อยากเป็นแค่คนหนึ่ง
คนซึ่งเธอบอกรัก
ใช่เพียงแค่คนรู้จัก
เพียงทักทายแล้วผ่านไป
แต่ก้อเป็นแค่ความเพ้อฝัน
ของฉันที่อยากจะมีใคร
คอยเอื้ออาทรและห่วงใย
จึงคิดไปว่าอยากให้เป็น......เธอ
< ปลาท่องโก๋ >

ถึงเธอ
อาลัย คร่ำครวญ ในห้วงจิต
ครุ่นคิด ถึงอยู่ มิรู้หาย
สบตา สบหน้า ปากยิ้มพราย
เยื้องกาย ผ่นไป ได้แต่มอง
วันแล้ว วันเล่า เฝ้าแต่ฝัน
รำพัน บรรยาย เป็นอักษร
เรียงร้อย ต่อกัน เป็นคำกลอน
หมายวอน สายลม พัดโบกไป
(แพรวพรรณ กุมภาพันธ์ 2545 )

ไม่ น่าทำห่างเหินแกล้งเมินหมาง
เคย สวนทางก็ใครทำไม่เห็น
โกรธ ตนเองด้อยต่ำยากลำเค็ญ
แต่ มาเร้นรอบรักมั่นภักดี
น้อย อำนาจวาสนาชะตาตก
ใจ ตระหนกมากนักไร้ศักดิ์ศรี
ขอ คุณโปรดเมตตาได้ปรานี
รับ ว่ามีไม่น้อย...เรื่องน้อยใจ
< ภัทระ >

ในเมื่อเธอตัดสินใจจะเลือกเขา
ลืมเรื่องราวของเราให้หมดสิ้น
เพราะฉันมันมีค่าแค่เศษดิน
เธอจึงต้องโบยบินหาดวงดาว
อย่าห่วงเลยคนดีฉันไม่โกรธ
จะไม่โทษไม่ว่าที่เลือกเขา
จะไม่พูดมากให้เรื่องมันยืดยาว
เขาเป็นดาวแต่ฉันมัน....แค่เศษดิน
< ดอกไม้ป่า >

หนทางจะอีกยาวไกลไหม
ที่ฉันจะก้าวไปให้ถึงฝั่งฝัน
อีกกี่ร้อยคืน อีกกี่หมื่นวัน
ที่ฉันจะก้าวไปกับการเวลา
ก็รู้ดีแก่ใจแล้วว่าอุปสรรคมากมาย
ที่มันรอคอยอยู่ข้างหน้า
แต่ฉันก็ไม่เคยเลยที่จะเหนื่อยล้า
ก็เพราะว่า--(ก็เพราะว่า)
ฉันมีเธอข้างกาย
< armane >

เงียบเหงา - มากมาย
อ้างว้าง - เดียวดาย...อยู่อย่างนี้
โดดเดี่ยว...คนเดียว...เหมือนทุกที
มีมั้ย...สักคนที่...จะเห็นใจ
เพียงแค่รอยยิ้ม....บาง - บาง
ให้ใจชื่นขึ้นมาบ้าง....จะได้ไหม
หรือคำพูดสักคำ...เพื่อปลอบใจ
จากใครก็ได้.....ที่เต็มใจจะให้กัน
< superpat >