http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 221

Poem 222

Poem 223

Poem 224

Poem 225

Poem 226

Poem 227

Poem 228

Poem 229

Poem 230

ผ่านฟ้า ณ ราตรี
ที่ไม่มีแม้หมู่ดาว
ไร้แสงที่แพรวพราว
มองทุกคราวก็เศร้าใจ

ผ่านฟ้า ณ คืนโศก
มองดูโลกแล้วร่ำไห้
เมื่อเธอทิ้งฉันไป
ทิ้งเอาไว้ใจแหลกลาน

ผ่านฟ้า ณ คืนเศร้า
ไร้ซี่งเงาอดีตหวาน
ทุกสิ่งเปลี่ยนตามกาล
ทุกวันวานไม่กลับมา

ผ่านฟ้า ณ คืนหนาว
เฝ้าดูดาวจนอ่อนล้า
เธอไปไกลลับตา
รู้มั้ยว่าใครเฝ้าคอย

ผ่านฟ้า ณ คืนเจ็บ
ทั้งหนาวเหน็บและเงียบหงอย
ชะเง้อเพ้อเฝ้าคอย
ใจล่องลอยไปแสนไกล

ผ่านฟ้า ณ คืนนี้
ที่ไม่มีเธอเคียงใกล้
โดดเดี่ยวเปลี่ยวหัวใจ
โธ่! ทำไมลืมไม่ลง
<คนธรรมดา>

 


กระโดดข้ามห้วงเวลาของความฝัน
คงเป็นวันที่ฉันนั้นมีเธอ
ชั่วข้ามคืนที่พ้นผ่านฉันละเมอ
บอกรักเธอแค่เพียงในความฝัน
<suede>

ฟ้ามืดครึ้มอึมครึมด้วยเมฆฝน
ใจยิ่งหม่นยิ่งหมองเหมือนร้องไห้
ทำไมเธอต้องลาจากเราไป
เพราะเหตุใดใครรู้บ้างช่วยบอกที
<pongsawat>


นอกเหนือจากคำว่า "ห่วงใย"
ภายใต้ของคำว่า "รัก"
มากความหมายของ "คิดถึง"
สร้างสายใยสู่มิตรภาพดให้แก่กัน
<pu-montee@chaiyo.com>


ฝันให้ไกลไปให้ถึงซึ่งจุดหมาย
อย่าทำลายความฝันด้วยหวั่นไหว
ล้มแล้วลุกสู้ต่ออย่าท้อใจ
ถึงเส้นชัยข้างหน้ากล้าหาญเอย
<pookem>

     

ขอบคุณ คนธรรมดา , suede , pongsawat , pu-montee และ pookem มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย