"รู้จักความรักครั้งแรกเพราะเธอ"
โดย สสิธร
**ครั้งที่รู้จักกับความรัก ตอนอยู่ ม.3 ได้มังตอนนั้น คิดว่าตัวเองก็ยังเด็กอยู่ ยังไม่น่าที่จะมีความรักได้หรอก แต่มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไรก็ไม่รู้ อยากจะบอกกับทุกคนที่กำลังมีความรักในตอนนี้ไว้ว่า เมื่อเราได้รู้จักกับคำว่ารักได้นั้นเป็นที่น่าจดจำมาก "รัก" ไม่ได้เกิดเพราะการมีความสัมพันธ์กันทางด้านเพศเสมอไป แต่... มันเกิดได้โดยการเข้าใจกัน รู้จักหัวใจกัน ตอนนั้นที่เรารู้จักเขา เพราะเขาเป็นเพื่อนของลูกพี่ลูกน้องกัน แต่เขารุ่นเดียวกับเราๆ ได้มาเจอกันเราอยู่ห่างกัน เพราะต่างคนต่างต้องเรียน แต่ความรักของเรามันไม่ได้อยู่ที่การเจอหน้ากัน เรารู้ใจเพราะทางโทรศัพท์เราคุยกันทางโทรศัพท์ ทุกวัน ๆ ละหลายชั่วโมง ไม่ไช่เรื่องที่ไม่มีสาระ การคุยกันทางโทรศักท์นั้น เราสามารถพูดบางอย่างที่เราไม่กล้าพูดด้วยซ้ำ มันทำให้เรารักกัน แต่เรื่องมันยาวแม้มันจะอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น เพราะต่างคนก็ต้องต่างไปเรียน เขาเป็นลูกของนายอำเภอ เขาต้องเขาไปเรียนในกรุงเทพฯ ต่อจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน แต่ก็มีบ้างเขาอยู่ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง เราไม่ค่อยรู้แต่อยากบอกว่า เราคิดถึงเขามากเราไม่เคยลืมกัน แต่... ฉันรอเขามา 3 ปี โดยที่ไม่สนใจโครเลย ทั้งที่มีคนมาจีบก็มาก แต่มันก็เผลอใจไปจนได้ เพราะเราไม่เคยเจอหน้ากันเลย ในเวลาที่ผ่านมา และเราก็ไม่ได้เจอกันเลยจนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่เราอายุ15 ปี จนตอนนี้อายุ 21 แล้วมันนานมากเลย ตอนนี้อยากบอกว่าคิดถึงมาก ไม่เคยลืมเธอเลยคิดถึงอยู่เสมอ ถ้าใครรู้จักช่วยกรุณาบอกเขาคนนี้ด้วยว่า คนนครสวรรค์ที่ชื่อ เปิ้ล คิดถึงคนชื่อ กิตติพจน์ พยัฒเดชาพัน หรือ เต้ ได้ข่าวว่าเขาเรียนอยู่ที่รามคำแหง คณะอะไรไม่ทราบ ถ้าใครรู้จักช่วยบอกให้ที่นะคะว่า.. คิดถึงเสมอและไม่เคยลืม...... ขอบคุณมากคะ ถ้าชอบหน้านี้ แนะนำหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่ ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา ) Email : เพื่อนเรา
**ครั้งที่รู้จักกับความรัก ตอนอยู่ ม.3 ได้มังตอนนั้น คิดว่าตัวเองก็ยังเด็กอยู่ ยังไม่น่าที่จะมีความรักได้หรอก แต่มันเกิดขึ้นมาได้อย่างไรก็ไม่รู้ อยากจะบอกกับทุกคนที่กำลังมีความรักในตอนนี้ไว้ว่า เมื่อเราได้รู้จักกับคำว่ารักได้นั้นเป็นที่น่าจดจำมาก "รัก" ไม่ได้เกิดเพราะการมีความสัมพันธ์กันทางด้านเพศเสมอไป แต่... มันเกิดได้โดยการเข้าใจกัน รู้จักหัวใจกัน ตอนนั้นที่เรารู้จักเขา เพราะเขาเป็นเพื่อนของลูกพี่ลูกน้องกัน แต่เขารุ่นเดียวกับเราๆ ได้มาเจอกันเราอยู่ห่างกัน เพราะต่างคนต่างต้องเรียน แต่ความรักของเรามันไม่ได้อยู่ที่การเจอหน้ากัน เรารู้ใจเพราะทางโทรศัพท์เราคุยกันทางโทรศัพท์ ทุกวัน ๆ ละหลายชั่วโมง ไม่ไช่เรื่องที่ไม่มีสาระ การคุยกันทางโทรศักท์นั้น เราสามารถพูดบางอย่างที่เราไม่กล้าพูดด้วยซ้ำ มันทำให้เรารักกัน แต่เรื่องมันยาวแม้มันจะอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น เพราะต่างคนก็ต้องต่างไปเรียน เขาเป็นลูกของนายอำเภอ เขาต้องเขาไปเรียนในกรุงเทพฯ ต่อจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน แต่ก็มีบ้างเขาอยู่ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง เราไม่ค่อยรู้แต่อยากบอกว่า เราคิดถึงเขามากเราไม่เคยลืมกัน แต่... ฉันรอเขามา 3 ปี โดยที่ไม่สนใจโครเลย ทั้งที่มีคนมาจีบก็มาก แต่มันก็เผลอใจไปจนได้ เพราะเราไม่เคยเจอหน้ากันเลย ในเวลาที่ผ่านมา และเราก็ไม่ได้เจอกันเลยจนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่เราอายุ15 ปี จนตอนนี้อายุ 21 แล้วมันนานมากเลย ตอนนี้อยากบอกว่าคิดถึงมาก ไม่เคยลืมเธอเลยคิดถึงอยู่เสมอ ถ้าใครรู้จักช่วยกรุณาบอกเขาคนนี้ด้วยว่า คนนครสวรรค์ที่ชื่อ เปิ้ล คิดถึงคนชื่อ กิตติพจน์ พยัฒเดชาพัน หรือ เต้ ได้ข่าวว่าเขาเรียนอยู่ที่รามคำแหง คณะอะไรไม่ทราบ ถ้าใครรู้จักช่วยบอกให้ที่นะคะว่า.. คิดถึงเสมอและไม่เคยลืม...... ขอบคุณมากคะ
ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา ) Email : เพื่อนเรา
@ เกมส์ @ กลอนหวานๆ ภาษาสวย ๆ @ สัมภาษณ์คนน่ารัก @ ห้องคุยคนน่ารัก @ Download Wallpaper @ ดูดวง @ แฟชั่น เคล็ดลับความสวย @ ดูดวงตามวันเดือนปีเกิด @ ประสบการณ์จริง @ Barbie @ สารระน่ารู้ @ เกมส์น่ารัก @ ดูหนัง + ฟรี HandBill @ น่ารักเมล @ จตุคามรามเทพ @ Narak TopSite! @ ค้นหาเวปโดย Keyword @ รวมสารพัด Link ในหน้าเดียว @ งาน @ หางาน @ งานราชการ @ งานรัฐวิสาหกิจ @ งานสถานศึกษา @ Directory @ หวย @ เกมส์แต่งตัว @ เกมส์ทำอาหาร