ถึงวันนั้นห้องนี้คงเงียบเหงา
จากเคยมีพวอเราคอยสร้างสีสัน
เคยหัวเราะเคยร้องไห้มาด้วยกัน
ภาพเหล่านั้นคงฝังตรึงอยู่เรื่อยไป
< tungting >

เธอเป็นใคร มาจากใหน
ฉันไม่เคยเก็บมาใส่ใจ
แต่วันนี้อยากมีบางสิ่งอยากพูดไป
ว่าเธอคือ...ใครคนนั้นที่ฉันจะฝันถึง
< จัยละเมอ >

หวีดไหวเสียงใบไม้
ฟังแล้วใจจะสลาย
เสียงกรีดหวีดหวั่นน้ำตาพราย
เสียงนั้นคล้ายใจฉันทลายลง
หวีดหวิว ปลิวตก ช้ำหล่น
สับสนสุดร้าวรานทานไม่อยู่
หวีดซ้ำใบไม้พลันร่วงพรู
เหตุใดจึงดายเดียวเปลี่ยวเอกา
< ป่าน >

ทำได้เพียงเป็นคนที่อยู่ใกล้
แต่ความจริงในใจเหมือนไกลห่าง
ตลอดเวลาที่เราเดินร่วมทาง
มันรู้สึกอ้างว้างและเดียวดาย
อยากจะฟังแค่คำว่าห่วงใย
คงสุขใจมากพอเพียงแค่นี้
เพราะแค่บอกผ่านความรู้สึกที่ ดี-ดี
เพียงแค่นี้ก็เพียงพอสำหรับใจ
< funvhan >

ความรักของฉันคงเหมือนสายฝน
ที่หรั่งรินรดใจใครก็ดูจะจางหาย
ฝนตกเพียงชุ่มฉ่ำชั่วพริบตาก็มลาย
สุดท้ายความรักที่มีให้ไป...
ก็เหือดหายไปพร้อมกับหยดน้ำที่แห้งลง
อยากให้หัวใจของคนที่ฉันรัก
มีค่ามากมายนักดั่งเช่นต้นไม้
แม้ฝนจะไม่ชุ่มฉ่ำหรั่งรินรดใจ
มันก็พร้อมจะเจริญเติบโตกว้างใหญ่
ไปพร้อมกับหัวใจที่ยิ่งใหญ่อย่างมั่นคง
< Lemon11 >