http://www.narak.com/poem

 

Home Narak

Home Poem

Poem 171

Poem 172

Poem 173

Poem 174

Poem 175

Poem 176

Poem 177

Poem 178

Poem 179

Poem 180

อยากเป็นคนที่เธอให้ความรัก
อยากเป็นนักคนที่เธอเฝ้าห่วงหา
อยากเป็นคนที่เธอนั่งมองตา
อยากให้รักนำพาเราพบกัน
แต่ก็คงเป็นได้เพียงแค่ฝัน
วันวันนั้นคงไม่มีมาทางมาถึง
เพราะฉันมองเห็นใครคนหนึ่ง
คนซึ่งเธอมอบรักให้ทั้งใจ
<AnastasiA>


ในคืนเหงาคืนหนึ่งที่อ้างว้าง......
นั่งมองหยดน้ำค้างพร่างพราวใส
ไห้ปริ่ม..ปริ่มเหมือนดั่งว่าจะขาดใจ....
หยาดน้ำใสไหลรินออกจากตา
ด้วยท้อแท้ด้วยอ่อนแอด้วยหวั่นไหว......
เพราะร้างห่างคนเคยใกล้เฝ้าใฝ่หา
คนเคยรักเคยอาลัยมิห่างตา.....
บัดนี้หนาไร้เธอมาอยู่ข้างเคียง
<primly>


ทุกๆ คำที่ฉันแกล้งเอื้อนเอ่ย
ไม่เคยเลยจะเรียบเรียงให้มันหวาน
ผ่านภาษาพูดจาไม่เข้าทาง
ได้แต่หมางเพราะว่าเธอไม่เข้าใจ
<Garuda>

จงตัดเถิดความอยากลำบากเหลือ
อยากแล้วเมื่อไม่ได้ดั่งใจหวัง
อยากทำไมให้ใจต้องพ่ายพัง
อยากหยุดยั้งยั้งหยุดสุดแสนดี
จะให้ใครเป็นอย่างกับเราหรือ
โปรดอย่าเลยยึดถือความภักดี
คนต่างคนต่างความคิดต่างภาษี
หากรักใครสักทีจงปล่อยวาง
ความคิดถึงคือส่วนหนึ่งของความรัก
มิอาจยักหยุดเยื้อใจสักอย่าง
ขอรักเขาคนนั้นทุกเส้นทาง
แม้อ้างว้างเดียวดายไม่ขอเลือน
<Man[enigma]>


ทุกครั้งที่สบตาเธอ
ก็ยังค้นไม่เจอในสายตาเธอที่มีต่อฉัน
หรือเธอมีใครเธอจึงไม่หันมามองกัน
เมื่อไหร่หนอในคืนวันเธอจะมีฉันตลอดไป
คงเป็นได้แค่ฝัน
ในทุก ๆ วันเธอแค่สบตาให้
แต่ความหมายที่สบตามันไม่มีค่าอะไร
เสียงมันดังก้องในหัวใจว่าฉันคือใครที่เธอไม่ต้องการ
<pink>

ขอบคุณ Man[enigma] , Garuda , pink , primly และ AnastasiA มากค่ะที่ส่งกลอนเข้ามา น่ารักกันทุกคนเลย