มีคำหนึ่งคำเดียวที่เก็บไว้
อยู่ข้างในส่วนลึกๆในใจฉัน
อยากจะบอกให้เธอรู้อยู่เหมือนกัน
เพราะสิ่งนั้นคือใจที่ให้เธอ
คำว่ารักยังน้อยไปที่ฉันให้
คือหมดใจให้เธอคนเดียวเสมอหา
อยากจะหาคำที่ยิ่งใหญ่กว่าคำว่า
รักเธอเกินกว่าจะรักใคร
เพียงแค่นี้ที่ฉันต้องการบอก
แต่ไม่รู้ว่าเธอจะฟังไหม
แต่ถ้าไม่บอกให้เธอรู้ความใน
คงไม่ได้เพราะใจอยากบอกเธอ
ขอเพียงแค่ให้เธอบอกว่าชอบ
ขอเพีบงบอกให้ฉันรู้ได้ไหม
ถ้าเธอไม่บอกคงอึดอัดอยู้ข้างใน
เพราะหมดใจไม่เผื่อไว้ให้ใครแทนที่เธอ
<โย ปฎิภาณ>

พร่ำเพ้อ...ละเมอหา
หยาดน้ำตา...ก็รินไหล
รักเขา...จนหมดใจ
แต่ก็ได้...เพียงน้ำตา
ผิดหรือ...ที่รักเขา
ผิดหรือเรา...ที่ห่วงหา
ใยได้...เพียงน้ำตา
ตอบแทนค่า...ความรักจริง
<ฑิฆัมพร>

อย่าร้องไห้เลยคนดี
อย่าให้ความฝันที่เธอมีต้องปวดร้าว
ฉันเชื่อหัวใจเธอแม้ต้องเจอกี่เรื่องราว
จะกี่ค่ำคืนทุกข์เศร้าเธอจะก้าวข้าม..ผ่านไป
เข้มแข็งอีกนิดเถอะนะ
หันมามองคนที่อยู่ข้างเธอเห็นไหม
เป้นฉันเองที่อยู่ห่างเธอแสนไกล
และแอบตามไปยืนใกล้ๆเพื่อซับน้ำตา
จะเฝ้าจุดดาวในค่ำคืนที่มืดมิด
ปิดเปลือกตาเธอให้สนิทแล้วเธอจะรู้ว่า
ในความฝันมีใครรออยู่ที่นั้นตลอดมา
รอถึงพรุ่งนี้เช้า ดาวหล่นจากฟ้า
ฉันจะปลุกเธอขึ้นมาจากเงื้อมเงาของนำตา ...ตลอดไป
<เวลาเดิม>

อาจเป็นเพียงแค่ความฝัน
ที่ครัยๆอยากมีกันมากมายอย่างนี้
อาจเป็นเพียงแค่ความรู้สึกที่ดีๆ
ที่ครัยๆ ก้ออยากมีกัน......
ฉันกำลังมีความรัก
แต่ไม่รู้ว่าจักเก็บมันไว้ได้นานแค่หนัย
เพราะอะรัยไม่รู้จะบอกอย่างไร
วันนี้จึรู้สึกสับสนมากมายจริงๆ
ช่วยบอกหน่อยได้หรือเปล่า
ว่าเราจะต้องทำอย่างไรดี...
เพราะว่ารักเค้ามากมายอย่างนี้
รักๆๆๆมากายจริงๆ
<ปังปอนส์>