ความจริงแล้วเรารักกัน
แต่แค่นั้นไม่พอ ไม่พอที่จะทำให้รักยืนยาว หากรักไม่เคยจะเข้าใจกันและสุดท้ายรักนั้นก็คงจะจบในไม่นาน
เราต่างก็ต้องเสียใจ ที่ไม่อาจไปด้วยกันได้ เราอาจเสียใจเท่ากัน
ฉันอยากให้เราปรับตัวเข้าหากัน เข้าใจและมองเห็นในสิ่งที่เป็นในแต่ละคน
ยอมรับในสิ่งที่เห็นหากชั่งน้ำหนักดูแล้ว ถ้าเราต้องทนมากกว่า
ยอมรับก็คงจะแยกกันอย่างเข้าใจ อย่างทรมาณและฝืนใจในสิ่งที่ต้องทำ
ไม่มีประโยชน์จะทำอย่างนั้น มันไม่ช่วยให้ความรักดีขึ้น กับทำให้ความรู้สึกแย่ลง
ไม่มีใครอยากจบความสัมพันธ์ลงหรอก แต่เมื่อมันมาสุดทางของรักก็ควรจะยอมรับและเข้าใจมัน
หากว่าคุณยังรักกันและยอมรับกันมากกว่าจะทนกันนั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดี
จงรักษามันไว้ให้ดี-ดี เพราะกว่าที่จะเรียนรู้ใจกันจะเข้าใจ
มันเนิ่นนานเหลือเกิน เกินกว่าที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน
ซึ่งในร้อยคนคงจะมีแค่คนเดียวที่จะรักและดีกับเราอย่างนั้น
การค้นหารักที่ยิ่งใหญ่
สักครั้งในชีวิต ต้องใช้เวลานานในการร่วมเดินทาง และเหตุผลมากเลย
กว่าจะมีวันนี้วันที่เราต่างก็แน่ใจกันและกันว่า คือ คนที่รอคอยมาตลอดชีวิต
"อย่างน้อย
การเจอรักดี-ดี สักครั้งในชีวิต แม้ต้องเจ็บปวดเมื่อจบลง แต่ก็ดีกว่ากาอยู่โดยลำพังและไม่รู้จักรักเลยสักครั้ง
ให้ได้รู้จักรักเป็น"