http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 81

Poem 82

Poem 83

Poem 84

Poem 85

Poem 86

Poem 87

Poem 88

Poem 89

Poem 90

 

เกลียดจริงจริงเลยความใกล้
มันทำให้ใจฉันมันหวั่นไหว
ยิ่งใกล้ยิ่งรัก เหมือนขาดใจ
ยิ่งใกล้ยิ่งทำไมต้องหวงเธอ
ไกลกันอย่างนี้ดีแล้ว
ฉันมองเห็นแววตาเธอบนฟ้าใส
ยิ่งไกลยิ่งรู้ ถึงรักกับหัวใจ
ที่เธอให้ฉันไปมันของจริง
<mews>


...นั่งมองแสงเทียนส่องในคืนนี้..
คิดถึงเธอคนดียามเคียงใกล้
คิดถึงรอยยิ้มหวานราญหัวใจ...
คิดถึงจังอุ่นไอยามใกล้กัน
คิดถึงใบหน้าหวานที่เคยมอง...
คิดถึงร่างเคยประคองยามเคลิ้มฝัน
คิดถึงมือน้อยน้อยร้อยรัดกัน...
นั่งมองจันทร์ซบอิงกันมิห่างเลย
อยากให้ค่ำคืนนี้เนิ่นนานนัก...
จะร้อยถักความฝันฉันอยากเอ่ย
ว่ารักเธอคนดีที่สุดเลย..
แม่ทรามเชยจงเฉลยเอ่ยวาจา
<sario>

คำกวีหนึ่งแสดงแจ้งประจักษ์
หากว่ารักเรียกร้องปองเธอไซร้
จงติดตามรักนั้นมุ่งมั่นไป
ถึงหนทางชันเพียงใดอย่าได้ท้อ
หากรักกางปีกออกโอบอ้อม
ก็จงยอมมอบหัวใจให้เถิดหนอ
แม้ใต้ปีกนั้นซ่อนเร้นคมมีดรอ
คอยเชือดคอก็จงอย่าผวาไกล
ยิ่งรักกล่าวกับเธอจงเชื่อเถิด
แม้เสียงนั้นไล่เตลิดความฝันใฝ่
แหลกราญไม่เหลือรอยหวานไร
ดุจพายุโหมใส่สวนพฤพันธ์
และแม้รักสวมมงกุฎพิสุทธิ์สวย
รักก็ตรึงเธอด้วยกางเขนมั่น
รักก่อเธอเติบดตเล่นเดียวกัน
ก็คอยบั่นรอนริดชีวิตเธอ
<numcha>



ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ทำไมต้องทำแบบนี้ทั้งที่รู้ว่ามันฝืน
ยอมให้จิตใจตัวเองบอบช้ำกล้ำกลืน
กอดหมอนนอนสะอื้นให้
ยอมเป็นสะพานให้เธอข้ามไปหาเขา
ทั้งที่เราแอบมีเขาอยู่เต็มหัวใจ
ไม่เป็นไรหรอกนะแค่นี้ทนได้
ขอแค่ได้เห็นเขาสุขสบาย..ก็คงพอ..
<ฟ้าหม่น>

heart.gif (5289 bytes)

ขอบคุณ mews, sario, numcha และ ฟ้าหม่น มากค่ะ ใครที่แต่งกลอนเก่งๆ หรือว่าไม่เก่ง อยากให้คนอื่นได้อ่านกลอนก็ส่งมาได้เลยค่ะ ที่ poem@narak.com