เหม่อมองเมฆก้อนน้อยลอยคล้อยเคลื่อน
ใจฟั่นเฟือนเลื่อนลอยคล้อยตามฝัน
ใจยังคิดถึงแต่เธอเพ้อรำพัน
ใจของฉันลอยไปใกล้ใจเธอ
ใจลอยไปกับเมฆที่เสกสร้าง
ให้อ้างว้างใจลอยคอยฝันเพ้อ
ถึงลืมใครยังไงไม่ลืมเธอ
คงพบเจอสักวันฉันตั้งใจ
แม้ว่ามันเป็นเพียงฝันในอากาศ
แม้ไม่อาจเป็นฝันดีที่สดใส
แม้เป็นเพียงฝันค้างเลือนลางไป
แต่ยังไงใจฉันยังคอยเธอ
<ตู่>

รักเธอแล้วแล้วกลับรักอีกเธออีก สุดจะหลีกหัวใจให้ไหวหนี
พักหัวใจอ่อนล้ามาแรมปี ให้สมที่ใจง่ายจนหน่ายใจ
<พี่อุ๋ย>

บรรจงจัดคัดอักษรเป็นกลอนหวาน
สืบตำนานกวีไทยให้สุขสม
ทั้งกลอนรักละเมอเพ้อกับลม
ทั้งกลอนขมกลอนหวานช่างขานไข
บางคนรักมากเจ็บมากยากจะเอ่ย
อย่าละเลยกลอนเศร้าเข้าสมัย
บางคนสุขก็เป็นกลอนที่สมใจ
ทั้งกลอนใหม่กลอนเก่าเล่ากันมา
<กวีเชย>

ในวันแรก...
ที่เราโบกมืออำลา...
ฉันรู้สึกว่า...
น้ำตาที่เอ่อล้นออกมา...
ช่างเยือกเย็น...
กรีดความรู้สึกเสียเหลือเกิน...
แต่...ในวันนี้...
วันแห่งความเหงา...
หนาวเหน็บและเจ็บปวด...
น้ำตา... ก้ออุ่นดีเหมือนกัน...
<anfield>

อยากบอกดัง.ๆ..ว่า"ชอบ"เธอรู้บ้างไหม
อยากบอกให้รู้ความในใจ
แต่กลัวทำให้"เสียน้ำตา"
กลัวคำตอบออกมาว่า"ไม่ใช่"
กลัวคำตอบออกมาว่า"ไม่ชอบ"
กลัวคำตอบออกมาว่า"ไม่เคยมีใจ"
กลัวเธอจะไปเหมือนใครอีกคน
<เฟริ์น>