ห ลายปีมาแล้วที่ฉันคิดว่า หาหัวใจตัวเองเจอแต่ก็นั่นแหละ อีกไม่กี่ปีต่อมาก็รู้ว่าไม่ใช่ หลายคนก็บอกว่าฉันเป็นคนแปลกแยก ก็อาจ จะจริงอย่างที่ใครๆ ว่า และมีหลายครั้งที่ฉันเจอคนเข้ามาให้ค้นหาแต่มันก็ไม่ใช่ทั้งๆ ที่ไม่เคยตั้งความหวังอะไรเลิศหรู ฉันบอกกับตัวเอง ทุกครั้ง ฟังเสียงจากใจทุกทีสำหรับการค้นหาไม่ว่าครั้งไหนก็ตาม เพราะเป็นคนไม่ชอบทำร้ายและให้ความหวังกับคนดีๆ ที่ผ่านเข้า มาในชีวิต เพื่อนๆ บอกว่าฉันเห็นแก่ตัวทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกเจอ ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าคนนั้นเป็นคนที่ใช่หรือเปล่าหากยังไม่ได้ค้นหา แล้วคนที่ผ่านมาในชีวิตฉันละเขาค้นหามาตั้งหลายปีสุดท้ายฉันกับเป็นคนที่ไม่ใช่ ชีวิตก็อย่างนี้แหละบางอย่างหาคำตอบหาเหตุผลไม่ เจอ ทุกคนมีคำตอบต่างกัน บางคนไม่มีเลย ฉันคงจะเป็นอย่างประเภทหลังและไม่ชอบตอบคำถามที่ว่า ทำไม? มันเป็นคำถามที่ตอบยาก มากที่สุดในชีวิต คำตอบอาจจะถูกในความคิดของบางคนและอาจจะผิดสำหรับอีกคนก็ได้ ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนดีนัก มักมีคนบอกว่า ฉัน เป็นคนเข้าใจยากแต่จริงๆ แล้วไม่ใช่เลย หากว่าคนนั้นรู้จักตัวตนฉันจริง ๆ

ทุกคนมีวิธีค้นหาหัวใจตัวเองต่างกันไป สำหรับฉันแล้วหากเปิดใจก็จะเป็นการค้นหาและให้โอกาสทั้งสองฝ่าย ฉันมักจะบอกเสมอว่า ถ้าใครสักคน ไม่ได้เป็นคนที่เราค้นหา หรือครึ่งหนึ่งของชีวิตกันและกันก็ขอให้บอก เราอาจจะค้นหาใจกันนานแล้วสุดท้ายต่าง ก็บอก กับตัวเองว่าไม่ใช่ อาจจะมีบ้างที่เราต้องเสียใจทั้งคู่ แต่เชื่อเถอะว่าอย่างน้อยเราก็ได้ยิ้มให้กันได้อย่างสนิทใจ ให้ได้รู้ว่าเรามีคนที่ห่วง ใยเรา และเราก็ห่วงใย เขาอย่างจริงใจ เราควรจะรักคนที่เราเลือกอย่างที่เขาเป็น คนเราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไรเพื่อใคร อาจจะมี บ้าง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ของ ชีวิตเพราะนั่นหมายความว่า เรารักคนอื่น ที่ไม่ใช่ตัวเขาแล้ว อาจจะเป็นใครที่เราไม่รู้จักก็ได้

เคยคิดว่าเป็นการยากเหลือเกินที่จะเป็นคนพูดว่า เขาไม่ใช่คนที่เรารอคอย แต่การเป็นคนรับฟังยากยิ่งกว่ามาก จึงเข้าใจความรู้สึกว่าเมื่อ ได้ยินแล้วเขาจะเป็นอย่างไร เพราะเราก็เคยเจอเหตุการณ์อย่างนี้มาก่อน ซึ่งเรายังอยู่มาได้ คิดว่าเขาก็คงอยู่ได้เหมือนกัน มันอาจดูใจร้าย สำหรับฉันคิดว่าดีกว่าการหลอกหัวใจตัวเองและเขาคนนั้นต่อไป ถึงวันนี้เราก็ยังมีความห่วงใยให้กันเสมอ เพราะการจากกัน ทุกครั้ง เป็นการจากกันด้วยความเข้าใจและปราถนาดีต่อกัน ไม่ใช่การจากกันที่ใครมีอีกคนเข้ามาแทนที่กันและกัน ถ้าเป็นแบบนั้นฉันอาจ จะมีมุม มองในการค้นหาหัวใจของตัวเองใหม่ซึ่งอาจจะต่างไปจากนี้ก็ได้

"แล้วเมื่อไหร่จะหาเจอเสียทีนะ"

เคยรู้สึกว่าเราอยู่ได้ด้วยดี
ไม่จำเป็นต้องมีคนดูแล-ใส่ใจ
แต่พอมีเหตุการณ์แย่ๆ เข้ามา
ทำให้รู้จริงๆ ว่าเราไม่ได้เข้มแข็งเลย...

นี่แหละน้าเขาเรียกผู้หญิง มีคนห่วงบ้างก็ดีเหมือนกัน