ทุกบรรทัด ทุกบทบันทึก
ถ่ายทอดมาจากส่วนลึกของหัวใจ
ทุกตัวอักษร เรียงร้อยจากความหวั่นไหว
ด้วยรัก คิดถึง ห่วงใย เธอคนดี
<spawn>

คำว่ารักจากใครก้อไม่ซึ้ง
เท่าคำว่าคิดถึงมราเทอร์หั้ย
กล่องของขวัญหรูหราจากครัย ๆ
ก้อม่าย ชึ้งเท่าการ์ด 1 ใบที่ส่งมา
<เด็กบ้านไผ่>

ความรู้สึกในจายลึกลึก
รู้สึกว่ามีครายสถิตย์อยู่
พอฉานนั้นรองมองดู
มีอยู่จิงจิงนั่นคือเทอร์
<bell>

เจ็บปวดหรือป่าวในวันนี้
แค่เธอมีเหตุผลว่าฉันไม่เหมาะสม
คนรักเธอต้อง "สวยเด่น" "เป็นที่นิยม"
คนขม-ขม อย่างฉันไม่มีวัน
เจ็บปวดไหม? ถ้าใครถามจะขอตอบ
แค่สะกิดขอบดวงใจก็เท่านั้น
เจ็บแค่นี้..แค่มดกัด..แค่คัน-คัน
คนอย่างฉันเจ็บแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ลืม
<ละอองฟอง>

เข้าใจเธอเสมอ
เวลาที่เราเจอ..เราพบหน้า
เข้าใจว่าเธอคงอยากมีเวลา
อยู่กับคนที่มีค่าในใจ
ฉันคงเป็นได้แค่เพื่อนที่ดี
และคงเป็นได้แค่นี้ใช่ไหม
ไม่เป็นไร..ฉันยอมรับได้
คำว่าเพื่อนที่เธอมีให้..ก็มีความหมายมากพอ
<ฝันหวาน>