"บุพเพอาละวาด"

โดย ผู้หลอกเด็ก

เรื่อง ราวของเราเกิดขึ้นตอนเราอยู่ม.5 เป็นอะไรที่ประทับใจมากเลย เราจะต้องขึ้นรถกลับบ้าน โดยรถจะจอดหน้า ร.รนี้ทุกวัน แล้ววันนั้นก็มีชายคนหนึ่งหน้าตาคล้ายเจอาร์เลย เดินมากับรุ่นน้องที่ขึ้นรถคันเดียวกับเรา เรารู้สึกชอบมากเลย(ปี๊งเลยงานนี้) และเวลา ผ่านไปไม่กี่วันนายคนนั้นก็มาขึ้นรถคันเดียวกับเรา เรานี่ทำอะไรไม่ถูกเลยทำอะไรก็เขินไปหมดแบบว่าเวลาสบตากันที่ไร นายคนนั้น(เขาชื่อตี๋)ก็จะยี้มให้ตลอด เป็นใครก็เขินจริงเปล่า แต่ที่ติดขัดอย่างหนึ่งก็คือ ตี๋อยุ่แค่ม.3เอง เราก็เลยตัดใจ แต่ดูซิอุตสาห์ไม่คิดอะไรแล้วนะยังมาทำให้ใจเราหวั่นไหวจนได้ เล่นให้เพื่อนโทรมาบอกวันอาทิตย์จะไปหาที่บ้านเราก็ไม่รู้ว่าใคร เรารอคอยด้วยความตื่นเต้น และแล้วคนที่มาหาก็คือนายตี่ รู้ไหมมาบอกแค่บอกแค่ประโยคเดียวว่าเราชอบนา(สมมุติ) เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตี๋ไม่ยอมเรียกเราว่าพี่ แล้วก็เริ่มบานฉ่ำด้วยการไปเที่ยวด้วยกัน แต่จะไปบ่อยไม่ได้ เพราะสายตาของคนอื่น มองเราแบบไม่ดีคือว่า เราว่าหลอกเด็ก แต่เราจะเขินมากเลยเวลาคุยกัน แล้วเจอกันทุกวันอย่างนี้ความรู้สึกก้เพิ่มขึ้นทุกวัน เนี๊ยจนตอนตี๋จบม.3 ก็ไม่เคยติดต่อกันเลยนา รู้เพียงว่าตี่ไปเรียนเรียนที่อื่นแล้ว เราไม่เคยให้ที่อยู่ไปตอนนี้ก้เหลือแค่ความทรงจำ ถึงตี๋จะติดต่อมาหาก็คงไม่ถึงกัน เพราะตอนนี้เราก็ย้ายบ้านเช่นกัน อาจจะเศร้าหน่อยนะ แต่ก็เป็นเรื่องจริง ต้องจบแล้วจ๊ะ

ถ้าชอบหน้านี้ แนะนำหน้านี้ให้เพื่อนคุณทางเมล ได้ที่นี่

ชื่อผู้ส่ง: ( ตัวเรา ) Email : เพื่อนเรา