|
..ดอกไม้แห่งหัวใจ....
ดอกไม้ที่เก็บฝาก
เก็บมาจากหัวใจฉัน
เบ่งบานมานานวัน
กำนัลเธอด้วยไมตรี
เป็นดอกไม้แห่งความรัก
งดงามนักช่อกลิ่นสี
เป็นดอกไม้แห่งความดี
เพราะปลูกที่ในดวงใจ
รดน้ำด้วยความซื่อ
สองอุ้งมือพรวนดินให้
ใส่ปุ๋ยด้วยน้ำใจ
อากาศให้จากดวงตา
ให้แสงจากแรงรัก
ให้พิงพักยามแดดกล้า
ให้ด้วยแรงแห่งศรัทธา
ที่มากค่ากว่าสิ่งใด
ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง
ตั้งความหวังขึ้นมาใหม่
อย่าพึ่งหมดแรงใจ
ล้มลงได้...ก็ลุกได้
ดอกไม้เก็บมาฝาก
เก็บมาจากความจริงใจ
สู้นะ...สู้ต่อไป กำลังใจที่ให้เธอ...
...ก้องกานต์
ผู้ที่รักร้าวหัวใจ
ร่วงโรย
เพราะหามิได้กอบโกย รักไม่
เมื่อถึงวันจำพราก จากลา
ได้แต่เสียดาย รักได้ จบลง
<oong&sun>
|
|
เก็บความรู้สึกดีๆ
ที่มีให้กันเก่าก่อน
เก็บความห่วงหาอาทร
ที่เคยซุกซ่อนในแววตา
เก็บรอยฝันที่หม่นไหม้
ให้สูญไปกับกาลเวลา
เก็บเพียงเสี้ยวความศรัทธา
กับสำนึกที่ว่าเคยรู้จักกัน
<longfellow-LaMuR>
ดั่งดวงหฤทัย..ระยับไหวฤทัยอุ่น
ถั่งท้นที่รักคุณ...ระรินกรุ่นทั้งกลิ่นกาย
งามงอนมิรอนร้าง...รักกระจ่างจนใจหาย
มิทนทุรนราย....ขอมีกายเธอเคียงใจ
ดั่งดวงนฤเนตร....แสดงเจตนาไว้
รักเราแม้ร้างไกล....มิพักไว้ ณ ปลายทาง
<พี่อุ๋ย>
ว่ากันว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด
ฉันว่าผิดคิดว่าคงไม่ใช่
การที่ใครคนหนึ่งจะเปลี่ยนไป
หาใช่เพราะใกล้กัน
แต่เป็นเพราะคนไกลไม่ส่งข่าว
ไม่รู้เรื่องราวของเขาให้หมายหมั่น
ในเมื่อคนใกล้แสนเอาใจอยู่ทุกวัน
แล้วฉะนั้นเธอว่าฉันควรเลือกใคร
<มัธจัง>
|