http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 31

Poem 32

Poem 33

Poem 34

Poem 35

Poem 36

Poem 37

Poem 38

Poem 39

Poem 40

 

ห่างไกล...
ยังมีใครคิดถึงนัก รู้ไหม
สานความเหงา ทอความรัก ถักเยื่อใย
ฝากฟ้าไปที่ปลายฟ้า ห่มเธอ
เงียบนักที่กลางใจ...
อาจเพราะใจยังมั่นรัก รักเสมอ
"ความรัก" คือที่ว่างระหว่างฉันและเธอ
คือน้ำตาเอ่อ คือรอยยิ้ม คือหัวใจ
ม่านฟ้า...
เพียงหลับตาม่านฟ้าหรือกั้นได้
ใจคงพบลบที่ว่างระหว่างใจ
ณ ที่นั่นได้ยินไหม เสียงหัวใจเจรจา
<sao>

พิษรักริรุมเร้า.......มนเศร้าอนาถตน
รักเรามิลวงวน...รติล้นหทัยแท้
รักเขาสิย้อนยอก.....มลตอก ณ ดวงแด
บอบช้ำระกำแท้....มิมาแล ฤ ห่วงใย
เขาเป็นไฉนหนา...ชะละการึอย่างไร
ลวงสิ้นมิเลือกใคร...หฤทัยมิใช่คน
(มน อ่านว่า มะนะ = ใจ)(รติ อ่านว่า ระติ = รัก)
(มล อ่านว่า มะละ = ความเศร้า) (ชะละกา = ชั่ว, เลว)
<เปิ้ล>

 

อยากจะรักเธอให้มากกว่านี้
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
ขอโทษเธอทีนะเพราะหัวใจฉัน
มันลืมเขาคนนั้นยากเหลือเกิน
อยากจะมีใจให้เธอมากกว่านี้
เพราะเธอดีกับฉันจนมากมาย
แต่ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
ให้อยู่กับใจที่ไม่มีปลายทาง

<PUNG>

เรื่องราวของเราจบลงแล้ว
เหมือนดังแก้วที่แตกแหลกเป็นผง
ต่อให้จับมาเรียงต่ออย่างบบรจง
มันก็คงมีรอยร้าว-ไม่เหมือนเดิม
เรื่องที่จบลงนั้นฉันไม่ผิด
และไม่คิดที่จะนำมาเสริม
ทุกๆอย่างมันคงไม่เหมือนเดิม
แม้แต่งเติมเท่าไหร่ไม่ขอจำ
<Lu>

นักรักน้อยคิดเพ้อถึงองค์หญิง
ไม่ได้อิงนิยายแต่ใจฝัน
นึกถึงครั้งที่ใจใกล้ชิดกัน
ชวนให้ฝันยามนอนหลับเห็นเธอ...
แต่นักรักเจอะปัญหาไม่น่าเจอะ
คิดเองเถอะองค์หญิงที่ใฝ่หา
นักรักน้อยจริงใจเสมอมา
เจ้าหญิงจ๋าไม่บอกรักเราเสียที

<Shinji>

ขอบคุณเปิ้ล Shinji Lu sao PUNG พี่ๆ เพื่อนๆ ที่ส่งกลอนมาให้ ใครอยากจะอวดฝีมือ ก็ส่งเข้ามากันได้ค่ะ ที่poem@narak.com