ลมพัดพริ้วทิวไม้เอนเห็นไหวไหว
เคลื่อนคล้อยไปตามลมให้สมหวัง
พัดสิ่งใดก็ให้อ่อนผ่อนกำลัง
มิอยู่ยั้งยื่นยงคงกายา
ลมเอ๋ยลมใยเล่าเจ้าไม่พัด
หรือเจ้าขัดเคืองแค้นแสนหนักหนา
ไม่ต้องจิตผิดใจแต่ใดมา
หรือไร้ซึ่งเมมตาบอกข้าที
ข้าทำผิดสิ่งใดเล่าเจ้าจึงขัด
ไม่ยอมพัดคนงามตามวิถี
ให้ได้พบกับเราเข้าสักที
หรือมิมีบุญนำบาปซ้ำเติ่ม
เลี้ยวมองใครเขาไม่รักมิปักจิต
เฝ้าครุ่นคิดทนอยู่ดูขัดเขิน
เอื้อนเอยปากรักใครใยจึงเมิน
จำต้องเดินเปลี่ยวเปล่าแสนเศร้าใจ
< อยากบอกว่าชั่งน่ารัก
>
ก็อีแค่เหงา เศร้า และไม่มีใคร
เลยอยากทำอะไร ๆ ที่เข้าท่ากว่า
นั่งเล่น net นั่ง chat ให้ได้เพื่อนมา
แล้วก็โทรหากันฉันเพื่อนต่อไป
ไม่ได้นอกใจอะไรซักหน่อย
ก็เพื่อนใน net เค้าคอย mail ตอบไปให้
ก็เลยต้องลดเวลาเจอเธอลงไป
ก็ในเมื่อเธอไม่เคยสนใจ
แล้วจะรอเวลาต่อไปทำไมเล่าคนดี...
< พริกหยวก >