ฟ้ามืด...ฝนพรำ
ดวงอาทิตย์ไร้แสงส่อง
เหมือนใจที่หม่นหมอง
ไม่มีแสงทองเป็นประกาย

วันนี้...เงียบเหงา
ไม่มี "เสียงเรา-เสียงเขา" อยู่ตรงนี้
ไม่มี "ใบหน้า" ของเธอผู้แสนดี
ไม่มี "ไมตรี" ของเราสองคน

วันนี้...ไม่เหมือนเก่า
ความทรงจำของเราหายไปแล้ว
พร้อมกับตัวเธอที่ไม่มีวี่แวว
ว่าจะหวนกลับมา "ตรงที่เดิม"
< ลักยิ้ม >

......ทรายในนาฬิกา.....
กับการที่เพื่อนเก่าหายหน้าไปทีละคน
คนทางข้าหน้ายังวกวน
เพราะฉะนั้นแต่ละคนต้องมีทางไป
.....จบมาถึงวันนี้........
วันที่ทุกคนอาจมีเพื่อนใหม่
ขอได้ไหมเรื่องราวในใจ
คงไว้ได้ไหม ความทรงจำอันอ่อนไหว งดงาม
< convoy >

แม้..วันนี้เธอคนดีกับฉัน
จะอยู่ไกลกันสุดขอบฟ้า
แต่ความห่วงใยที่มีต่อกันทุกเวลา
ก็ยืนยันได้ว่า..ยังมั่นคง
.............
ถึงจะมีบางเวลา
ที่ฉันมีน้ำตาราะหวั่นไหว
กลัวเวลาทำเธอเปลี่ยนไป
แต่ก็แค่หวั่นหว..เท่านั้นเอง
................
วันนี้เธอคนดีทำให้รู้ว่า
ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้น
คนที่เธอแคร์และสำคัญ
คือฉันคนนี้ไม่เปลี่ยนแปลง
< rainbow >

อีกใจหนึ่งก็อยากคิด
ว่าชีวิตจะยืนยาวสักแค่ใหน
แต่นั่นแหละก็ไม่เป็นไร
เมื่อในชีวิต ฉันจะได้อยู่กับเธอ
จะข้ามน้ำข้ามทะเลลุยไฟ
ฉันก็จะไปให้ถึงเส้นทาง
แม้จะมีขวากหนามมากั้นขวาง
ฉันก็จะไปอย่างไม่ย่อท้อ
< เล็ก เดิมบาง >