มาตามเก็บฝันที่ทำหล่น
เดินมาไกลเสียจนใจอ่อนล้า
กระจัดกระจาย ทิศทางดูบางตา
จะเก็บฝันมา ต่อเรียงราย
รู้สึกขาดไปบ้าง ในบางสิ่ง
ฝันคงไม่เป็นจริง ดังใจหมาย
เฝ้าติดตามถ้วนทั่ว กว่าจะคลาย
ที่ขาดหาย คือ รัก - รัก นี่เอง
จะตามรัก พบได้อย่างไรกัน
จะหาจากไหน นั้นฝันคงเคว้ง
หากมีรักแน่แท้ ฉันไม่เกรง
จะเขย่งเอื้อมมือ..หากคือรัก..
<PiPPi_>

สามปีจากนารีเป็นอื่น
สุดขมขื่นหัวใจหาใครเหมือน
เฝ้าถนอมรักแท้ไม่แชเชือน
เธอกลับเลือนจากไปไม่ไยดี...
<mitr>

ฉันขอเลือกไม่ได้หรือ
กลัวสิ่งที่ถือจะหมองไหม้
หลงมืดดำน้ำคำคนไม่จริงใจ
คงต้องเจ็บหัวใจแสนทรมาน
<Man[enigma]>

ความคิดถึง...ที่ไร้ค่า
เมื่อเม็ดฝน...โปรยปราย...คลายความร้อน
จิตอาวรณ์...ถึงคู่..เธออยู่ไหน
ฝนชะโลม...ความร้อน...ผ่อนคลายไป
แต่เหตุใด...ใจฉัน...มันร้อนรน
เธอจากไป...สามเดือน...เหมือนสามปี
ที่ตรงนี้...เธอหาย...คล้ายล่องหล
มีคนเฝ้า...คิดถึง...เธอหนึ่งคน
วอนเธอวน...หวลมา...หาฉันที
วันเวลา...ผ่านไป...ฉันไม่เปลี่ยน
เดือนหมุนเวียน...ผ่านไป... ไม่หน่ายหนี
เพราะมีเธอ...เป็นหนึ่ง...ในชีวี
จะไม่มี...สองสาม...ที่ตามมา
แต่ตัวเธอ...นั้นสิ...มีเท่าไร
มีกี่ใจ...ที่จ้อง..เที่ยวมองหา
รักที่มอบ...เธอไป...ไร้มารยา
เธอตีค่า...ว่าต่ำ...ช้ำสุดทน...
<สุภาพ  จันทราภิรมย์>

ไม่อยากแข่งขัน
รับรู้ตัวดีว่าสู้เขาไม่ได้
เลยเลือกเอาการจากไป
เพราะไม่ช้า--น้ำตาก็ไหลไม่ต่างกัน
<nicky_2000>