http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 191

Poem 192

Poem 193

Poem 194

Poem 195

Poem 196

Poem 197

Poem 198

Poem 199

Poem 200

 



ฉันเป็นคนขี้กลัว
ติดตัวมาตั้งแต่เกิด
แต่เวลาที่ฉันเฮิร์ท
อะไรจะเกิดก็เกิดไป
ฉันเป็นโรคขี้แพ้
จะว่าอ่อนแอก็ไม่ใช่
แต่ถ้ามีคนท้าให้ทำอะไร
ฉันก็เต็มใจทำทุกที
วันนี้ก็เหมือนกัน
ความรักที่มีให้เธอมันล้อนวันนี้
เริ่มเฮิร์ทเพื่อนท้าเลยกล้าเดินเข้าไปหาคนดี
ตะโกนดังๆซักที" รักเธอจัง"
<นัฐกาล>


ความรักแต่งแต้มฟ้าสวย
ความรักแต่งแต้มโลกใส
ความรักแต่งแต้มหัวใจ
รักฉันแต่งแต้มด้วยรักเธอ
<nunjung>


ฉันนั้นหรือคือทางผ่าน
จำเนียรกาลแค่ชั่วคราว
เธอดีเด่นเป็นสกาว
พอถึงคราวก็ลับหาย
ขอบใจนะที่รัก
เธอ..ทำให้ฉัน..รู้จักความชอกช้ำ
ขอบใจยิ่งจะจดจำ
จะไม่ถลำให้ใครอีกแล้ว
โบกมือแล้วเธอเอ๋ย
ไฉนเลยทำกันได้
< bai-_->
 

เธอบอกให้ฉันนั้นรอ
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะนานสักแค่ไหน
เธอไม่เคยบอกว่าเป็นเพราะอะไร
ไม่เคยรู้เหตุผลใดใดเลยสักคำ
ตัวฉันเองก็ยังคงไว้วางใจ
เธอให้รอฉันก็รอไปอย่างนั้น
ไม่เคยมีคำถามให้เธอต้องตอบกัน
เพราะคนอย่างฉัน
จะรักเธอ...ตลอดไป
<oat>

เหม่อมองฟ้าทีไรหัวใจเศร้า
ไม่มีเงาของความรักที่อ่อนไหว
เหลือเพียงความว่างเปล่าของหัวใจ
นับตั้งแต่เธอมีใครแทนที่กัน
จะไม่ขอให้เธอกลับมาเหมือนเก่า
ระหว่างเราเป็นได้เพียงแค่ฝัน
ที่พอตื่นขึ้นมารุ่งอีกวัน
ก็ไม่เหลือความผูกพันให้คำนึง
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรไม่รู้
ฉันจะอยู่อย่างไรเธอคิดไหม
อาจต้องอยู่กับความเศร้าทุกข์ตรอมใจ
เมื่อขาดเธอไปฉันควรทำอย่างไรดี
พยายามจะไม่ท้อแท้ไม่นึกถึง
ว่าเคยเป็นส่วนหนึ่งกันมาก่อน
จะพยายามไม่ห่วงหาไม่อาทร
ระหว่างเราตัดรอนความสัมพันธ์
ขอบคุณที่พยายามทำดีกับฉัน
ถ้าหากว่ามันไม่อาจทำให้เธอกลับมากัน
ไม่อาจทำให้เธอกลับมาหาฉัน
ไม่ว่ากันแค่ขอให้จากกันด้วยดี
<สุรีย์รัตน์ ศรีปราชญ์>

     

ขอบคุณbai-_- , oat , นัฐกาล และ สุรีย์รัตน์ มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย