|
ใจคนใช่ก้อนเนื้อ.....ศัตราเถือจึงหดหาย......
ใจคนมิมากมาย.......แต่มีรักกลบฟ้าดิน....
<dinny>
โดดเดี่ยวเดี่ยวดายยามกรายจาก
เพียงคิดฝากหลากคำไปพร่ำหา
คำว่ารักปักใจไม่เลิกรา
คือวาจาสุดท้ายจะให้เธอ
<[Chon]>
รัก..คือคำหวานหวานปานน้ำผึ้ง
หลอกให้หลงคิดถึงคะนึงหา
รัก..คือความตราตรึงในอุรา
หลอกให้คนบ้าบ้าตั้งตาคอย
<mitr>
|
|
วาดเส้นโค้งสองเส้นบนผืนผ้า
แทนความรักที่ผ่านมาของเธอฉัน
เป็นเส้นโค้งที่เว้าเข้าหากัน
เหมือนลิขิตผกผันให้มาเจอ
ลากมาถึงตรงกลางได้ใกล้ชิด
ฝากหัวใจแนบสนิทไว้เสมอ
สุดท้ายเป็นเพียงเหมือนใกล้ชิดเธอ
แต่ความจริงที่เจอคือห่างไกล
เมื่อลากเส้นเลยลงมาอีกนิด
ความใกล้ชิดที่เคยคิดว่าใช
มาวันนี้ถึงคราต้องจากไกล
<primly>
แสงจันทร์สาดส่องริมหนองน้ำ
ดั่งสะท้อนความทรงจำฤดีไหว
นึกถึงคนเคยรักเคยอาลัย
ที่เฝ้ามองสายน้ำไหลอยู่คู่เคียง
<sEnFaNG>
|