ตะวันรอน อ่อนแสง เหมือนแรงสิ้น
เจ้าขมิ้น เหลืออ่อน จะนอนไหน
เจ้าร่อนเร่ เอกา มาแต่ใด
คงยากไร้ คู่เพื่อน และเรือนรัง
จึงโผไป ไม้โน้น แล้วโผนกลับ
มาเจ่าจับ ไทรนี้ เป็นที่หวัง
หมายจะให้ ไทรทอง ป้องกำบัง
น้ำค้างตรั้ง ดึกอย่า ร่วงมาเลย
เจ้าขมิ้น มองบ้าง เบื้องล่างนี้
ยังพอมี เพื่อนเจ้า ไงเล่าเอ๋ย
ข้าก็หมอง ครองเศร้า เหมือนเจ้าเคย
ชีพสังเวย ความตาย คือปลายทาง
พ้นคืนนี้ เจ้าคงจร ไปนอนอื่น
ข้าหยัดยืน บากหน้า สู่ฟ้ากว้าง
จะลำบาก มากมาย ไม่วายวาง
เพียงสุขอย่าง เจ้าขมิ้น ก็ยินดีฯ
< เอจทีน >

ทะเลที่กว้างใหญ่มีเรือใบลำน้อย
แล่นอยู่เพื่อคอยความรักจากบางคน
แม้ตะวันจะลับจนผ่านพ้น
'ใครบางคน' ยังไม่เห็นค่าของเรือ
< น้ำแข็งใส >

ไม่ขอเป็นคนสำคัญ
ในวันที่เธอมีรอยยิ้ม...สดใส
ขอเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแรงใจ
เมื่อเธอท้อใจ...ก็พอ
จะไม่เป็นดั่งดวงตะวัน
ที่ส่องสว่างยามเธอท้อ
และถ้าหากได้เพียงร้องขอ
เป็นเพียงแสงเทียนเล็กๆ...ก็พึงใจ
< tantawan_cpu >

เก็บรักฝากดวงดาวนับร้อย
อยู่ทางนี้เพื่อรอคอยให้เธดเห็น
ทำไปด้วยหัวใจ...ใช่จำเป็น
แม้จะรู้ว่าเธอไม่เห็น..ก็เต็มใจ
สักวันเธอคงรู้.......
ขอแค่ได้เฝ้ามองดูอยู่ไกลใกล้
คงไม่เป็นแสงตะวันส่องนำใจ
ขอเป็นเพียงลมพัดไหว....ใกล้ๆเธอ
< ยิ้มสวย >

ฉันยังคงอยู่ที่นี่ตรงนี้หนา
มีท้องฟ้าสีครามงามสดใส
มีทะเลเวิ้งว้างและกว้างไกล
มีดอกไม้จากใจมอบให้เธอ
ขอเป็นดังแสงตะวันอันอบอุ่น
ไล้ละมุนยามเธอหนาวราวเสนอ
ขอเป็นสายน้ำเย็นชะโลมเธอ
เมื่อรุ่มร้อนนอนละเมอด้วยทุกข์ทน
< ศศิภา >