http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 181

Poem 182

Poem 183

Poem 184

Poem 185

Poem 186

Poem 187

Poem 188

Poem 189

Poem 190

 

 

ความอ่อนแอก็เป็นเฉกเช่นนี้
เข้าครอบงำชีวีที่สุขสันต์
เหลือทิ้งไว้แต่เพียงความเงียบงัน
ยามหลับฝันก็หมดหายมลายไป
ยังจำได้ไหม...
สายฝนจากฟากฟ้า
โปรยร่วงมาสู่แผ่นดิน
ระแหงแตกพังภินท์
ได้กลับคืนเป็นผืนเดียว
ความหวังดั่งสายฝน
ช่วยฟื้นคนเหมือนพืชเขียว
โอบอุ้มหัวใจเซียว
ให้กลับตื่นชื้นผืนงาม
ยังจำได้ไหม...
<rangsarit srimuang>


ในใจเจ็บค่ำเช้า..ความรัก
ใจหนึ่งทุกข์กระอัก..โศกสร้อย
เขียนโคลงอ่านพอพัก..ขับกล่อม..จากทุกข์
สุขผ่านใจค่าน้อย..ต่ำใต้ตะวัน
<OHW>


ลาแล้วไม่ลาลับ
เราจะกลับพบกันใหม่
ลาแล้วไม่ลาไกล
เราคงได้เจอะเจอกัน
ลาแล้วไม่ลาที
เพื่อนไม่มีวันทิ้งกัน
ลาแล้วเธออย่าลืมฉัน
จำไว้มั่นฉันไม่ลืมเธอ
<คนรักจริง>



เวลาเหงา...มีใครเข้าใจบ้าง
เวลาร้างไร้หัวใจ...ใครห่วงหา
เวลาเศร้า...มีทุกข์เต็มอุรา
จะมีใครบ้างหนา...มาเข้าใจ
<[^Maew^]>

อยากเป็นหนึ่ง..หนึ่งใน..หัวใจน้อย
มิอยากเป็น..หนึ่งในร้อย..หัวใจใคร
ครั้นฝากรัก..ฝากหวัง...ความตั้งใจ
จึงอยากอยู่...ข้างกาย..ตลอดกาล
<krarokja>

ขอบคุณ rangsarit srimuang , OHW , [^Meaw^] , krarakja และ คนรักจริง มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย