|
การกลับมาของความคิดถึง
หลังจากหายหน้าไปนาน
เจ้าความคิดถึงก็โผล่มาหาข้าพเจ้าในเช้าวันหนึ่ง
ข้าพเจ้ามองหน้ามันนิ่งๆ เจ้านั่นก็ส่งสายตามึนๆ กลับมา
ถ้าตาไม่ฝาดข้าพเจ้ามองเห็นรอยรื้นในดวงตาที่บรรจุความโดดเดี่ยวไว้
มันไม่ยอมพูด ข้าพเจ้าก็ใจเย็นพอที่จะไม่ถามไถ่
เราทั้งสองจึงใช้ความเงียบสนทนากันอย่างเมามัน
นั่งนิ่งๆ ไม่ต้องพูดจา งานถนัดของข้าพเจ้าอยู่แล้ว
รอจนกว่าเจ้านั่นจะปริปาก
เพื่อนยาก... คราวนี้เจ้าไปเจออะไรมาอีกนะ
ระหว่างทางเจ้าพบอะไรบ้าง...มันควรแล้วหรือ
ออกบินอย่างเริงร่า... กลับมาดังนกปีกหัก
ความหวังชนิดใดกันที่อยู่ในหัวใจของนาย
ดวงตาที่โดดเดี่ยว แต่ส่องประกายไปด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่นที่ไม่เคยดับมอด
อะไรที่ทำให้เจ้าอยากที่จะออกเดินทาง
ความรักให้อะไรกับเจ้าบ้าง..เพื่อนยาก นอกจากความเจ็บปวด
จะเถียงข้าใช่ไหม ว่ารักไม่ใช่เพียงการครอบครองอย่างเดียว
ข้าไม่ปฏิเสธหรอกที่เจ้าจะบอกว่า ความรัก คือ ความหมายของความมีชีวิต
แต่ช่วยตอบให้ข้าพอใจที...ใครคนที่เจ้าเดินทางไปหาควรค่าหรือ กับความรู้สึกมากมายที่เจ้าและข้ามอบให้
หยดน้ำจากดวงตาทำให้ข้าร้าวราน
ผู้คนมากมายบนโลกใบนี้ ทำไมต้องเป็นคนเพียงคนเดียว
ด้วยเหตุที่ว่า เค้าเป็นผู้ที่ศรัทธาในความรัก ฉะนั้นจึงมองเห็นคุณค่าและความงดงามของความรัก
เค้าจะไม่ดูถูกความรักของข้าเช่นนั้นหรือ แม้เค้าจะไม่ได้รักข้าก็ตาม
เค้าอาจมีคนที่ผูกใจด้วย แต่คนผู้นั้นจะรักษามิตรภาพที่งดงามกว่าไว้
มิตรภาพที่แท้จริงหาใช่การให้ความหวังอย่างจอมปลอม
การได้ครอบครอง ...สิ่งนั้นไม่สำคัญสำหรับเจ้าเลยใช่ไหม
ไม่สำคัญมากเท่ากับการเดินทางไปสู่หัวใจของเค้า
แม้ปลายทางจะผิดหวังหรือล้มเหลวเพียงใด
บางคนรักได้.. โดยไม่ต้องบอกรัก
ทั้งหมดนี่คือเหตุผลที่ข้าต้องปล่อยเจ้าอีก ใช่หรือไม่
ขอเพียงให้ความคิดถึงได้ออกเดินทางเพียงแค่นั้นหรือไร
ความรักนั้นงดงาม
แม้มิอาจได้ครอบครอง
...ความคิดถึงก็งดงามไม่แพ้กัน
>>>>>>>>>>คุณหลวง<<<<<<<<<<<
By : เป้ Date : 22 Feb 2012 07:56  
|
