http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 181

Poem 182

Poem 183

Poem 184

Poem 185

Poem 186

Poem 187

Poem 188

Poem 189

Poem 190

 


ร่อนเร่เห่ลมซมมา...เอกาว้างไหวไอหนาว
ร้างเรือนเพื่อนรักทักดาว...มาร้าวรอนใจในเมือง
ร่อนมาตามลมซมเซา...เงียบเหงาฟ้าเทาเปล่าเปลื้อง
แสงไฟไยกลบลบเดือน...ดังเตือน ว่าเราลำพัง
<นกต้นฝน (เก๋)>


ความคิดถึงเป็นที่หนึ่งของหัวใจ
ยามเธอไกลรู้ไหมใครห่วงหา
สิ่งเดียวนี้ที่ใจคอยพึ่งพา
ยามไกลตาขอข้ามฟ้ามาห่มใจ
<ToPang>



หนึ่ง..คำที่พร่ำเอ่ย... อยากให้เปรยคงลำบาก
คำ..รักนั้นแสนยาก...ออกจากปากคนคุ้นเคย
ว่า..ไปแล้วใยห่วง...มาแอบทวงให้เฉลย
รัก..ฉันหรือเปล่าเลย...อยากให้เอ่ยเพื่ออะไร
สำคัญ..ที่จริต..เราเคียงชิดมิไปไหน
สัก..แต่บอกรักไป...จะเป็นไงถ้าไม่จริง
เพียง..เธอยังมีฉัน...เรามีกันสำคัญยิ่ง
ไหน..ใครไม่ประวิง...เราไม่ทิ้งกันก็พอ
<อุ๋ย>


อยากนอนหลับฝันถึงเธอ
อยากเจอเธออยู่ใกล้ๆ
อยากให้มาอยู่ข้างเคียงใจ
อยากมีใครสักคนที่รักจริง
<nunjung>


อยากมีเธออยู่เคียงข้าง
อยากมีบ้างกับความสุขอย่างนี้
อยากมีเธออยู่คู่ชีวี
อยากมี อยากมี อยากมีเธอ
<k@b>


จากกันนานหลายวันฉันคิดถึง
เฝ้ารำพึงถึงเธอเสมอเหมือน
จากกันไปสองวันคล้ายสองเดือน
อย่าลืมเลือนพี่ยานะยาใจ
<^Mann^>

ขอบคุณToPang , นกต้นฝน , อุ๋ย , k@b และ ^Mann^มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย