http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 201

Poem 202

Poem 203

Poem 204

Poem 205

Poem 206

Poem 207

Poem 208

Poem 209

Poem 210

มองท้องฟ้า...ค่ำคืนนี้
น้ำตาล้นปรี่...เริ่มเอ่อไหล
สุดเหงา...เห็นฟ้าและดาวช่างแสนไกล
ดูตัวเองช่างห่างจากฟ้าไกล...ราวกับดิน
เอื้อมเท่าไหร่...ก็ไม่ถึง
ฟ้าที่ไหนจะลงมารวมเป็นหนึ่งกับก้อนหิน
อิจฉาดวงดาว...ส่องแสงพราวกระทบดิน
เหมือนจะเย้ยให้ได้ยิน...ว่าห่างไกล
เป็นแค่ดินก้อนนึง
มีความหมายไม่ถึงครึ่ง...ของดวงดาวที่พราวไหว
ดูฟ้า...ทำให้ร่ำร้อง...หนึ่งว่าจะขาดใจ
เพราะฟ้าอยู่สูงเกินไป
จนดินอย่างฉันไม่อาจเอื้อมได้...ไม่มีเลย...
<ปั๊กเป้า>

ทำไมในฝันของฉัน
ถึงมีแต่เธอทุกครั้ง
แล้วในฝันของเธอละ
มีฉันอยู่ในนั้นหรือเปล่า
<Boom LBoom>

 

ไกลกันออกอย่างนี้
เธอคนดีจะคิดถึงกันไหม
ทอดความรักและความห่วงใย
ส่งไปถึงแเด่ธอคนดี
<anaki>

ฝากท้องฟ้าใส..ฝากสายลม..ฝากดวงดาว
ช่วยหอบเอาความรัก..ความคิดถึง
จากฉันคนเหงา..ไปถึงเธอในยามเหงาและอ้างว้าง
ว่ายังมีฉัน..คอยเป็นกำลังใจอย่าเคียงข้างเธอ
<bumbim>

สองคนจากต่างที่
สองใจนี้มารู้จัก
คบหามานานนัก
รวมใจรักเป็นหนึ่งเดียว
....ให้กับคนที่รู้ใจกัน....
<เยอร์เบลล่าขาว>

     

ขอบคุณ ปั๊กเป้า , anaki , bumbin , Boom LBoom , เยอร์เบลล่าขาว มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย