ใจเจ้าเอ่ยอยากห้ามปรามเจ้านัก
ว่าอย่าไปหลงรักเขาเลยหนอ
อย่าไปคิดหลงไหลใฝ่พนอ
อย่าไปง้อเขาเลยใจใยไม่ฟัง
หัวใจหนอทำไมใจดื้อด้าน
เคยร้าวรานเจ็บช้ำไม่จำมั่ง
เขาขยี้จนปวดแสบใจแทบพัง
เจ้าก็ยังไม่เข็ดหลาบตราบวันนี้
เจ้ายังหลงรักเขาอีกเล่าหรือ
เจ้าจะซื่อสัตย์ไปทำไมนิ่
หรือว่าเจ้าหาใครนั้นไม่มี
ใครคนนั้นคนทิ่เขาจริงใจ
เจ้าจึงยังลุ่มหลงพวงหา
หรือเจ้าตกเหวห้วงแห่งความใคร่
เขาคนนั้นทำเสน่ห์เล่ห์กลใด
เจ้าจึงไม่ยอมตัดจิตคิดตัดรอน
เจ้ายอมเจ็บยอมปวดยอมรวดร้าว
เจ้ายอมเขาทุกอย่างหมดทางสอน
สมน้ำหน้าเจ้าแท้แม้ม้วยมรณ์
ใครเขาจะอาทรเอื้อเอ็นดู
ใจเจ้าเอ่ยข้าห้ามปรามเจ้าไม่เชื่อ
จึงต้องเหลือความหมองไหม้ให้อดสู
เจ้าไม่ยกอดีตมาว่าเป็นครู
ทั้งทิ่รู้ยังรักได้ใจไม่จำ ..
< นกน้อย >

ฉันผิดเอง ที่รักเธอมากไป
ฉันผิดเอง ที่ร้องไห้ในวันนี้
ฉันผิดเอง ที่หลงเชื่อว่าเธอดี
โดยไม่นึกตรองถ้วนถี่ ว่าเป็นไง
เธอไม่ผิด ที่ลาจากไปวันนี้
เธอไม่ผิด ที่ไปมีใครคนใหม่
เธอไม่ผิด ที่หมดรักหมดเยื่อใย
ทั้งๆที่สัญญาไว้ ไม่ทิ้งกัน
ก้มหน้ารับ ความผิดที่ทำไว้
ก้มหน้ารับ ความเสียใจที่เธอให้ฉัน
ก้มหน้ารับ หยดน้ำตาที่ตื้นตัน
ก้อโง่เอง แล้วฉันนั้นจะโทษใคร
< Pee_jinx >

กี่วันถึงจะลืมเธอหมด
กี่คำที่ต้องจดจำไว้
กี่ช้ำถึงจะยอมทำใจ
กี่เยื่อใยที่เหลือไว้ให้ร้อนรน
กี่นาทีจากนี้ที่ต้องฝืน
กี่ค่ำคืนเลยผ่านความสับสน
กี่น้ำค้างท่ามกลางความมืดมน
กี่เหตุผลที่หนึ่งคนจะคงเดิม
< A-na >