http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 181

Poem 182

Poem 183

Poem 184

Poem 185

Poem 186

Poem 187

Poem 188

Poem 189

Poem 190

ลมหนาวพัดมาพาใจเศร้า
มีเพียงเราอ้างว้างโดดเดี่ยว
มองเหลียวไปมีเราคนเดียว
แสนเปล่าเปลี่ยวหัวใจเกินจะทน
แต่วันี้มีคนหนึ่งมาอยู่ใกล้
เธอนั่นไงที่มาทำให้ใจฉันสุขสันต์
เธอคนดีที่ไม่เคยจะลืมกัน
หนาวของฉันพลันอบอุ่นขึ้นทันใด
(AnastasiA)


จากนี้ต่อไป...จะรักเธอกว่าคนไหน ๆ
ต่อจากนี้ไป...จะมีแต่เธอเท่านั้น
นับจากนี้ไป...จะมีแต่กันและกัน
จากนี้ทุกๆวัน...จะยังรักกันตราบนานเท่านาน
<pop_9000>


อันอารมณ์ผสมกับความหนาว
มันช่างยาวเสียจริงแม่หญิงเอ๋ย
คิดถึงเธอยามห่างไกลแม่ทรามเชย
ก็เราคอยโอบกอดพลอดรักกัน
<สีหมอก>


แม้คืนวันที่ผันผ่าน
วันเวลาจะเนิ่นนานสักแค่ไหน
จะมีฉันคนนี้เดินข้างเธอเรื่อยไป
ทั้งหมดทำด้วยใจที่ผูกพันเกินสัญญา
<='.'nat>


อย่าให้ใครเป็นอย่างเช่นฉันเลย
คนที่เธอเปิดเผยมาทุกอย่าง
ผลสุดท้ายฉันจึงถูกเธอทิ้งขว้าง ระยะทางยืดยาวแสนหนาวเหน็บ
อย่าหลอกให้ใครใจต้องช้ำตรม
อย่าให้ใครขื่นขมแม้ปลายเล็บ
หลงเชื่อเธอสุดท้ายต้องนอนเจ็บ เหน็บแสนเหน็บปวดร้าวหนาวระบม
<bai-_->

ขอบคุณ Anastasia , pop_9000 , สีหมอก , nat และ bai มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย