สายลมที่พัดผ่านกลางหัวใจ
คือสายลมที่เรียกว่าความหวั่นไหว
กลิ่นอ่อนๆที่ทำให้ฉันฝันใฝ่
คือกลิ่นที่สายลมพัดความห่วงใยให้แก่เธอ
< ธีร์ธวัช >

เหงาจัง ในยามนี้
คิดถึงคนดี ตอนนี้อยู่ไหน
คนดีของฉัน เราห่างแสนไกล
ทั้งรัก ทั้งห่วงรู้ไหมคนดี
ป่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง
ฉันเหงา ฉันอ้างว้าง เหลือเกินยามนี้
หากมีเธออยู่ใกล้-ใกล้ คงอุ่นใจดี
อยากให้ฝันที่มีเป็นจริงจัง......
< bee.boa >

หยิบปากกามาหมุนเล่น
นั่งใจเย็นฟังเพลงเศร้า
หยิบบันทึดจดเรื่องราว
กระดาษขาวแซมชมพู
< อากิ >

แดนวิมานอาจสลายในพริบตา
ความสุขมาลืมไปไม่อาจยั้ง
สิ่งดีดีที่สร้างมาไม่จีรัง
หากผิดพลั้งพลาดไปในครั้งเดียว
มิตรสหายที่เคยมีกลับหลีกเร้น
ไร้หนทางไร้กฏเกณฑ์เกินแก้ไข
ให้ความแค้นช่วยชำระล้างจิตใจ
ให้ความตายเป็นทางออกของข้าเอง
< อากิ >

จันทรา อาธิษฐาน
เปรียบเธอเป็น เช่นตะวัน อันส่องฟ้า
ทอแสงจ้า เหนือนภา ทิวาฉาย
ตัวฉันคง คือจันทร์ อันนวลใย
ส่องแสงใน ราตรี ที่มืดมน
ยามไออุ่น อรุณเปิด บรรเจิดฟ้า
ดวงจันทรา ลาจร ทุกแห่งหน
ไม่มีวัน บรรจบ ในนพดล
แม้กมล แห่งจันทร์ฉาย หมายตะวัน
ครานี้จันทร์ มีเพียงจิต อธิษฐาน
ขอเพียงวาน ฟ้าช่วย อำนวยฝัน
ให้ได้พบ สบเพียง แต่ตะวัน
ขอจงบัน ดาลให้เป็น เช่นนี้เทอญ
** กระปอมแดง **