http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 171

Poem 172

Poem 173

Poem 174

Poem 175

Poem 176

Poem 177

Poem 178

Poem 179

Poem 180

อยากให้ใครคนหนึ่งที่ฉันรัก
ได้ประจักษ์ว่าฉันรักเธอแค่ไหน
แม้นว่าทางห่างกันไกลเพียงใด
ฝากดวงใจลอยลมไปหาเธอ
ดึกป่านนี้คนดีอยู่ที่ไหน
เป็นอย่างไรฉันห่วงใยเธอเสมอ
ทุกวันคิดเฝ้าฝันอยากจะเจอ
คิดถึงเธอนั้นอยู่เพียงผู้เดียว
ลมจ๋าลมได้โปรดช่วยฉันหน่อย
อย่าได้ปล่อยฉันเศร้าไม่แลเหลียว
นำรักฉันลอยไปกระชับเกลียว
ให้รักเหนียวแน่นหนักดั่งศิลา
ฝากลมไปด้วยใจที่คิดถึง
เฝ้าคนึงถึงเจ้าเฝ้าฝันหา
ด้วยดวงจิตรที่คิดถึงตลอดเวลา
ยากจะหาสี่งใดมาเปรียบเอย
<kakcha>

ป่าไม้อยู่ได้..เพราะ..น้ำ
ลำธารไหลได้..เพราะ..สายฝน
ดอกไม้แพร่พันธุ์ได้..เพราะ..สายลม
แต่..ความรักอาจล้มได้..ด้วยสายตา
<อาร์ต..เด็กดีที่ 1 เลย>

เจ้าแมงปอปีกบางใส
จะบินไปหนใดวันนี้
เหนื่อยและท้อบ้างไหมคนดี
อยากให้รู้ใครคนนี้คอยห่วงหา
อยากให้เธอกลับมาอยู่ใกล้สายตา
เพราะกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนไป
ก็ระยะทางที่ห่างไกล
ก็อาจทำให้ใจเราต้องไกลกัน
<[P]eanat>


คืนนี้จันทร์เต็มดวง
ส่องแดนสรวงสว่างไสว
ดึกดื่นหริ่งเรไร
ขับขานให้ใครเข้านอน
ดอกเอื้องหนาวน้ำค้าง
ไม่เคยร้างความงามงอน
นอนเจ้าจะเข้านอน
ขอฝากกลอน...คิดถึงเธอ...
<lompadsai>


ยามพบ..พบแล้ว..ไม่อยากจาก
ยามรัก..รักแล้ว..ไม่อยากหลง
ยามมี..มีใจ..ให้มั่นคง
อย่าหลง..สิ่งชั่ว.. และมัวเมา
<Broken  heart>

ขอบคุณ kakcha , [P[eanut , lompadsai , Broken heart และ อาร์ต มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย อยากให้คนอื่นได้อ่านกลอนก็ส่งมาได้เลยค่ะ ที่ poem@narak.com หรือ ICQ: 3770455