|
สืบสานจะขานไข...ทุรใจสิโหยหาย
เจ็บปวดสกลกาย...จิตดาย.ธ.โรยรา
เคยสุขสนุกแสน...ศิรแล่นมิห่วงหา
ผ่านคืนทิวามา...อุรกล้ำจะกลืนไกล
รักร้าวระทมหมอง...ตมครองคนองใจ
โอดครวญภิรมย์ไป...มิประสานชะตากรรม.ฯนเรศมันต์
<doon_doon>
เจ้าดาวดวงน้อย..ช่วยงานฉันหน่อยจะได้ไหม
ฝากบอกคนดีที่ห่างไกล..ว่าห่วงใยและคิดถึง
<เจ้าดา>
อยากพบหน้า..อยากมองตา..อยากยิ้มให้
อยากอยู่ใกล้..อยากจับมือ..อยากเดินคู่
อยากจองตั๋ว..อยากนั่งกิน..อยากนั่งดู
อยากให้รู้..ห่วงใย..คิดถึงกัน
<พี่จ๋า>
|
|
ในห้วงแห่งความฝันสุดแสนกว้าง
เป็นความอ้างว้างความปล่าวเปลี่ยวที่แสนเหงา
ความมืดมิดครอบคลุมไร้แสงเงา
ไร้แม้แสงดาวแสงเดือนดวงใดๆ
เมฆมืดครึ้มเคลื่อนคล้อยเต็มท้องฟ้า
ฝนกระหน่ำเทลงมาไม่ขาดสาย
สายฟ้าฟาดแปลบปลาบเปรี้ยงปร้างไป
พสุธาเริ่มสั่นไหวแยกจากกัน
พายุพัดโหมกระหน่ำหนักยิ่งขึ้น
ดินตามพื้นลอยไปมาฟ้าหวั่นไหว
สายวารีเริ่มล้นท่วมพงไพร
ไม้น้อยใหญ่ถอนรากแยกจากดิน
และแล้วแสงสว่างดวงอาทิตย์เริ่มเฉิดฉาย
ฟ้ามืดครึ้มเริ่มกลับกลายเป็นสีขาว
เธอเข้ามาในความฝันของสองเรา
ฝันร้ายๆจึงบรรเทาและหายไป
<กิตติ
รักษาวงศ์>
คิดถึง...อดีตที่ผ่านมา
คิดถึง...วันเวลาที่ผ่านพ้น
คิดถึง... เพื่อนรักทุกทุกคน
คิดถึง...ใครบางคนในหัวใจ
[[HERO]]
|