"เค้ามากับรถไฟ"

แม่เคยเล่าให้ฟังในเรื่องสมัยแม่เด็กๆว่า คุณยายของหนู(แม่ของแม่)เป็นคนไม่เชื่อเรื่องผีและพยายามที่จะหาเหตุผลมาอ้างว่ามันไม่ใช่แน่นอนเสมอ แต่ในคราวนี้ยายคงต้องเชื่อ(แต่ยายก็เจอหลายครั้งแล้วก็ยังไม่ยอมเชื่อ)ยายเล่าว่าในตอนกลางคืนประมาณตี3 จะมีรถไฟขบวนสุดท้ายวิ่งผ่านมา(ซึ่งเราสามารถได้ยินได้)แล้วพอเงียบเสียงรถไฟ ก็จะได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน เสียงฝีเท้าคนเดินมาเปิดประตูเสียงดังพอที่จะทำให้ยายรู้สึกตัวได้ ในสมัยนั้นประตูก็จะเป็นแบบโบราณเวลาเปิดก็ จะได้ยินเสียงดัง สักพักก็เดินขึ้นมาตรงบันไดในบ้านซึ่งติดกับห้องนอนเล็กพอดีซึ่งห้องถัดไปจะเป็นห้องพระแล้วเสียงทั้งหมดนั้นก็เดิน ไปที่ห้องพระมีเสียงพูดคุยเช่นเดิม พอเปิดเข้าไปก็เริ่มเงียบ และยายก็ได้ยินเสียงคนจุดไม้ขีดไฟกลิ่นธูปและเสียงสวดมนต์ พอจบการสวดมนต์ทั้งหมดเค้าก็เดินออกจากห้องและก็ ได้ยินเสียงปิดห้องลงบันไดและได้ยินเสียงประตูโบราณปิดตามเดิม ซึ่งยายได้ยินมาหลายคืนแล้วยายจึงตัดสินใจเล่าให้ลูกๆฟัง แล้วบอกกันว่าพอตกดึกแม่ต้องเรียกพวกหนูนะ พอตอนตี3ยายก็ปลุกลูกๆขึ้นมา ทุกคนเอาหูแนบกับฝาผนังที่ติดกับบันไดด้วยใจระทึกและได้ยินตามที่ยายบอก แต่พอเสียงนั้นได้ขึ้นมาถึงบันไดก็มีเล็บมาขูดที่ผนังที่พวกลูกๆของยายได้เอาหูแนบอยู่ด้วยเสียงแสบแก้วหูเด็กทุกคนตัวแข็ง ทำอะไรไม่ถูกช็อคไปตามๆกัน อันตัวหนูแม่หนูเองมีเรื่องเล่ามากมายแต่มันมากเหลือเกินเอาอันนี้ไปอ่านก่อน อันนี้เรื่องจริงแม่หนูอยู่ในเหตุการณ์เองแหละแม่บอกว่าพวกที่เค้ามามาดีคงมาพยายามจะบอกว่า"ฉันมีจริงนะ"

จาก กมลภัทร อินทรสร "ลูกแก้ว"
bookey@chaiyo.com

162-218743