http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 221

Poem 222

Poem 223

Poem 224

Poem 225

Poem 226

Poem 227

Poem 228

Poem 229

Poem 230

 

เธอคงไม่รู้สึกอะไร
ถ้ารู้ว่าใครเจ็บช้ำ
เพราะเธอเป็นคนใจดำ
และเธอคงไม่จำใส่ใจ
กับคนที่ไม่มีค่า
ที่แอบมาหลงบ้าเธออยู่ได้
ก็คนนั้นไม่มีอะไร
ที่จะได้ความสนใจจากเธอ
อย่างมากก็แค่เคยรู้จัก
ก็ทายทักก็แค่นั้น
ไม่มีเลย...ความผูกพัน
ก็คงเท่านั้นมั้งสำหรับเธอ
<be>

ใบไม้ปลิวลอยลิ่วสิ่วลมลู้
หล่นลงสู่ลำธารม่านน้ำใส
มัจฉางามยามมัจฉาแหวกว่ายไป
แหวกว่ายในสายธาราน่าภิรมย์
กล้วยไม้ป่าบานน่ายลบนคบไม้
เฟริ์นใบใหญ่ริมโขดหินยิ่งสวยสม
ดอกไม้ป่าส่งกลิ่นยวนชวนให้ชม
ผีเสื้อดมดอมหอมกลิ่นก็ผินไป
<สายลม>

 


วันใดที่เธออ่อนล้า
วันใดที่เธอสิ้นหวัง
วันใดที่หมดกำลัง
ในทุกวันฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ
<s>


โอละโห.... โอละเห่
ตอนเด็กๆนอนเปล...แม่กล่อมเสียงใส
แต่ตอนนี้ นอนไม่หลับ ไม่สบายใจ
อยากให้เธอคนของหัวใจ
เพจมากล่อมได้มั้ย--ก่อนเข้านอน--
<กิ๊ก>


ฉันรักเธอเท่าฟ้าและอากาศ
ฉันรักเธอเท่าถาดใส่ขนม
ฉันรักเะอเท่าขวดใส่ลูกอม
ฉันรักเธอเท่าโหลกลมๆ...ที่ใส่หัวใจ
<RATCHAR>

     

ขอบคุณbe , s , RATCHAR , กิ๊ก และ สายลม มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย