ฉันเป็นเพียงธารา
ถึงรู้จักดินฟ้าและทุกสรรพสิ่ง
และแม้นว่าฉันจะรู้ความลับความจริง
ฉันก็ทำได้แค่นิ่งเหมือนธารา
กระแทกโขดหินยามโมโห
เหมือนคนโง่ที่หาทางออกไม่ได้
มีไหมมีใครเข้าใจ
ว่าธารานี้เจ็บแค่ไหนที่ได้แต่เฝ้าดู
<ธารา>
เหงาไหมในคืนหนาว
ฉันจะฝากแสงดาวมาห่มฝัน
คิดถึงฉันบ้างที่เคว้งคว้างกลางหมอกควัน
แล้วกำลังใจจากฉันจะส่งถึงเธอ
<น้องนิ้ง>
แม้นอยู่ไกลกันสุดปลายฟ้า
ใจก็ยังห่วงหาคิดถึง
มีเธออยู่ในทุกห้วงคำนึง
ขอแค่เธอนึกถึงฉันนิดนึงพอ
<AnastasiA>