"ไม่บังเอิญ"

โดย คนข้างทาง

- - หากบังเอิญสายตาเธอ จะผ่านมาที่ฉัน และเธอนั้นบังเอิญจะสนใจ หากบางทีหัวใจเธอ เจอสิ่งที่ซ่อนไว้ ก็คงเพราะว่าใจเราตรงกัน แต่มันคงไม่มีทางเป็นอย่างที่คิดไว้ และเราไม่มีทางจะรักกัน และไม่มีเรื่องบังเอิญจะเกิดขึ้นทั้งนั้น เพราะฉันคิดฝันไปคนเดียว

- - - - - ทุกคนคงเคยมีความรัก และส่วนมากความรักมักจะเกิดขึ้นโดยไม่มีเงื่อนไข ผมก็เป็นคนๆ นึง ที่มีความรัก แต่ความรักของผมนั้น คงไม่มีทางเป็นไปได้ คนที่ผมรักนั้น เราอายุต่างกันถึง 25 ปี ใช่!! คุณคงคิดว่ามันบ้า ที่ผมรักคนๆนี้ได้ ทั้งๆที่เค้ามีอายุเท่ากับแม่ผมเลยทีเดียว เธอเป็นครูที่โรงเรียนครับ ยังไม่ได้แต่งงาน ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมผมถึงคิดอะไรกับเธอมากเกินกว่านักเรียนคนอื่นๆ ผมแทบจะไม่รู้ตัวว่าผมรักเธอเข้าตอนไหน จนถึงวันสอบวันสุดท้าย เธอคุมสอบห้องผมครับ .. พอสอบเสร็จเพื่อนๆ ก็จะๆ ไปเลี้ยงอำลากัน เธอพูดกับผมตามประสาครูกับศิษย์ที่ค่อนข้างสนิทกันว่า "คิดถึงครูบ้างนะ" แค่คำๆ เดียวที่ผมไม่รู้ว่าเธอพูดออกมาจากใจรึเปล่า ทำให้ผมนอนไม่หลับไปหลายวัน ถึงวันนี้ผมได้บอกเธอไปแล้วว่าผมคิดยังไงกับเธอ เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธการกระทำของผม แต่ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะรักผมเกินกว่าศิษย์คนนึง ผมได้แต่ทำใจ ถึงจะรู้ว่ามันยากเพียงใด ผมก็ต้องทำ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย ผมได้เบอร์โทรศัพท์เธอมา ผมก็โทรไปหาเธอทุกวัน คุยในฐานะศิษย์คนนึง ผมก็กลัวเธอรำคาญเหมือนกันนะครับ แต่ผมทนไม่ได้หากไม่ได้ยินเสียงเธอ บางวันเธอก็ไม่รับโทรศัพท์ ผมก็พาลคิดไปว่าเธอคงไม่อยากคุยกับผม อย่างเมื่อวานนี้เธอนัดให้ผมโทรไปตอน 2 ทุ่ม พอ 2 ทุ่ม ผมโทรไป สายโทรศัพท์บ้านเธอไม่ว่างครับ ผมก็คิดว่าเธอคงไม่อยากคุยกับผม แต่ผมก็ยังอยากคุยกับเธออยู่ดี .. ผมคงทำได้แค่รักเธอต่อไปเท่านั้นเอง .. เพราะผมยังมองไม่เห็นทางที่ดีกว่านี้ แต่ผมก็ภูมิใจนะครับ ที่ผมยังได้บอกเธอไปว่า " ผมรักครูครับ "

ถ้าชอบหน้านี้ แนะนำหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่

ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา ) Email : เพื่อนเรา