ฉันทดท้อเพราะรอเธอไม่ไหว............
เหนื่อยหัวใจเพราะวุ่นวายและสับสน
โปรดเถิดหนาอย่าให้ฉันต้องกังวล..........
รักเวียนจนฉันพ้นจากตัวเอง
เธอเข้าใจฉันหน่อยจะได้ไหม.............
ฉันนั้นมีหัวใจอย่าข่มเหง
รักเธอมากแต่ไม่อยากเปลี่ยนตัวเอง................
รักแล้วเกรงใจกันบ้างเท่านั้นพอ
เธอเข้าใจความหมายความรักไหม................
ฉันคิดค้นเท่าไรยากจริงหนอ
ถ้ารักแล้วต้องทุกอย่างไม่เพียงพอ.............
งั้นเธอรอ...รักคนอื่นดีไหมเธอ.....sario

ฝากดวงดาวคอยห่วงใย
ให้กำลังใจเมื่อเธออ่อนล้า
ฝากสายลมโบกพัดพริ้วมา
ให้รู้ว่ายังมีฉันคนนี้ที่รักเธอ
<nesa>

พี่รักน้องปองรักเจ้าเฝ้างอนง้อ
พี่มารอรอรักร้างแต่ปางไหน
หรือว่าเจ้าสิ้นเยื้อไม่เหลือใย
ไม่มีใจรับรักสักนิดเดียว
<เสี้ยวสุนทร>

รสอันใดจักหวานเท่ารสรัก
สุดจักหักข่มจิตบ่คิดพิสมัย
ลิ้มเพียงนิดก็จักติดกว่าเมรัย
จักข่มใจมิคิดลองบ่ได้เลย
อันรสนางหวานลิ้นซ่านกำซาบ
ข้าศิโรราบแทบบาทเจ้าทรามเชย
ก่อนแม้นจักคิดต้องกายนางยังมิเคย
ครานี้เลยลืมตนด้วยรสรักนาง
ธรณินทร์

ความรักคือมนต์ขลัง...สิเนหา
มันจักได้ช่วยนำพา.....จับต้อง
ความรู้สึกมากหลาย .....มิได้ รู้ฤๅ
ผู้ที่ไม่รู้รสรัก...................หาได้ จำริญ
<oong&sun>