|
อยากให้ใครคนหนึ่งที่ฉันรัก
ได้ประจักษ์ว่าฉันรักเธอแค่ไหน
แม้นว่าทางห่างกันไกลเพียงใด
ฝากดวงใจลอยลมไปหาเธอ
ดึกป่านนี้คนดีอยู่ที่ไหน
เป็นอย่างไรฉันห่วงใยเธอเสมอ
ทุกวันคิดเฝ้าฝันอยากจะเจอ
คิดถึงเธอนั้นอยู่เพียงผู้เดียว
ลมจ๋าลมได้โปรดช่วยฉันหน่อย
อย่าได้ปล่อยฉันเศร้าไม่แลเหลียว
นำรักฉันลอยไปกระชับเกลียว
ให้รักเหนียวแน่นหนักดั่งศิลา
ฝากลมไปด้วยใจที่คิดถึง
เฝ้าคนึงถึงเจ้าเฝ้าฝันหา
ด้วยดวงจิตรที่คิดถึงตลอดเวลา
ยากจะหาสี่งใดมาเปรียบเอย
<kakcha>
ป่าไม้อยู่ได้..เพราะ..น้ำ
ลำธารไหลได้..เพราะ..สายฝน
ดอกไม้แพร่พันธุ์ได้..เพราะ..สายลม
แต่..ความรักอาจล้มได้..ด้วยสายตา
<อาร์ต..เด็กดีที่ 1 เลย>
|
|
เจ้าแมงปอปีกบางใส
จะบินไปหนใดวันนี้
เหนื่อยและท้อบ้างไหมคนดี
อยากให้รู้ใครคนนี้คอยห่วงหา
อยากให้เธอกลับมาอยู่ใกล้สายตา
เพราะกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนไป
ก็ระยะทางที่ห่างไกล
ก็อาจทำให้ใจเราต้องไกลกัน
<[P]eanat>
คืนนี้จันทร์เต็มดวง
ส่องแดนสรวงสว่างไสว
ดึกดื่นหริ่งเรไร
ขับขานให้ใครเข้านอน
ดอกเอื้องหนาวน้ำค้าง
ไม่เคยร้างความงามงอน
นอนเจ้าจะเข้านอน
ขอฝากกลอน...คิดถึงเธอ...
<lompadsai>
ยามพบ..พบแล้ว..ไม่อยากจาก
ยามรัก..รักแล้ว..ไม่อยากหลง
ยามมี..มีใจ..ให้มั่นคง
อย่าหลง..สิ่งชั่ว.. และมัวเมา
<Broken heart>
|