ฉันมองดูท้องฟ้า ที่สดใส
ด้วยดวงใจปวดร้าว และสับสน
ฉันมองดูเมฆหมอก สีขาวหม่น
เหมือนดั่งคนสิ้นหวัง ไร้กำลังใจ
อยากเป็นเหมือนท้องฟ้า คราใสสด
อยากงามงดเหมือนดวงดาวพราวแพรวใส
อยากเป็นเหมือนเมฆหมอกพอกอุ่นไอ
อยากจะไปให้ถึง ซึ่งดวงดาว
< มนัสจัง >

คว้ากลีบดอกไม้ที่พลิ้วต้องลม
นั่งสูดดมกลิ่นหอมกล่อมใจเล่น
เห็นระบำก้อนเมฆกับนกลาดตระเวน
ดูเพลิน ๆ จนเห็นเป็นหน้าเธอ
เธอจะมองเห็นระบำก้อนเมฆหรือเปล่า
เวลาเหงาๆ จะเห็นหน้าฉันหมัย
เหมือนที่ฉันเห็นเธอเสมองัย
กลิ่นดอกไม้หอม กล่อมหัวใจฉันจนเบลอ
แล้วก้อเผลอเพ้อถึงเธอ ฝันถึงเธอ เห็นหน้าเธอทุกเวลา
< ซันชาย >

หริ่งหรีดกรีดเพลงเสร้า บอกว่าเหงาจนจับใจ
กลางดงพงเนาไพร แดนถิ่นไกลไร้ผู้คน
แม้นมาก็เลยผ่าน แม้เรียกขานไม่เคยสน
จะมีใครไหมสักคน ที่จะด้นดั้นมามอง
เป็นอย่างนี้เรื่อยมา พาอุราให้เสร้าหมอง
หริ่งหรีดน้ำตานอง ขับเสียงก้องในราวไพร
ผู้คนยึดติดเมือง ที่ฟูเฟื่องศิวิไลซ์
จะมีใครสนใจ กับป่าไพรไร้แสงสี
แม้นมีก็เกิดจาก ธรรมชาติสร้างสรรค์นี้
ใช่เกิดจากโลกีย์ ผู้ย่ำยีและทำลาย
วันหนึ่งเจ้าคงได้ คงจะหายน้ำตานอง
ไม่ต้องขับเสียงก้อง น้ำตานองเต็มราวไพร
เพราะมีผู้รักแท้ ใจแน่วแน่ที่จะมอง
ชมใฝ่ปองตัวเจ้า ในราวไพร.......
< กัลชลา >

ขอบอกว่าจริงใจในความหมาย
แค่พี่ชายเท่านั้นนะอย่าฉงน
น้องไม่ไก่กาให้พี่ต้องกังวล
เราสองคนเป็นได้แค่พี่น้องกัน
รู้ทั้งรู้เราต่างมีเจ้าของ
เข้าครอบครองดวงใจไม่แปรผัน
จะเผลอใจรักได้อย่างไรกัน
ขอสัมพันธ์แค่พี่ชายเท่านั้นเอย
< ตุ๊กตาไล่ฝน >