกระบี่แล้วจะเอาการ์ดมาให้วะ"

"พศิกาครับ นี่แพน กับตูน เพื่อนผมสมัยเรียนหน่ะ.."

"สวัสดีคะแพน ตูน ยินดีที่ได้รู้จักคะ" พศิกามองดูบรรยากาศรอบๆ ทำให้เธอชักจะชอบที่นี่ซะแล้วสิ

"เอ่อ..งั้นเดี๋ยวขอศิโทรหาพี่ก่อนนะคะ เดี๋ยวเค้าจะเป็นห่วง" พศิกาเดินออกมาโทรศัพท์


ทางด้านวีรินทร์ แพน และตูน

"เฮ้ย..ไอ้บ้า ได้เจ้าสาวจากที่ไหนวะ สวยชิบฯเลย" แพนกล่าวล้อกับวีรินทร์

"ก็น้องสาวเพื่อนที่ทำธุรกิจเหมืองด้วยกันวะ แล้วตูนเป็นไงมั่งละ สบายดีมั้ย ไอ้แพนมันเลี้ยงดูดีหรือเปล่า?"

"ก็ดีนะะ แล้ววีรินทร์ละ สบายดีมั้ย? ท่าทางจะแฮปปี้อะดิ ได้เจ้าสาวสวยซะด้วย" ตูนแซววีรินทร์อีกคน ทำให้วีรินทร์ภูมิใจนักหนาที่ได้เจ้าสาวน่ารัก

"เฮ้ย..อย่าไปชมต่อหน้านะโว้ย เดี๋ยวคุณเธออายแล้วเป็นเรื่องวะ" วีรินทร์พูดกับแพนและตูน แต่สายตาก็ชำเลืองหาพศิกาที่กำลังคุยโทรศัพท์กับพี่ชายเธออยู่


"คะ..พี่พงษ์ แล้วน้องจะรีบกลับนะคะ บายคะ" พศิกาเหมือนจะรู้ตัวว่าโดนพูดถึงก็เลยเดินมาหาวีรินทร์


"คุยอะไรกันเหรอคะ" พศิกาทำหน้าดุใส่วีรินทร์ ทำเอาเขาแอบกลั้นหัวเราะแทบแย่

"อ๋อ..เปล่าหรอกคะ พอดีว่านานๆทีเพื่อนๆเค้าเจอกันสักทีก็เลยคิดว่าคืนนี้จะพาเที่ยวที่เกาะกันหน่ะคะ" ตูนเปลี่ยนเรื่องพูดแทน ทำให้พศิกาสนใจทันที


"แต่ก่อนจะไปเที่ยวกัน เอ้านี่...กุญแจไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนไป แล้วค่อยมาคุยกัน ไว้ชั้นเสร็จงานจะโทรหานายละกัน "

"เออ..ขอบใจวะ"

วีรินทร์เดินนำพศิกาไปเช็คอินแล้วเข้าห้องพักไป ส่วนตูนกับแพนก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป

จะว่าไปวีรินทร์ ตูนและแพนเป็นเพื่อนกันมานานมากๆ สนิทกัน เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน โชคดีที่วีรินทร์ได้รับมรดกจากบรรพบุรุษเป็นเหมืองขนาดใหญ่ของภาคใต้ แต่เขาก็ไม่เคยฟุ้งเฟ้อ ส่วนแพนกับตูนฐานะปานกลาง พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องเลี้ยงครอบครัวได้ ด้วยความที่สนิทกัน เลยทำให้คุยกันได้ทุกเรื่อง


----------------------------------------------------------------------

"อ้าวคุณ ทำไมจองแค่ห้องเดียวละ แล้วทำไมมีแค่เตียงเดียว" พศิกาตั้งคำถามให้กับวีรินทร์

"ก็ห้องมันเต็มนี่คุณ ช่วงนี้เป็นหน้าท่องเที่ยว ห้องก็ถูกจองล่วงหน้าหมด นี่ดีนะที่ไอ้แพนกับตูนเค้าแซงคิวมาให้อ่ะ..." วีรินทร์โกหกคำโต แต่ในใจนะเหรอ...

"งั้นคุณนอนล่าง ชั้นจะนอนบนเตียง..." พศิกาเห็นหน้าของวีรินทร์แล้วไม่อยากคิดเลยจริงๆว่าจะเกิดอะไรขึ้น

"อะ..อะ...ไม่เถียงกับคุณแล้วละ คุณไปอาบน้ำก่อนไป..."

"ก็ดีเหมือนกัน ชั้นเหนียวตัวจะแย่แล้ว" น่าน...นนน..เข้าแผนเป๊ะเลย

แล้วพศิกาก็เข้าห้องน้ำไป ส่วนวีรินทร์ หึ..หึ...รีบวิ่งไปอีกห้องที่แพนได้เปิดไว้ให้ แล้วรีบอาบน้ำ ชำระร่างกายทันที

เสร็จแล้วก็รีบวิ่งกลับไปที่ห้องเดิม.........แล้วแกล้งทำเป็นหลับ


"แก๊ก..." เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกแล้ว...อา....(ใจเย็นๆไว้ลูกเดี๋ยวก็ได้แอ้มแล้ว : วีรินทร์คิดอย่างลิงโลด เพราะเขาวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว แค่ให้แพนเป็นผู้ประสานงานให้เท่านั้นเอง) เจ้าเล่ห์จริงๆเลย..พับผ่าสิ..!!

"อ้าว..หลับซะแล้ว...หุ..หุ..เวลานายหลับนี่น่ารักเหมือนเด็กเลยแฮะ.." พศิกาจ้องนัยน์ตาคมเข้มของวีรินทร์ ทำให้เธอเผลอมอง ลืมไปว่าเธอนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว

"อุ๊ย.." วีรินทร์ลืมตาขึ้นมาแล้วรีบดึงตัวพศิกาลงไปทาบทับบนตัวเขา

"แอบมองแบบนี้ไม่ดีนะครับ..แล้วก็ขอร้องละ อย่าทำสายตาแบบนี้ให้ใครเห็นด้วย ผม
ไม่ชอบ" วีรินทร์ติงเบาๆไม่จริงจังนัก

แล้วเขาก็โน้มใบหน้านวลนั้นลง หอมแก้มเธอเบาๆ แต่สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดซะ..

"นี่คุณ..ทำอะไรหนะ" พศิกาหน้าแดงแจ๋ดเลยละคะ...

"ก็จะจูบคุณไง" วีรินทร์ทำหน้าทะเล้น

"บ้า! ไปอาบน้ำไป๊ เหม็น" พศิกาเมินหน้าหนีความอายนั้นซะ แต่ที่บอกว่าเหม็นเห็นจะไม่จริงซะแล้วละ เพราะเมื่อกี้เธอได้กลิ่นแป้งหอมอ่อนๆโชยเข้าจมูกเธอ แต่ก็ไม่เอะใจอะไร

"ผมรักคุณจัง" วีรินทร์เอ่ยน้ำเสียงจริงจัง

"บ้า!!" พศิกาพยายามพยุงตัวเองให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา แต่ดูท่าว่าเขาจะไม่ปล่อยง่ายๆซะแล้วละ

"คุณ ปล่อยนะ ให้เพื่อนรออยู่ไม่ใช่เหรอ? ไปหาอะไรกินกันเถอะ ชั้นหิวแล้วละ" พศิการีบเปลี่ยนเรื่องคุย

"ไม่ละ กว่าเพื่อนผมจะเลิกงานก็สองทุ่มโน่นละ นี่เพิ่งห้าโมงเย็นเองนะ มีเวลาอีกเยอะแยะ ผมว่าเราหาอะไรทำกันดีกว่ามั้ย?" วีรินทร์แอบยิ้มมุมปากไม่ทันที่พศิกาจะสังเกตเห็น

"คุณจะทำอะไร ชั้นเหนื่อยจะนอน ปล่อยนะ" ยิ่งพศิกาพูดเยอะเท่าไหร่วีรินทร์ก็ยิ่งกอดแน่นขึ้นเท่านั้น

วีรินทร์ดันร่างของพศิกาให้อยู่ด้านล่าง สำรวจร่างกายตอนนี้ที่ปกปิดเพียงผ้าเช็ดตัวผืนน้อยผืนเดียว เขาค่อยๆแกะมันออกอย่างช้าๆ สายตาเป็นประกายมองพศิกาแ ทบคลั่ง พศิกาฝืนตัวเอง รีบตะปบมือของเขาให้หยุดการกระทำนั้นลง แต่มีหรือ? ที่คนอย่างวีรินทร์จะยอมง่ายๆ เขาค่อยๆดันผ้าผืนนั้นออกอย่างง่ายดาย

ทำให้เขาเห็นสัดส่วนของเธอชัดเจนเต็มสองลูกกะตา

โอ้วว...แม่เจ้า.......สวยเป็นบ้า...

"คุณสวยจัง" วีรินทร์เริ่มเพ้อละ..

พศิกาอายแทบแทรกแผ่นดินหนี เกิดมาไม่เคยแก้ผ้าให้ใครดู และไม่เคยดูของใคร หน้าเธอแดงยิ่งกว่าตอนเธอโกรธซะอีก...

วีรินทร์บรรจงจูบหน้าผากพศิกาเบาๆ สบตาเธอเป็นการขออนุญาตเธอ แต่คงไม่ต้องรอให้เธอตกลงแล้วละ เพราะเขาได้ส่งจูบให้เธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จูบที่เนิ่นนาน เร่าร้อน ทำให้ร่างกายคุกรุ่นไปด้วยไฟราคะ

จูบที่มีความหมาย ลิ้นที่สอดใส่เข้าหากันและกัน ดูเหมือนพศิกาเองก็เริ่มมีอารมณ์คล้อยตามเขาแล้วละ มือเขาบีบเล่นที่เต้านมทั้งสองข้าง ส่วนมือของพศิกาโอบรอบคอของเขา

"อืม..." พศิกาครางเบาๆ

วีรินทร์ใช้มือเคล้นคลึงหน้าอกของพศิกาใช้นิ้วเขี่ยวนไปมาที่ยอดอกของเธอ มืออีกข้างก็ลูบไล้ที่ติ่งเสียว

วีรินทร์ใจเย็นมากพอที่จะไม่บุ่มบ่ามทำอะไรเร็วเกินไป เขาต้องค่อยๆทรมานเธอมากกว่านี้

"คุณสวยจัง" วีรินทร์กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูเธอ ทำเอาเธอขนลุกซู่ทันที

วีรินทร์ใช้ลิ้นลากเลียลงมาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่เนินสวาทของเธอ เขาจ้องมองมันอย่างไม่วางตา ทำให้พศิการีบเอามือปกปิด

แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้ทำแบบนี้ได้นานนักหรอก เขาไล้ลิ้นละเลงลงบนเนินอวบอูมนั่น อา..สวยมาก..เขาอดใจไม่ไหว ใช้ลิ้นแทรกแซงเข้าไปควานหากลีบสวาทด้วยความที่ประสบการณ์ที่เคยผ่านมาสอนให้เค้ารู้ว่าต้องทำยังไงต่อไป น้ำที่ไหลทะลักออกมาอย่างไม่ตั้งใจทำให้วีรินทร์รีบดูดกลืนเข้าไปอย่างไม่รังเกียจ

"หวานจัง" วีรินทร์บ่นพึมพำ

ส่วนพศิกาหนะเหรอ ไม่ต้องพูดถึง เธออายจนไม่รู้จะทำยังไงแล้วละ

"อ๊ะ...อา..." เสียงร้องครวญครางของเธอทำให้วีรินทร์ได้ใจ สองมือยังขยุ้มอยู่บนเนินอกของเธอ ปลายนิ้วที่เขี่ยไล้ไปมายังคงทำอยู่อย่างนั้น แต่ทนุถนอมยิ่งนัก

วีรินทร์เกร็งลิ้นแล้วแทงเข้าไปในรูสวาทนั่น! ทำเอาพศิกาเด้งสะโพกรับอย่างไม่รู้ตัว

"วีรินทร์...อา...."

พศิกาเกร็งตัวเองอย่างลืมตัว

"อา....ทรมานจังเลย วีรินทร์ ชะ..ช่วยด้วย...."


ไม่ต้องใช้คำรบสอง วีรินทร์ยิ้มได้ใจยิ่งนัก..เขาชำเลืองมองหน้าเธอตอนนี้..ช่างน่ารักจริงๆ...

"ได้ครับ.." วีรินทร์เองคงไม่อยากทรมานเธออีกแล้ว..เขาดูดดุนเนินสวาทรุนแรงขึ้น

"วีรินทร์..ยะ...อย่าทรมาน.....อีกเลย...ได้โปรด........อา......" น้ำเสียงที่แหบพร่าทำให้วีรินทร์ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วละ

วีรินทร์ค่อยดันนิ้วเข้าไป....

"โอ้ย.....จะ...เจ็บ.....เอาออกก่อน....อ๊ะ..." พศิกาผวาพรวดหลีกหนีจากการสอดใส่ของเขา

"อย่ากลัวไปเลยที่รัก....ผมจะนุ่มนวลที่สุด เชื่อผมนะ" วีรินทร์พูดปลอบโยนเธอคลายความกังวลออกไป

พศิกาได้เพียงพยักหน้า วีรินทร์ประกบจูบกับเธออีกครั้ง อา..นี่เขาได้เป็นคนแรกของเธอหรือนี่....!!

เขาโน้มน้าวให้เธอคล้อยตามเขาใหม่ คราวนี้เพิ่มความรุนแรงขึ้นอีก ลิ้นที่ชอนไชเข้าไปทักทายกันสร้างความหฤหรรค์ให้กับเขาสองคนยิ่งนัก มือที่ว่างของเขาลูบไล้ตามลำตัวของเธออย่างหลงใหล

ปลายนิ้วเขี่ยวนไปมาที่ติ่งเสียวของเธอเบาๆก่อนจะสลับเพิ่มความแรงขึ้นจนเธอต้องแอ่นสะโพกตาม

วีรินทร์ขยับขาเธอแยกออกเล็กน้อย ใช้ลิ้นตวัดไปมาที่ติ่งเสียวของเธอ เขาห่อและเกร็งลิ้นแทงเข้าไปข้างในถ้ำแล้วเปลี่ยนมาใช้นิ้วเขี่ยเล่นที่ติ่งเสียวของเธอ ทำเอาเธอต้องส่ายสะโพกร่อนไปมาตามแรงกระแทกนั้นด้วย

"อา..." เสียงครางเพียงเบาๆของเธอทำให้เขากลับรู้สึกถึงความโหยหาที่ยิ่งใหญ่

เขาค่อยๆสอดใส่อีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่อยากให้เธอเจ็บอีก พยายามดึงเกมส์รักให้ยาวนานที่สุดจนเธอมีอารมณ์คล้อยตาม

พรวดเดียวจมมิด...

"โอ๊ะ....โอววว..อืม"

เล่นเอาเธอสะดุ้งโหยงสุดตัว กอดเขาไว้แน่น

เขาลดมือข้างหนึ่ง เขาค่อยๆก้มลงดูดเลียถ้ำสวาทของเธอ ที่ตอนนี้มีน้ำท่วมขังมากทีเดียว

เมื่อวีรินทร์เห็นว่าอาการเจ็บปวดเริ่มบรรเทาลงก็เริ่มบรรเลงเพลงรักต่อไป

"หายเจ็บหรือยังครับ" วีรินทร์ถามด้วยความห่วงใย

"คะ...." พศิกาผลุบหน้าก้มตอบเขาอย่างเขินอาย

เขาค่อยๆขยับนิ้วเข้าออกช้าเร็วสลับกัน มือที่ว่างอยู่ก็เคล้นคลึงทุกอณูของร่างกายจนเธอมีอารมณ์ร่วมมากขึ้น แอ่นอกส่ายสะโพกขึ้นตามความยาวของสิ่งที่เสียดสีเธออยู่ ความรู้สึกของเธอตอนนี้เหมือนนกกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า ช่างมีความสุขเหลือเกิน วีรินทร์จับสองขาขึ้นพาดบ่าแล้วเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เธอครางเสียงกระเส่าอย่างคนบ้าคลั่ง

"โอวววว...ซี๊ดดด.....อา.....ทำไมถึงเสียวอย่างนี้..อูยยยยยย" พศิกาคราง วีรินทร์ยิ้มไม่ตอบอะไรแล้วเขาก็เปลี่ยนท่าเอาขาลงจากบ่า พลางเสยนิ้วนั่นอย่างหนักหน่วง มือที่ว่างยังคงเคล้าคลึงอยู่ที่หัวนมที่ตั้งชูชันท้าทายเขา เธอทำได้แค่สะบัดหน้าไปมา พร้อมกับส่งเสียงครวญครางเท่านั้น เขาค่อยๆปล่อยมือที่จับขาเธอให้มาตวัดรอบเอวเขาไว้ แต่มือที่กำลังทำภาระกิจอยู่นั้นก็ยังคงบรรเลงต่อไป พร้อมกับก้มลงแลกลิ้นอย่างถึงพริกถึงขิง

"อูยยยย.....ซี๊ดดดด..ไม่....ไหว...แล้ว.....จะ...โอ้ย....โอวววว......"

พูดเสร็จเธอกอดเขาไว้แน่น กระตุกสองสามที พร้อมกับบีบรัดอย่างแรงในช่องสวรรค์เป็นช่วงๆ เธอเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่ารสรักที่เขามอบให้จะมีความสุขถึงเพียงนี้

"ชั้นก็รักคุณ" พศิกาพูดเบาๆแล้วเผลอหลับไปในที่สุด

แม้จะเป็นเสียงที่เบานัก แต่เขาก็ได้ยินกับคำที่เธอบอกเมื่อสักครู่

และแล้วทั้งคู่ก็เผลอหลับด้วยกันในอ้อมกอดที่แสนจะอบอุ่นนี้


----------------------------------------------------------------------

การพักผ่อนคราวนี้ ช่างมีความสุขจริงๆเลยละ มีเรื่องดีๆอีกเยอะแยะที่เกิดขึ้นกับคู่รักคู่นี้

หลังจากที่อิ่มหนำสำราญกับอาหารและสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองกระบี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว วีรินทร์และพศิกาก็เดินกลับทางกลับที่เหมืองดินแดนสยามใต้สุดของประเทศไทย (เว่อร์จริงๆเลย)...


การแต่งงานได้เกิดขึ้นอย่างสวยงาม เธออยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาว เหมาะกับเจ้าสาวของเขายิ่งนัก ผิวขาวเนียนอมชมพูสมกับเป็นสาวเมืองกรุงโดยแท้

แม้ว่าเขาจะผิวเข้มตามสไตล์ชาวใต้บ้านเรา...แต่เมื่อมาอยู่ในชุดเจ้าบ่าวทักสิโด้ (ไม่รู้เขียนถูกหรือเปล่า? ถ้าผิดก็ขออภัยด้วยนะคะ) สีขาว

แขกในงานก็จะเป็นลูกน้อง คนงานและพนักงานในเหมืองทั้งนั้น นอกจากนั้นก็เป็นบรรดาเครือญาตของทั้งสองฝ่าย ดูทุกคนจะชอบเจ้าสาวมากๆ เพราะเธอเป็นกันเอง คุยสนุก ทำให้เข้ากับทุกคนได้ง่ายๆ

และงานแต่งคราวนี้คนที่โชคดีที่สุดคงจะเป็นเจ้าบ่าวของเรา "วีรินทร์" เพราะใครๆต่างก็ชื่นชมเจ้าสาวของเขาทั้งนั้น

ณ ห้องหอ

"รู้มั้ย?..วันนี้คุณสวยที่สุด" วีรินทร์มองหน้าสวยใสนั้น

"งั้นก็แสดงว่าทุกวันชั้นไม่สวยนะสิ" พศิกาแกล้งพูดแบบนี้เพราะเธออายนะสิ ไม่รู้ทำไมถึงยังไม่ชินกับตาคมคู่นี้สักที

"ใครว่าละ...คุณสวยทุกวันเลยละ แต่วันนี้พิเศษตรงที่คุณเป็นเจ้าสาวของผม เป็นภรรยาของผมทั้งพฤตินัย และเนตินัย" วีรินทร์ภูมิใจที่สุด

จริงสินะ แม้จะเป็นความรักแบบหญิงรักหญิงและประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายการจดทะเบียนสมรสกัน แต่เขาสองคนก็ได้พี่ชายที่แสนดีเดินทางไปจดทะเบียนสมรสให้ที่ต่างประเทศ เพราะที่นั่นเขายอมรับกันมากกว่าที่นี่

"งั้นชั้นก็ต้องเปลี่ยนนามสกุลนะสิ?" พศิกาแกล้งถาม

"ใช่..และคุณก็คือคุณผู้หญิงของนายหัวของเหมืองแห่งนี้ด้วย" วีรินทร์พูด

"ไม่ดีกว่า...ขอเป็นคนธรรดาก็พอ..." พศิกาแกล้งยั่วอารมณ์เขา

"ไม่ได้! คุณเป็นของผม ยังไงก็ต้องเป็นตลอดไป" วีรินทร์ชักจะอารมณ์เดือด

"อืม..ชั้นไปอาบน้ำดีกว่า เหนียวตัวแล้วละ"

"ผมอาบด้วย" วีรินทร์ยิ้มเจ้าเล่ห์

"ม่ายยยยยยยเอา......." พศิการีบวิ่งไปที่ห้องน้ำแต่ไม่ทันซะแล้ว

วีรินทร์ตะครุบตัวเธอเอาไว้ แล้วแกล้งซุกไซร้จมูกลงบนต้นคอของเธอ

"อุ้ย..คุณ" พศิกาสะดุ้งเสียว

เขาหันมายิ้มให้คนรัก สายตาสองคนประสานกันเหมือนมีมนต์สะกด วีรินทร์จูบแผ่วเบาที่หน้าผากเธอ ก่อนจะเลื่อนลงมาจูบริมฝีปากรูปกระจับของเธออย่างดูดดื่ม พร้อมกับดันร่างของเธอให้เอนราบลงกับเตียงนอนนุ่มๆ ทั้งสองจูบกันเนิ่นนาน มือลูบไล้กันและกัน ...

.......................................................................................

เพลงรักได้เกิดขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูจะเนิ่นนานกว่าครั้งไหนๆ เพราะเขากับเธอมีเวลาทั้งวันทั้งคืน จากนาทีนี้ไป เขาและเธอเป็นของกันและกันโดยสมบูรณ์

----------------------------------------------------------------------



เย้....จบแล้ว ... เพิ่งแต่งเสร็จเมื่อกี้นี้เองคะ....หุ...หุ...เมื่อยคอเน๊อะ...

จบซะที...วี๊ดดดวิ้วววว...

ไม่รู้ว่าจะสะใจคนอ่านหรือเปล่านะคะ หากดีไม่ดียังไงก็ขอแก้ตัวในเรื่องหน้าละกันนะคะ เพราะตอนนี้เรื่องใหม่มาจ่อคิวแล้วละคะ

ไปละคะ...............

รักษาสุขภาพกันถ้วนหน้านะคะ....

รักทุกคนคะ...

ปล..อ้อ...ตอนพิเศษนี้มีตูนกะแพนด้วย....เหอ...เหอ... แอบแซวตัวเองก็เป็นด้วยคะ

----------------------------------------------------------------------

By : wanjai    Date : 16 Nov 2007 15:41    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 248108 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ wanjai ตั้งกระทู้ 33 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ wanjai ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 284441    วิญญาณ แรงแค้น อาฆาต 2 ตอนจบ
 283795   วิญญาณ แรงแค้น อาฆาต 1
 282289   แค้นรัก...ฝังใจ THE END *ฉบับแก้ไข*
 248108   ขิงก็รา...ข่าก็แรง # ตอนพิเศษ (ตอนเดียวจบ)
 246487   ขิงก็รา...ข่าก็แรง # 4 ตอนจบ ^ V ^
 245262   ขิงก็รา...ข่าก็แรง # 3
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ wanjai เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด )

 
แนะนำ เว็บไซด์ ในเครือ น่ารักดอทคอม
@ รู้ไว้ จะได้ไม่ตกยุค Top 50 อันดับเพลงฮิตติดชาร์ท ทุกค่ายเพลง ทุกศิลปิน ( 50 TOP Chart ) ไม่ว่าจะ GMM Grammy , RS , BMG , EMI , Sony Music รวมไว้ที่นี่ !!! Update รายสัปดาห์ !!!
@ Magnet Fever แม็กเน็ต ฟีเวอร์ เว็บของสะสม Magnet ( แผ่นแม่เหล็ก Mini Poster ) ของภาพยนตร์ไทย และ ภาพยนตร์ต่างประเทศ เน้นของ SF CINEMA


ความคิดเห็นตามปี : [ ปี 2550 ]   [ ปี 2551 ]   [ ปี 2552 ]   [ ปี 2553 ]   [ ปี 2554 ]   [ ปี 2555 เป็นต้นไป ]  
หน้านี้ แสดง ความคิดเห็นตั้งแต่ปี พศ. 2555 ( คศ. 2012 ) เป็นต้นไป เท่านั้น !

ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]


คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]


ผู้สนับสนุน : ร้านดอกไม้ | Directory | หวย สถิติหวย ตรวจหวย | งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา
PHA HIV AIDS | Desktop Wallpaper | CheckDomain | รหัสไปรษณีย์ | Barbie | Lady | ทอมดี้
จตุคามรามเทพ | Karaoke Mobile MMS | เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์ทำอาหาร เกมส์แข่งรถ


Copyright © Since Feb 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha