http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 191

Poem 192

Poem 193

Poem 194

Poem 195

Poem 196

Poem 197

Poem 198

Poem 199

Poem 200

ถึงความหวังที่เคยหวังจะล้มพัง
ถึงประดังโหมกระหน่ำด้วยปัญหา
ถึงจะล้า..ถึงจะอ่อน..จนปัญญา
ยังตั้งหน้า..ยังตั้งใจ..ไขว่คว้าฝัน
ให้ล้มลง..ก็ยังคง..ลุกขึ้นยืน
หมดแรงยืน..ยังฝืนคลาน..ไม่หวาดหวั่น
ยังคงเห็น..วันที่หวัง..วันที่ฝัน
เพราะสักวัน..ฝันและหวัง..คงเป็นจริง
<แม่มดน้อยแห่งห้องใส>

ฉันรู้ตัวดีว่าทำผิดไป
ขอโทษได้ไหมคนดีของฉัน
รู้สึกเสียดายความผูกพัน
ที่มีต่อกันนานวันขาดหายไป
ขอโทษที่เอาแต่ระแวงเธอ
ใจคิดอยู่เสมอว่าเธอไม่รักฉัน
คิดเสมอว่าเธอไม่ลืมเขาคนนี้น
คนที่สำคัญกับเธอตลอดมา
ทั้งที่ตอนนี้ฉันเป็นปัจจุบัน
เขาคนนั้นแค่อดีตในวันเก่า
ไม่มีเหลือแล้วความผูกพันเธอกับเขา
มีเพียงความว่างเปล่าระหว่างกัน
ขอโทษที่ไม่ยอมเชื่อใจ
ถึงตอนนี้เธอไม่ให้อภัยฉัน
ไม่เป็นไรถ้าต้องเลิกรากัน
จะโทษเพียงฉันคนนี้แค่คนเดียว
<ped.yala>
 

ประเทศไทยมีดวงดาว
ประเทศลาวมีข้าวเหนียว
ในกระทะมีไข่เจียว
ใจดวงเดียวมีให้เธอ
<ice>


พยายามแต่หมดหวัง
ไม่มีกำลังจะก้าวไปข้างหน้า
หมดแล้วกับสิ่งที่ทำมา
กลับได้มาเพียงแค่ความเหว่ว้าของหัวใจ
เดินทางมายาวไกล
เพื่อวาดหวังไว้ว่าจะเจอคนที่ตามหา
ใครคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันว่าจะเจอตลอดมา
ใครคนที่เดินมากับกาลเวลาเดียวกัน
คล้ายๆเป็นครึ่งชีวิตของใครอีกคนหนึ่ง
ที่ขาดหายไปกับความรู้สึกเหล่านั้น
ชีวิตที่เหลืออยู่เป็นเพียงแค่ หมอก..ควัน
ที่หลงอยู่ในโลกของความฝัน..เรื่อยไป
<ซาคุ>


วันนี้ฉันรู้แล้วว่า......
ความรู้สึกที่ให้เธอมันไร้ค่า
เมื่อเธอบอกใครคนอื่นว่า
ที่ผ่านมาฉันคือตัวทำลาย
<bTbP>

     

ขอบคุณ แม่มดน้อยแห่งห้องใส , ice , ped.yala , bTbP และ ซาคุมากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย