|
ภมรระเริงร่าย......ระบำไหวคะนองสวน
ระริกระรี้ชวน......มธุกรีประดับวนา
บุหงารำเพยอ่อน......ผิภมรคนึงหา
สะคราญระรานตา.....ผลิผกาผจงงาม
(อุเปนทรวิเชียรฉันท์)
<Mangmao>
อยากใกล้ชิดเธอให้มากกว่านี้
คงจะดีแม้จะเป็น แค่ความฝัน
ฉันจะหลับ..หลับ..และหลับ..ทุกวี่ทุกวัน
ขออย่างเดียวให้ในฝันฉันมีเธอ
<ปะการัง>
เหินห่าง...หมางเมิน...เกินใฝ่
อาลัย...ละห้อย...คล้อยหา
กายใกล้...ใจไกล...เหลือคณา
โหยหา...อาทร...สะท้อนใจ
<เทน>
|
|
รักชาตินี้มีกรรมชอกช้ำหม่น
ช่างสับสนระคนเจ็บดั่งเหน็บหนาม
รักเธอแล้วแคล้วคลาดเคลื่อนแผลไหม้ลาม
ไม่มีใคร..ช่วยดามใจ..ให้ชายเลย
<ไผ่อ้อโอนเอน>
ก้อไม่โกรธ..ไม่โทษเธอ..แม้สักนิด
เธอไม่ผิด..ที่จะพบ..คบใครใหม่
ที่ตามหา..เพราะอยากบอก..คำขอบใจ
ที่ทำให้รู้จัก..รัก..มากเช่นนี้
<bTbP>
จากกันไปในวันนี้
คงจะดีกว่าถ้ามันทำให้ลำบากใจ
ไม่ต้องทำฝืนห่วงใยอาทร
คงไม่อ้อนวอนให้เธอมาสนใจ
มันไม่ได้เจ็บอะไรกันมากมาย
เพราะคนหลายใจอย่างเธอไม่มีค่าพอ
<^^PUNG^^ >
|