มือขวาหยิบ ปากกา น้ำตาตก
มือซ้ายยก กระดาษมา น้ำตาไหล
แล้วเขียนขีด รีดมา จากหัวใจ
ส่งมาให้ เป็นอักษร ก่อนจากลา
แต่ก่อนจาก พี่ขอฝาก คำว่ารัก
ให้ประจักษ์ รักไว้ อยู่ตรงนี้
เมื่อเธอช้ำ จำไว้ นะคนดี
ว่ายังมี ใครคนนี้ เจ็บกว่าเธอ....
< Lanser >

บรรจงนิ้วพิมพ์กลอนตอนเช้าๆ
ด้วยความเหงาอ่อนไหวใจผิดหวัง
ขอมวลฝันศรัทธาเติมพลัง
ให้เข้มขลังแข็งฝีนยีนอีกครา
ไม่อยากพ่ายอยากแพ้ลงแค่นี้
เพราะยังมีโอกาสปรารถนา
วันนี้ล้าเหนื่อยนักพักกายา
วันพรุ่งนี้เถอะหนาจะฝ่าฟัน...
< อัทธิกะ >

อยากให้เธอได้รู้ถึงความหมาย
รู้ผู้ชายคนต่ำแต่ชั่งฝัน
ถ้ารักแล้วจะดูแล้วด้วยรักและผูกพัน
และไม่ยอมให้เธอนั้นผิดหวังหรือเสียใจ
ไม่เคยแค่เรื่องอดีตที่เธอผ่าน
เรื่องวันวานฉันนั้นไม่สงสัย
ปัจจุบันแค่รักและจริงใจ
จะดูแลเธอตลอดไปฉันสัญญา
< ดอกไม้ไฟฟ้า >

ดวงอาทิตย์ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ท้องฟ้าไม่ทันไรก็เปลี่ยนสี
ดอกไม้ดูสายงามไม่กี่นาที
สิ่งดี ๆ ที่เคยมีก็จากไป
เพราะกาลเวลาไม่อยู่กับที
และเพราะโลกนี้ยังคงเคลื่อนไหว
แต่ยังมีใจอยู่อีกหนึ่งจัย
ที่ไม่เคยเปลี่ยนไปอย่างกาลเวลา
< ไม้ไผ่ >

กาลเวลาเปลี่ยนไป
แต่ท้องฟ้าใสยังคงอยู่ทุกวันนี้
แตกต่างกับรักเราเหลือเกินคนดี
เพราะทุกๆวันนี้เราแทบไม่เหลืออะไร
ทิ้งไว้แค่ความว่างเปล่า
กับความปวดร้าวในช่องว่างนี้
เก็บคืนไปเถอะความปวดร้าวที่หวังดี
ฉันยืนได้ตรงนี้กับความว่างเปล่าก็พอ
< สีหมอก >

เธอเคยบอกว่าฉันนั้นเป็นเพื่อน
ฉันก็คอยย้ำคอยเตือนตัวเองเสมอ
ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้รับจากเธอ
เป็นแค่การพลั้งเผลอในบางเวลา
และในวันนี้ตอนนี้เธออยู่ใกล้
ทั้งหัวใจเริ่มหวั่นไหวแล้วเธอจ๋า
คำว่าเพื่อนที่คอยย้ำเตือนมา
เริ่มกลับกลายเป็นว่าห่วงใยเธอ
< ดินสอแท่งใส >