http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 171

Poem 172

Poem 173

Poem 174

Poem 175

Poem 176

Poem 177

Poem 178

Poem 179

Poem 180

ยามใดมิได้เห็น    จิตะเช่นพระเพลิงสุม
ร้อนผ่าวฤทัยชุม    ชละอาบฤดีครวญ
รักนี้ประหลาดนัก    ฤาจะหักก็กำสรวล
ชอกช้ำกมลจวน    ุอุระร้าวจะทนทาน
เมื่อเห็นก็เป็นสุข    นิระทุกข์ประจักษ์มาลย์
ดั่งทิพย์สุธาธาร    ปฏิโลมลุบรรจง
ทั้งรู้จะผิดหวัง    มนะยังเตลิดหลง
คิดลืมมิเลือนลง    ดุจะเพิ่มทวีคูณ
บาปใดนะเคยทำ    ผละนำมนาดูร
รักเขาบ่เกื้อกูล    จะติใคร..ก็ใจเรา

<jeab>


หันมายิ้มให้หน่อยได้ไหม
อย่าทำเฉยเฉยไปอย่างนี้
ไม่ถือเป็นการให้ความหวังหรอกคนดี
รู้ตัวดีว่าไม่มีความสำคัญ
คิดซะว่าฉันเป็นเสาไฟฟ้า
หรือเป็นนกเป็นกาที่เกาะสายไฟฟ้านั่น
ยิ้มมุมปากก็ได้
ทักทายเวลาที่เดินสวนกัน
แล้วอาจจะบอกคนข้างข้างเธอนั้น
ว่ายิ้มรับอากาศดี
ฉันคงพอชื่นใจบ้าง
แม้อยู่ห่างกันตั้งเท่านี้
ไม่รบกวนเกินไปใช่ไหมคนดี
แค่อยากเก็บยิ้มรอยนี้
กลับไปหลับฝันดีอีกซักคืน
<ชาช่า>

เธอกำลังเหนื่อยใช่ไหม
กำลังท้อใจกับบางสิ่งบางอย่าง
ที่เธอต้องเผชิญบนเส้นทาง
ที่อ้างว้างเหน็บหนาวและตีบตัน
เพราะโลกแห่งความเป็นจริง
ทุกสิ่งไม่ง่ายดายอย่างที่ฝัน
แต่อยากให้เธอจำไว้แล้วกัน
ถ้าหากเธอนั้นต้องการใคร
กลับมาหาอ้อมแขนของฉัน
ที่อบอุ่นพอให้เธอนั้นพักพิงใจ
มาทิ้งน้ำตาของเธอกับฉันไว้
แล้วเก็บเอารอยยิ้มกลับไป
จากฉันที่รักเธอ
<oat>


อยากย้ายฟ้าแผ่นนั้นที่กั้นฉาก
และกระชากเมฆาที่กาคั่น
ระหว่างเราสองคนให้ไกลกัน
ทั้งที่ดวงตะวันก็ดวงเดียว
<PiPPi_>


อีกเรื่องราวของความรักที่ซ้ำซ้ำ
อีกเรื่องราวของความช้ำท่ซวนเซ
อีกเรื่องราวของความรักที่โลเล
อีกเรื่องราวของรักเร่ที่ห่างเชย
<OHW>

ขอบคุณ jeab , ชาช่า , oat , PiPPi_ และ OHW มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย