อุตส่าห์รวมเม็ดหินและเม็ดทราย
ให้เรียงรายสร้างบ้านเหมือนในฝัน
มีแต่เธอและฉันอยู่ร่วมกัน
แต่ตอนนี้ฝันนั้นกลับหายไป
บ้านหลังน้อยที่ล้อมด้วยกำแพงรัก
แต่บัดนี้มันกับหักพังสลาย
ความฝันที่ทำมาก็ทลาย
และสูญหายไปกับฝันอันงดงาม
< นุก >

เมื่อความรักออกเดินทาง
ความอ้างว้างเริ่มถามหา
เมื่อเธอลาไกลไม่หันมา
ฉันเริ่มหดหู่อ่อนล้าอีกครั้ง
ไปไกลแล้วเจ้าความรัก
อีกเมื่อไรจะมาทายทักกันบ้าง
ฉันเปล่าเปลี่ยวเดียวดายสิ้นหวัง
เมื่อไหร่นะจะเจอรักที่จริงใจ
< ดอกฝิ่น >

ทำเป็นห่วงฉันเพื่ออะไร
หรือว่ากับใครก็ห่วงใยแบบนี้
ไม่มีความหมายเลยสิคนดี
ที่ทำแบบนี้ไม่มีค่าอะไร
แต่ดูเหมือนเธอมาให้ความหวัง
น่าจะมีใจอะไรประมาณนั้น
และสุดท้ายเธอก็ไปจากกัน
เรื่อง "มีใจ" อะไรนั้นฉันคิดไปคนเดียว
< จำใจ >

.. เจ็บมามากพอแล้วเจ้าหัวใจ
จะรักเค้าอีกต่อไปทำไมกัน
แค่ต้องทนเจ็บปวดไปวัน ๆ
ก็มากเกินพอที่จะลืมคนๆ นั้น.. แล้วทั้งคน

... ใจให้ไปเท่าไหร่ก็เท่านั้น
เค้าเคยเห็นความสำคัญไหมสักหน
และอีกนานแค่ไหนที่ต้องทน
กับความทุกข์ที่ร้อนรน-ปนน้ำตา

.. ฉันจะไปและจะไปในวันนี้
ตัดใจจากเธอเสียทีคงดีกว่า
เมื่อใจที่ให้ไปมันไร้ค่า
ไม่คู่ควรกับคำว่า.. รัก.. ของเธอ
< sherbet >

เธอรู้สึกเหมือนกันบ้างหรือเปล่า..
ว่ามันเหงา..เวลาที่เราไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ
เธอได้ยินบ้างหรือเปล่า..เสียงของหัวใจ
ที่บางคนได้ส่งมาให้...ถึงใจเธอ
อยากเจอกันอีกครั้งเหมือนฉันไหม..
อยากให้มีแต่กันในหัวใจอยู่เสมอ
อยากให้ทุก ๆ นาทีมีแต่ฉันกับเธอ
อยากจะเจอกันทุกวัน...
คิดถึงกันก่อนนอนบ้างหรือเปล่า
รุ้สึกไหมว่าบางทีก็เหงา และไหวหวั่น
ได้ยินหรือเปล่า ถึงคำว่า "รัก" ที่ฉันส่งไปให้ทุกวัน
และรู้ไหมว่าคนที่หัวใจเขามีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น
...คือฉันเอง...
< ^^chisuka^^ >